I SA/Wa 1334/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 1 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M.K. na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w stosunku do zarządcy nieruchomości postanawia odrzucić skargę. M.K. pismem z dnia 20 lipca 2009 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w stosunku do zarządcy nieruchomości. Skarżący podniósł, że zaskarżone pismo z dnia [...] lipca 2009 r. stanowi – w jego ocenie - decyzję administracyjną, która narusza art. 6, 7, 10, 77, 104 i 107 kpa, art. 194 i 195 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) oraz § 5 ust. 1 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 11 stycznia 2008 r. w sprawie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej rzeczoznawców majątkowych, pośredników w obrocie nieruchomościami oraz zarządców nieruchomości (Dz. U. Nr 11, poz. 66). W uzasadnieniu skargi skarżący przedstawił szereg argumentów na poparcie podniesionych zarzutów i wniósł o uchylenie decyzji jako niezgodnej z prawem i naruszającej porządek prawny. Zdaniem skarżącego Minister Infrastruktury rozstrzygając o odmowie wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej zarządcy nieruchomości w sposób rażący przekroczył swoje kompetencje oraz nadużył uprawnień. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie. Organ wskazał, że M.K. pismem z dnia 25 maja 2009 r., uzupełnionym w dniu 1 czerwca 2009 r., wniósł o wszczęcie postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec zarządcy nieruchomości K.K.. W odpowiedzi na powyższe, w piśmie z dnia [...] czerwca 2009 r. przedstawiono stanowisko w poruszanych przez skarżącego kwestiach, uznając jednocześnie, że brak jest podstaw do wszczęcia żądanego postępowania. Pismem z dnia 16 czerwca 2009 r. M.K. wystąpił do Ministerstwa Infrastruktury z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy. W tej sytuacji w piśmie z dnia [...] lipca 2009 r. udzielono skarżącemu szczegółowych wyjaśnień odnośnie podnoszonych przez niego kwestii oraz ponownie poinformowano go, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec zarządcy nieruchomości. Wskazano ponadto, że w przypadku braku podstaw do wszczęcia postępowania nie wydaje się decyzji administracyjnej. Minister Infrastruktury przytoczył treść art. 194 ust. 1 a, art. 194 ust. 2 oraz art. 195 a ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami i podkreślił, że przepisy tej ustawy wskazują, iż to minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej wszczyna postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Wszczęcie postępowania następuje z urzędu, a nie na wniosek osoby, która zakwestionowała czynności zawodowe wykonane przez zarządcę nieruchomości. A zatem ocena, czy w sprawie zgłoszonej przez skarżącego są podstawy do wszczęcia postępowania dyscyplinarnego pozostawiona jest do decyzji organu. Organ nie jest związany skargą osoby negatywnie oceniającej pracę zarządcy. Minister Infrastruktury zaznaczył, że w sprawie dokonano analizy materiału dowodowego, w szczególności pod kątem postawienia zarządcy nieruchomości zarzutów dotyczących niewłaściwego wykonywania przez niego czynności zawodowych i uznano, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej. Odmowa wszczęcia postępowania została zaś obszernie wyjaśniona skarżącemu w skierowanej do niego korespondencji (pismo z dnia [...] czerwca 2009 r. oraz dnia [...] lipca 2009 r.) Zdaniem Ministra Infrastruktury skoro w przypadku braku podstaw do wszczęcia postępowania nie wydaje się decyzji administracyjnej, co nastąpiło w niniejszej sprawie, to wniosek skarżącego o uchylenie decyzji jako niezgodnej z prawem i naruszającej porządek prawny jest bezprzedmiotowy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach. Analizując przepisy określające właściwość sądów administracyjnych stwierdzić trzeba, że wniesiona skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu, nie dotyczy bowiem ona kwestii podlegającej kognicji sądów administracyjnych. Podkreślić należy, że przedmiotem skargi M.K. jest pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. (nazwane przez skarżącego decyzją), którym poinformowano go o braku podstaw do wszczęcia postępowania z tytułu odpowiedzialności zawodowej w stosunku do zarządcy nieruchomości K.K. W ocenie Sądu zaskarżone pismo nie mieści się w zakresie przedmiotowym powołanego wyżej przepisu art. 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Nie stanowi ono aktu lub czynności w rozumieniu art. 3 § 2 pkt 4 tej ustawy, nie jest też – wbrew twierdzeniom skarżącego - decyzją administracyjną. Pismo to jest pismem o charakterze informacyjnym i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Zauważyć trzeba, że stosownie do treści art. 194 ust. 1 a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej zarządcy nieruchomości wszczyna minister właściwy do spraw budownictwa, gospodarki przestrzennej i mieszkaniowej, a po wszczęciu postępowania minister przekazuje sprawę do Komisji Odpowiedzialności Zawodowej w celu przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Z powołanego przepisu wynika zatem – jak słusznie uznał Minister Infrastruktury - że postępowanie dyscyplinarne przeciwko zarządcy nieruchomości wszczyna się wyłącznie z urzędu, a nie na wniosek osoby, która zakwestionowała czynności zawodowe zarządcy nieruchomości. Skarga osoby na działalność zarządcy nieruchomości może być jedynie sygnałem do wszczęcia tego postępowania. Nie ulega jednakże wątpliwości, że postępowanie z tytułu odpowiedzialności zawodowej wobec zarządcy nieruchomości organ wszczyna i prowadzi z urzędu. Tym samym w przypadku braku podstaw do wszczęcia takiego postępowania organ nie wydaje decyzji administracyjnej. W świetle powyższego stwierdzić trzeba, że skarga M.K. na pismo Ministra Infrastruktury z dnia [...] lipca 2009 r. jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Jak bowiem wyżej wskazano przedmiotowe pismo jest pismem o charakterze informacyjnym i nie podlega zaskarżeniu do sądu administracyjnego. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.