I SA/Wa 1332/05

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Łukaszewska - Macioch sędzia NSA Anna Lech asesor WSA Agnieszka Miernik (spr.) Protokolant Rafał Puścian po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 kwietnia 2006 r. sprawy ze skargi Burmistrza Gminy i Miasta B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2005 r. nr [...] w przedmiocie nabycia z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999r., mienia Skarbu Państwa oddala skargę. I SA/Wa 1332/05 UZASADNIENIE Gmina i Miasto B. wniosła skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2005 r. znak: [...], którą to decyzją Minister umorzył postępowanie odwoławcze. Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika, że Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. stwierdził nabycie przez Województwo [...] z mocy prawa, nieodpłatnie, z dniem 1 stycznia 1999 r., prawa własności mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej w S., w skład którego wchodzi nieruchomość gruntowa zabudowana, położona w B. przy ul. [...], oznaczona w ewidencji gruntów jako działka nr [...] o ogólnej powierzchni [...] m2, dla której prowadzona jest księga wieczysta nr [...] oraz budynki i budowle trwale połączone z tą nieruchomością gruntową. Z wnioskiem o wydanie decyzji, w trybie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 873 ze zm.), wystąpiło Województwo [...]. Od decyzji Wojewody [...] odwołała się Gmina i Miasto B. wnosząc o uchylenie przedmiotowej decyzji. W uzasadnieniu odwołania podniosła, że Gmina i Miasto B. wystąpiła do Wojewody [...] z wnioskiem o przekazanie jej nieruchomości w B. przy ul. [...], oznaczonej nr ew. [...], o powierzchni [...] m2, ujawnionej w księdze wieczystej nr [...], wskazując jako podstawę swych roszczeń art. 5 ust. 4 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Przepisy wprowadzające ustawę o samorządzie terytorialnym i ustawę o pracownikach samorządowych. Gmina wskazała, że nieruchomość jest związana z realizacją bieżących zadań Gminy w zakresie ochrony zdrowia polegających na świadczeniu podstawowej opieki zdrowotnej. W związku z tym Gmina podniosła, że w postępowaniu o nabycie z mocy prawa nieruchomości przez Województwo [...] została pominięta jako strona i bez własnej winy nie mogła brać udziału w postępowaniu. Minister Skarbu Państwa, po rozpoznaniu odwołania Gminy i Miasta B., decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. uchylił zaskarżoną decyzję w całości i odmówił stwierdzenia nabycia przez Województwo [...] z mocy prawa nieodpłatnie z dniem 1 stycznia 1999 r. własności mienia Skarbu Państwa, zajmowanego przez Samodzielny Publiczny Zakład Opieki Zdrowotnej w S.. W uzasadnieniu organ podał, że Gmina i Miasto B. ma przymiot strony w tym postępowaniu, gdyż o przekazanie tej samej nieruchomości wystąpiła do Wojewody [...] w trybie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2002 r. została uchylona przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 10 września 2004 r. (sygn. akt I SA 41/03). W uzasadnieniu wyroku Sąd wskazał, że w pierwszym rzędzie należy wyjaśnić, czy organ odwoławczy prawidłowo przyjął, że Gmina i Miasto B. była uprawniona do wniesienia odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. i wyjaśnił, że jeśli Gmina i Miasto B. wywodzi swoje prawa z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r., to wówczas nabyłaby własność przedmiotowej nieruchomości z mocy prawa, miałaby więc, interes prawny w swoim wystąpieniu, a co za tym idzie przymiot strony - w myśl art. 28 kpa. Gdyby zaś Gmina wywodziła swoje prawa z art. 5 ust. 4 tej ustawy, to wówczas decyzja przekazująca jej nieruchomość miałaby charakter konstytutywny, zatem nie miałaby ona przymiotu strony. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] maja 2005 r., po ponownym rozpoznaniu odwołania Gminy i Miasta B., umorzył postępowanie odwoławcze uzasadniając, że Gmina i Miasto B. nie wywodzi swoich praw z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r., a co za tym idzie, w postępowaniu o przekazanie mienia w trybie art. 60 ustawy z dnia 13 października 1998 r. nie można uznać, iż Gmina jest stroną - w myśl art. 28 kpa. W skardze Gmina i Miasto B. podniosła, że organ odwoławczy nie wskazał przesłanek uzasadniających umorzenie postępowania i nie wyjaśnił, czy Gmina spełnia przesłanki art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. Minister Skarbu Państwa wniósł o oddalenie skargi i podtrzymał stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem. Należy podkreślić, że sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd bada jedynie, czy organ administracji orzekając w sprawie nie naruszył prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z przepisem art. 127 § 1 kodeksu postępowania administracyjnego od decyzji wydanej w pierwszej instancji stronie służy odwołanie. Stroną, zaś jest każdy, czyjego interesu prawnego lub obowiązku dotyczy postępowanie, albo kto żąda czynności organu ze względu na swój interes prawny lub obowiązek (art. 28 kpa). O tym, czy określonemu podmiotowi przysługują uprawnienia strony rozstrzygają przepisy prawa materialnego, musi on wykazać, że ma materialnoprawny interes uczestniczenia w sprawie - co dopiero daje mu legitymację strony. Postępowanie komunalizacyjne prowadzone w trybie art.60 ust. 1 ustawy z dnia 13 października 1998 r. - Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administrację publiczną (Dz. U. Nr 133, poz. 872, ze zm.) ma na celu potwierdzenie (w formie decyzji deklaratoryjnej) dokonujących się z mocy prawa z dniem 1 stycznia 1999 r. przekształceń własnościowych pomiędzy Skarbem Państwa a właściwą jednostką samorządu terytorialnego. Niekwestionowany jest więc pogląd, że stronami tego postępowania jest jedynie Skarb Państwa i właściwa jednostka samorządu terytorialnego, na której rzecz nastąpiło to przekształcenie. Tylko bowiem te dwa podmioty mają interes prawny w niniejszym postępowaniu. Oznacza to, że stronami postępowania komunalizacyjnego zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...], stwierdzającą nabycie z mocy prawa, z dniem 1 stycznia 1999 r., przez Województwo [...] mienia Skarbu Państwa będącego we władaniu Samodzielnego Publicznego Zakładu Opieki Zdrowotnej im. [...] w S., był Skarb Państwa i Województwo [...]. W tej sytuacji Gmina i Miasto B. miałaby przymiot strony w postępowaniu odwoławczym, jeśli potrafiłaby wykazać istnienie po jej stronie interesu prawnego lub obowiązku, którego dotyczyć mogą skutki decyzji o nabyciu mienia przez Województwo [...], czyli interesu prawnego opartego na konkretnym przepisie prawa materialnego. Jak wskazuje się w orzecznictwie tylko podmiot legitymujący się tytułem mieszczącym się w pojęciu mienie jest stroną postępowania komunalizacyjnego i służą mu wszystkie uprawnienia wynikające z takiego statusu procesowego (wyrok NSA z 25 września 2003 r., sygn. akt I SA 96/02, LEX nr 149517). Z akt sprawy nie wynika, aby Gmina i Miasto B. posiadała uprawnienie do nabycia spornej nieruchomości z mocy prawa na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 10 maja 1990 r. - stwierdzone decyzją Wojewody [...], nie wynika też, aby skarżąca Gmina wystąpiła o wydanie decyzji w tym trybie. Natomiast w materiale dowodowym znajduje się wniosek Gminy i Miasta B. skierowany do Wojewody [...] o przekazanie spornej nieruchomości w trybie art. 5 ust. 4 tej ustawy /k-27/. W odwołaniu od decyzji Wojewody [...] Gmina wskazuje również jako podstawę swych roszczeń - art. 5 ust. 4 cyt. wcześniej ustawy /k-6/. Biorąc pod uwagę to, że decyzja przekazująca nieruchomość na podstawie art. 5 ust. 4 cyt. ustawy ma charakter konstytutywny, należy stwierdzić, że Gmina wywodząc swoje prawa z tego przepisu nie ma przymiotu strony w postępowaniu komunalizacyjnym prowadzonym na podstawie art. 60 ustawy Przepisy wprowadzające ustawy reformujące administracje publiczną. W tej sytuacji Minister Skarbu Państwa prawidłowo uznał, że Gmina i Miasto B. nie jest stroną postępowania komunalizacyjnego, a co za tym idzie nie mogła skutecznie wnieść odwołania w tym postępowaniu. W związku z tym postępowanie wszczęte złożonym przez nieuprawniony podmiot odwołaniem ulega umorzeniu, co zasadnie orzekł organ. Mając na uwadze wyżej omówione okoliczności Sąd uznał, że zaskarżona decyzja nie narusza prawa, a skarga jako bezzasadna podlega oddaleniu z mocy art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).