I SA/Wa 1335/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Mirosław Gdesz po rozpoznaniu w dniu 3 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. K. , "Stowarzyszenia [...]" z siedzibą w K. i A. N. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. K. , "Stowarzyszenia [...]" z siedzibą w K. i A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 8 lipca 2010r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęły skargi A. K. , "Stowarzyszenia [...] " z siedzibą w K. oraz A. N. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy wcześniejszą decyzją SKO w W. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] o odmowie uchylenia decyzji Kolegium z dnia [...] listopada 1999 r. nr[...] . Jak wynika z akt sprawy decyzją z dnia [...] listopada 1999r. SKO w W. stwierdziło nieważność orzeczenia administracyjnego Prezydium Rady Narodowej W. z dnia [...] listopada 1954 r. Nr [...], którym odmówiono spadkobiercom dotychczasowego właściciela, prawa własności czasowej do gruntu nieruchomości [...], położonej ul. [...] (obecnie[...]), Nr hip. [...]. Jednocześnie w skargach strony zawarły wnioski o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji SKO z dnia [...] maja 2010 r. W uzasadnieniu wniosków skarżący wskazali, że na podstawie umowy z dnia 16 lipca 1960 r. pomiędzy rządami PRL i USA jeden ze spadkobierców byłego właściciela nieruchomości – M. W. otrzymała odszkodowanie za 1/3 nieruchomości, co powinno zdaniem skarżących mieć wpływ na ocenę kwestii legalności orzeczenia z dnia [...] listopada 1954 r. Administracyjne przyznanie odszkodowania dowodzi zaspokojenia roszczeń w pieniądzu i wyłącza możliwość powtórnego zaspokojenia tych samych roszczeń w naturze przez restytucję. Zdaniem skarżących przed wydaniem zaskarżonej decyzji organ nie sprawdził, czy odszkodowanie za pozostałe 2/3 nieruchomości zostało zapłacone pozostałym spadkobiercom, w takim bowiem przypadku możliwe byłoby wydanie decyzji o przejęciu na własność Skarbu Państwa dalszych 2/3 nieruchomości. Zdaniem skarżących niezbadanie tej kwestii naraża Skarb Państwa na niepowetowane szkody, co przemawia za wstrzymaniem zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności (art. 61 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej w skrócie ppsa), zgodnie zaś z art. 61 § 3 tej ustawy – po przekazaniu sądowi skargi, sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi 1) niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub 2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...) chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie jej wykonania. W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki rozumie się taką szkodę, która nie będzie mogła zostać wynagrodzona przez późniejszy zwrot świadczenia lub nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Zgodnie ze stanowiskiem wyrażonym przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 18 maja 2004 r., FZ 65/04 uzasadnienie wniosku winno odnosić się do konkretnych zdarzeń (okoliczności) świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest uzasadnione. Nieodwracalne skutki wykonania decyzji muszą być realne i odnosić się do zagrożeń, jakie wywołuje bezpośrednio wykonanie decyzji, której wstrzymania strona się domaga. To na stronie spoczywa obowiązek wykazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W ocenie Sądu wniosek skarżących nie zasługuje na uwzględnienie. Po pierwsze, strony nie wykazały okoliczności określonych 61 § 3 cytowanej ustawy. Z informacji zawartych w skardze jak również z akt administracyjnych nie wynika aby odmowa wstrzymania zaskarżonej decyzji naraziła wnioskodawców na szkodę lub spowodowała trudne do odwrócenia skutki. Samo wskazanie przez skarżących, że wykonanie zaskarżonej decyzji grozi "Skarbowi Państwa niepowetowaną szkodą" nie jest wystarczającą podstawą do zastosowania przez Sąd instytucji ochrony tymczasowej. W ocenie Sądu strony skarżące skoncentrowały swą uwagę przede wszystkim na próbie podważenia zaskarżonej decyzji, co będzie przedmiotem oceny dopiero w toku dalszych czynności Sądu przy merytorycznym rozpoznaniu wniesionej skargi. Ponadto wskazać należy, że przedmiotem skargi jest decyzja utrzymująca w mocy decyzję o odmowie uchylenia decyzji stwierdzającej nieważność decyzji z dnia [...] listopada 1999 r. Charakter zaskarżonej decyzji uniemożliwia jej wstrzymanie. Przedmiotem wstrzymania mogą być bowiem takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, a więc sytuacji gdy akt wywołuje skutki materialnoprawne. Zaskarżona decyzja tych cech nie posiada. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 powołanej ustawy ppsa. orzekł, jak w sentencji postanowienia.