I SA/Wa 133/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich (spr.) Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Tomasz Szmydt Protokolant specjalista Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 marca 2016 r. sprawy ze skargi A. W., P.C., M. J., W. C., J. C., A.R., K. K., A.S. oraz D. Sp. J. z siedzibą w G. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 2000 (dwóch tysięcy) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta W. na rzecz A. W., P.C., M. J., W. C., J. C., A.R., K. K., A.S. oraz D. Sp. J. z siedzibą w G. sumę pieniężną w kwocie po 500 (pięćset) złotych dla każdego ze skarżących; 4. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżących A. W., P.C., M. J., W. C., J. C., A.R., K. K., A.S. oraz D. Sp. J. z siedzibą w G. solidarnie kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A.R., K. K., A.S. i D. Sp. J. z siedzibą w G. pismem z dnia 28 października 2015 r. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta W. wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13. W uzasadnieniu skargi skarżący szczegółowo opisali dotychczasowy przebieg postępowania przed organem i wskazali, że wobec bezczynności organu w rozpoznaniu wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. wystąpili do Sądu ze skargą na bezczynność Prezydenta W. Następnie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie powyższym wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r. uwzględnił skargę A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K. K., A. S. i D. Sp. J. na bezczynność Prezydenta W. i zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy al. [...], hip. "[...]", działka nr [...], wydzielona do hip. [...] - w terminie jednego miesiąca od daty doręczenia odpisu prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Zakreślony przez Sąd powołanym wyrokiem termin do wydania decyzji upłynął bezskutecznie w dniu 12 grudnia 2013 r., co stało się przyczyną wystąpienia przez skarżących do Sądu ze skargą na niewykonanie tego wyroku. W konsekwencji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3145/14 za niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13 wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 zł płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku i stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Jednakże pomimo tego faktu organ przez dalszych 5 miesięcy nadal nie wydał decyzji odszkodowawczej, co skutkowało wystąpieniem przez skarżących z kolejną skargą na niewykonanie wyroku z dnia 31 lipca 2013 r., która to skarga zainicjowała niniejsze postępowanie sądowe. Skarżący wnieśli o stwierdzenie dalszej przewlekłości organu, któremu zarzucili naruszenie art. 21 ust. 2 Konstytucji RP oraz wielokrotne przekroczenie terminu załatwienia sprawy, w tym terminu wyznaczonego postanowieniem Wojewody z dnia [...] czerwca 2013 r. oraz terminu wyznaczonego uprzednio wyrokiem Sądu. Zdaniem skarżących organ dysponuje kompletem dokumentów potrzebnych do wydania żądanej decyzji odszkodowawczej, a od daty poprzedniego wyroku w sprawie niewykonania wyroku nie podjął żadnych czynności procesowych zmierzających do zakończenia postępowania odszkodowawczego. Ponadto od dnia 28 lutego 2015 r. organ nie zawiadamiał skarżących o braku możliwości załatwienia sprawy w terminie wynikającym z uprzednio wskazanego poprzedniego wyroku Sądu oraz nie podał nowego terminu wydania decyzji. Prezydent pomimo sądowego zobowiązania do rozpoznania wniosku odszkodowawczego oraz wezwania skarżących do wykonania wyroku o sygn. akt I SAB/Wa 333/13 nie wydał w sprawie decyzji, wobec czego skarżący wnieśli o wymierzenie organowi grzywny w adekwatnej wysokości. Przy czym nakładane w podobnych sprawach niskie grzywny w wys. 500-1000 zł są nieskuteczne i nie spełniają funkcji dyscyplinującej. W odpowiedzi na skargę Prezydent W. pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. wniósł o oddalenie skargi wskazując, że pełnomocnik skarżących pismem z dnia 19 stycznia 2016 r. został poinformowany o przyczynach niedotrzymania terminu oraz o przewidywanej dacie zakończenia postępowania do dnia 31 maja 2016 r. Pismem z dnia 22 marca 2016 r. skarżący uzupełnili skargę podnosząc, że bardziej celowe byłoby przyznanie skarżącym odpowiedniej sumy pieniężnej za zwłokę organu zamiast ukarania organu grzywną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Poza sporem jest to, że prawomocnym wyrokiem z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13, sprostowanym postanowieniem z dnia 4 września 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta W. do rozpoznania wniosku z dnia [...] sierpnia 2012 r. o odszkodowanie za nieruchomość, położoną w W. przy al. [...], hip. "[...]", działka nr [...], wydzielona do hip. [...] w terminie 1 miesiąca od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. W wyroku tym Sąd stwierdził, że bezczynność organu nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Faktem jest również to, że termin wyznaczony przez Sąd upłynął w dniu 12 grudnia 2013 r., skoro – jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy o sygn. akt I SA/Wa 333/13 zwrotnego potwierdzenia odbioru - Prezydent W. otrzymał odpis prawomocnego wyroku wraz z uzasadnieniem oraz aktami sprawy w dniu 12 listopada 2013 r. Poza sporem jest, że w zakreślonym przez Sąd terminie organ nie rozpoznał powyższego wniosku o przyznanie odszkodowania za przejęcie przedmiotowej nieruchomości, a zatem nie wykonał powołanego wyżej wyroku Sądu. Wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3145/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wymierzył Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 zł w związku z niewykonaniem wyroku tego Sądu z dnia 31 lipca 2013 r. , sygn. akt I SAB/Wa 333/13. Jednocześnie Sąd stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku nie miała miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Wyrok ten wraz z aktami sprawy Prezydent W. otrzymał w dniu 25 lutego 2015 r., co wynika z akt administracyjnych sprawy. Skarga A. W., P. C., M. J., W. C., J. C., A. R., K.K., A. S. oraz D. Sp. J. z siedzibą w G. o wymierzenie grzywny jest zatem zasadna. Uznaniu Sądu pozostawiono natomiast ustalenie wysokości grzywny, ponieważ zgodnie z art. 154 § 6 Ppsa grzywnę wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów, tj. art. 5 ust. 7 ustawy z dnia 4 marca 1994 r. o zakładowym funduszu świadczeń socjalnych (Dz. U. z 2015 r. poz. 111 ze zm.) w związku z art. 110 ust. 5 pkt 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz. U. z 2015 r. poz. 121 ze zm.). Ustalenie wysokości grzywny zależy od okoliczności konkretnej sprawy. Analizując przebieg postępowania administracyjnego od chwili otrzymania przez Prezydenta W. prawomocnego wyroku Sądu z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3145/14 wraz z aktami sprawy Sąd uznał, że zasadnym było wymierzenie organowi grzywny w wysokości 2000 zł. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że organ po otrzymaniu wyroku wymierzającego grzywnę w dniu 25 lutego 2015 r. nie podjął w sprawie żadnych czynności, w szczególności nie zlecił rzeczoznawcy majątkowemu wykonania operatu szacunkowego, określającego wartość przedmiotowej nieruchomości, jak deklarował w piśmie z dnia 19 stycznia 2016 r. skierowanym do pełnomocnika skarżących. Sąd zwraca uwagę, że od otrzymania wyroku Sądu w przedmiocie wymierzenia grzywny do momentu orzekania przez Sąd po raz drugi w tym przedmiocie minęło już prawie 13 miesięcy. Z akt administracyjnych i odpowiedzi na skargę nie wynika, aby istniały obiektywne przeszkody w prowadzeniu w sprawie postępowania wyjaśniającego, czy też inne powody niewykonania prawomocnego wyroku Sądu z dnia 31 lipca 2013 r. Skoro Prezydent od ponad 2 lat i 3 miesięcy nie wykonuje zobowiązania zawartego w prawomocnym wyroku WSA w Warszawie z dnia 31 lipca 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 333/13, mimo ukarania organu grzywną prawomocnym wyrokiem z dnia 14 listopada 2014 r., sygn. akt I SA/Wa 3145/14, to Sąd ponownie rozpatrując skargę o wymierzenie organowi grzywny uznał za zasadne wymierzenie sankcji finansowej w kwocie 2000 zł. Sąd zwraca uwagę, że w odpowiedzi na skargę organ nie wskazał żadnych obiektywnych powodów bezczynności w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 31 lipca 2013 r. Wobec tego Sąd stwierdził również, że bezczynność Prezydenta W. w wykonaniu wyroku Sądu z dnia 31 lipca 2013 r. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Dodatkowo Sąd uznał za zasadne przyznanie skarżącym od organu sumy pieniężnej w wysokości po 500 zł dla każdego z nich. Orzeczenie w tym zakresie jest uzasadnione tym, że w niniejszej sprawie w zasadzie nie wiadomo dlaczego, pomimo wymierzonej przez Sąd grzywny w wysokości 1000 zł, Prezydent W. nie proceduje w sprawie, w szczególności nie zleca wykonania operatu szacunkowego, określającego wartość przedmiotowej nieruchomości. Na wysokość orzeczonej grzywny i sumy pieniężnej miały wpływ takie okoliczności jak to, że sprawy o odszkodowania za przejęcie tzw. nieruchomości warszawskich są sprawami skomplikowanymi, niniejszy wniosek o odszkodowanie nie jest procedowany w sposób rażąco długi, co stwierdził Sąd w wyrokach z dnia 31 lipca 2013 r. i z dnia 14 listopada 2014 r. Istotne jest też to, że niniejsza sprawa odszkodowawcza znajduje się na końcowym etapie jej załatwiania, skoro organ uważa, że do wydania decyzji załatwiającej wniosek pozostaje tylko wykonanie operatu szacunkowego określającego wartość nieruchomości. Z powyższych względów Sąd, na podstawie art. 154 § 1, 6 i 7 Ppsa orzekł, jak w sentencji wyroku. O zwrocie skarżącym kosztów postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200, art. 205 § 2 w zw. z § 18 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu (Dz. U. z 2013 r. poz. 461 ze zm.).