I SA/Wa 1330/17
PostanowienieWSA w Warszawie2018-07-25
Skład orzekający: Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich - Gruszczyńska
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy w przypadku, gdy skarga została sporządzona osobiście przez stronę, a pełnomocnik z urzędu wykonał jedynie czynności polegające na zapoznaniu się z aktami sprawy i sporządzeniu pisma procesowego stanowiącego uzupełnienie skargi, sąd może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu poniżej stawki określonej w rozporządzeniu?Ratio decidendi
Sąd może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu, jeśli nakład pracy pełnomocnika był mniejszy niż zazwyczaj, biorąc pod uwagę charakter sprawy i ograniczony zakres wykonanych czynności. W sytuacji, gdy skarga została sporządzona przez stronę, a pełnomocnik jedynie zapoznał się z aktami i sporządził pismo uzupełniające, obniżenie wynagrodzenia jest uzasadnione.Stan faktyczny
Strona wniosła skargę na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi. Sąd przyznał jej prawo pomocy, w tym ustanowienie adwokata z urzędu. Pełnomocnik wniósł pismo stanowiące uzupełnienie skargi, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia. Sąd oddalił skargę. Następnie pełnomocnik złożył wniosek o przyznanie wynagrodzenia za nieopłaconą pomoc prawną udzieloną z urzędu. Sąd przyznał wynagrodzenie, ale obniżył jego wysokość, uznając ograniczony nakład pracy pełnomocnika.Rozstrzygnięcie
Przyznano ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata M. G. kwotę 147,60 zł tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu, obniżając wynagrodzenie do kwoty 120 zł plus VAT.Pełny tekst orzeczenia
Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich - Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 25 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata M. G. o przyznanie wynagrodzenia z tytułu nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi G. B. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie zwrotu podania postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na adwokata M. G. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych, w tym tytułem opłaty kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z [...] lipca 2017 r., nr [...] wniosła G. B..
Postanowieniem z 7 listopada 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał G. B. prawo pomocy
w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata.
W piśmie z 6 grudnia 2017 r. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] na pełnomocnika skarżącej wyznaczyła adwokata M. G..
W dniu 12 stycznia 2018 r. do Sądu wpłynęło pismo procesowe pełnomocnika skarżącej z 10 stycznia 2018 r. stanowiące uzupełnienie skargi. Pełnomocnik poparł zarzuty skarżącej zawarte w skardze, wskazał na naruszenie przepisów postępowania oraz wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia oraz postanowienia poprzedzającego je oraz o przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi.
W piśmie tym pełnomocnik zawarł wniosek o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. Jednocześnie oświadczył, że koszty pomocy prawnej udzielonej z urzędu nie zostały zapłacone ani w całości, ani w części.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 21 maja 2018 r. wydanym na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym po rozpoznaniu skargi G. B. na postanowienie Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...] oddalił skargę.
W tym stanie sprawy stwierdzono, co następuje:
Zgodnie z treścią art. 250 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo
o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz.1302 t.j.) powoływanej dalej jako P.p.s.a., wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków.
Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie Rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016 r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r. poz. 1714), które weszło w życie 2 listopada 2016 r.
Stosownie do § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia opłata w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, w której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna bądź decyzja lub postanowienie Urzędu Patentowego, wynosi 240 zł. Zgodnie z § 4 ust. 3 powołanego rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności na podstawie przepisów o podatku od towarów i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %.
W niniejszej sprawie wyznaczony z urzędu pełnomocnik skarżącej podjął czynności w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji, a złożony wniosek zawiera oświadczenie, o którym mowa w § 3 powołanego rozporządzenia. W sprawie zaistniały zatem przesłanki uzasadniające przyznanie pełnomocnikowi wynagrodzenia.
Zauważyć jednak należy, że w dniu 15 sierpnia 2015 r. wszedł w życie
art. 250 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, zgodnie z którym w uzasadnionych przypadkach, sąd może obniżyć wynagrodzenie pełnomocnika z urzędu. Co prawda w przepisie tym jest mowa o uprawnieniu sądu do obniżenia wynagrodzenia kwalifikowanego pełnomocnika, jednakże w doktrynie podkreśla się, że kompetencje w tym zakresie posiada w pierwszej kolejności referendarz sądowy, a sąd może podjąć takie działanie jedynie wyjątkowo,
w szczególnie uzasadnionych przypadkach (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. prof. zw. dr hab. Romana Hausera, prof. zw. dr hab. Marka Wierzbowskiego, Warszawa 2015, str. 994). Dokonując natomiast oceny pracy pełnomocnika należy mieć na uwadze niezbędny nakład pracy pełnomocnika, a także charakter sprawy i wkład pracy pełnomocnika
w przyczynienie się do jej wyjaśnienia i rozstrzygnięcia.
Jak wynika z akt rozpoznawanej sprawy skarga została sporządzona osobiście przez skarżącą. Czynności podjęte przez wyznaczonego z urzędu pełnomocnika w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji polegały na zapoznaniu się z aktami sprawy w czytelni akt oraz na sporządzeniu pisma procesowego z 10 stycznia 2018 r. stanowiącego uzupełnienie skargi.
Przy czym zaznaczyć należy, że ze względu na rozpoznanie sprawy na posiedzeniu niejawnym, w trybie uproszczonym pełnomocnik nie był zobowiązany do stawiennictwa w Sądzie, jak ma to miejsce w przypadku gdy sprawa rozpoznawana jest na posiedzeniu jawnym.
Tym samym uznać należy, że nakład pracy pełnomocnika w sprawie jest mniejszy, niż gdyby sprawa była rozpoznana na posiedzeniu jawnym i gdyby pełnomocnik stawił się na rozprawie i reprezentował stronę skarżącą.
Uwzględniając powyższe okoliczności, a także przedmiot sprawy, którym jest zwrot podania, oraz biorąc pod uwagę nakład pracy pełnomocnika ograniczający się jedynie do sporządzenia pisma procesowego z 10 stycznia 2018 r. stwierdzono, że zaistniały przesłanki do obniżenia wynagrodzenia pełnomocnikowi za pomoc prawną świadczoną z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji do kwoty 120 zł podwyższonej o stawkę podatku od towarów i usług obowiązującą w dniu orzekania. Zdaniem Starszego referendarza sądowego przyznana kwota uwzględnia realny nakład pracy pełnomocnika w prowadzonym postępowaniu sądowym.
Mając na uwadze wszystkie wskazane powyżej okoliczności sprawy w oparciu o powołane przepisy Rozporządzenia oraz art. 250 § 1 i § 2 w zw. z art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. postanowiono jak w sentencji.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło