I SA/Wa 1333/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 24 listopada 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku M. M. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi M. M. na decyzję Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...][...] w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia [...] sierpnia 2017 r. M. M. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Komisji do spraw usuwania skutków prawnych decyzji reprywatyzacyjnych dotyczących nieruchomości [...], wydanych z naruszeniem prawa z dnia [...] lipca 2017 r., nr [...], w przedmiocie odmowy ustanowienia prawa użytkowania wieczystego. W treści skargi zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, w którego uzasadnieniu podniesiono, że skarżącemu i Skarbowi Państwa jej wykonanie grozi niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody oraz spowoduje trudne do odwrócenia skutki. W odpowiedzi na skargę Komisja stwierdziła, że brak jest podstaw do uwzględniania przedmiotowego wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), dalej jako: "P.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Postanowienie w sprawie wstrzymania wykonania aktu lub czynności sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym (art. 61 § 5 P.p.s.a.). W orzecznictwie i doktrynie jednolicie i niezmiennie przyjmuje się, że obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa wyłącznie na wnioskodawcy. Oznacza to, że uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń i okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymywanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W rozpoznawanej sprawie, ogólne, lakoniczne uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji bez wskazania konkretnych okoliczności uniemożliwia Sądowi dokonanie oceny, czy spełnione zostały przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej. Tylko prawidłowo uzasadniony wniosek może zostać rozpoznany zgodnie z intencją strony. Zatem, skoro skarżący nie wykazał, aby wykonanie zaskarżonej decyzji skutkować miało wyrządzeniem znacznej szkody lub trudnymi do odwrócenia skutkami, to wniosek nie zasługiwał na uwzględnienie. Ponadto wskazać należy, że sam skarżący stwierdził, iż nie zostało na jego rzecz ustanowione prawo użytkowania wieczystego do objętej postępowaniem nieruchomości, z czego wywodził w skardze, że decyzja reprywatyzacyjna, uchylona przez Komisję nie spowodowała wystąpienia żadnych skutków prawnych. Z tego też względu uchylenie tej decyzji nie może spowodować dla wnioskodawcy trudnych do odwrócenia skutków, bowiem w przypadku uchylenia decyzji Komisji będzie nadal mógł wnosić o zawarcie stosownej umowy użytkowania wieczystego do tej nieruchomości. Przy czym istotne jest to, że postanowieniem z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] Komisja zabezpieczyła prowadzone przez nią postępowanie rozpoznawcze poprzez nakazanie wpisu ostrzeżenia o tym postępowaniu do księgi wieczystej. Jednocześnie podkreślenia wymaga, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Z tych przyczyn Sąd, podstawie art. 61 § 3 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.