I SA/Wa 1336/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Wykowski Sędziowie: WSA Anita Wielopolska-Fonfara (spr.) WSA Przemysław Żmich Protokolant starszy referent Tomasz Noske po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 18 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. P. i J.P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania w związku z budową rurociągu oddala skargę Decyzją Nr [...] z dnia [...] Starosta [...] ograniczył sposób korzystania z nieruchomości stanowiącej własność J.P. oraz M.P. obejmującej działkę nr [...] o pow. [...] ha w części dotyczącej [...] ha, działkę nr [...] o pow. [...] ha w części dotyczącej [...] ha i działkę nr [...] o pow. [...] ha w części [...] ha poprzez udzielenie zezwolenia Przedsiębiorstwu Eksploatacji Rurociągów Naftowych "[...]" S.A. w [...], na przeprowadzenie budowy rurociągu ropy naftowej III Nitki Rurociągu "[...]" wraz z kablem światłowodowym. Decyzji został nadany rygor natychmiastowej wykonalności. Od powyższej decyzji odwołali się J. i M. P., wnosząc o jej uchylenie. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] nr [...] po rozpatrzeniu odwołania M. i J. P. od ww. decyzji utrzymał ją w mocy. Skargę na decyzję Wojewody [...] do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli M. i J. P. domagając się jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 15.11.2010 r. sygn. akt I SA/Wa 818/10 oddalił skargę na powyższą decyzję. W dniu 22 sierpnia 2012 r. J.P. i M.P. wystąpili do organu z wnioskiem o ustalenie wysokości odszkodowania za szkodę powstałą na skutek ograniczenia sposobu korzystania z przedmiotowej nieruchomości. Decyzją nr [...] z dnia [...] Starosta [...] ustalił odszkodowanie w kwocie [...] zł z tytułu szkód powstałych w związku z budową rurociągu ropy naftowej - III Nitka Rurociągu "[...]" i kabla światłowodowego na nieruchomości stanowiącej własność J. P. oraz M. P. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli Państwo P. wnosząc o jej uchylenie jako niezgodnej z decyzją nr [...] z dnia [...]. Wojewoda [...] po rozpatrzeniu ww. odwołania decyzją nr [...] z dnia [...] uchylił decyzję Starosty [...] i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Po ponownym rozpatrzeniu sprawy Starosta [...] decyzją nr [...] z dnia [...] ustalił wysokość odszkodowania w kwocie [...] zł (słownie : [...] złotych) oraz zobowiązał do jego wypłaty Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych "[...]" S.A. w [...]. W uzasadnieniu swego rozstrzygnięcia organ wskazał, że rozpatrując ponownie sprawę wezwał Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych [...] S.A. w [...] do złożenia wyjaśnień w przedmiocie czasu trwania ograniczenia prawa własności na przedmiotowych działkach stanowiących własność Państwa P. w związku z wydaną decyzją nr [...] z dnia [...] oraz w przedmiocie zajęcia obszaru poszczególnych działek pod budowę rurociągu. Pismem z dnia [...] Przedsiębiorstwo Eksploatacji Rurociągów Naftowych "[...]" poinformowało, iż faktyczne ograniczenie prawa własności na ww. działkach w przedmiocie realizacji budowy III Nitki Rurociągu Naftowego "[...]" trwało niespełna 4,5 miesiąca, tj. od 10.09.2009 r. do 22.01.2010 r. Jednocześnie inwestor złożył oświadczenie, że obszar zajęcia poszczególnych działek pod budowę przedmiotowego rurociągu był zgodny z powierzchnią wykazaną w decyzji Starosty [...] nr [...] z dnia [...] ograniczającą sposób korzystania z nieruchomości. Organ wezwał także rzeczoznawcę majątkowego do złożenia wyjaśnień w związku z rozbieżnościami w powierzchni zajęcia wynikającymi z wykonanego operatu szacunkowego w dniu [...], a decyzją Starosty [...] nr [...] z dnia [...]. Organ wyjaśnił, że rzeczoznawca majątkowy dokonał pomiaru obszaru na terenie działek nr [...] i [...] i na tej podstawie stwierdził, że szerokość zajętego pod budowę pasa mierzona prostopadle do biegu rurociągu wynosi około 20 m. Rzeczoznawca przyjął, że szerokość gruntu zajętego pod budowę światłowodu wynosi około 4,2 m. Wyjaśnił, że różnica powierzchni pomiędzy operatem szacunkowym, a decyzją Starosty [...] obejmuje obszar gruntu zajęty pod budowę światłowodu i wynosi : działka nr [...] i [...] - 204 m ² przez analogię działka nr [...] - 103 m ². W oparciu o powyższe przesłanki rzeczoznawca majątkowy przyjął zatem, iż obszar zajęty pod budowę rurociągu i światłowodu jest w rzeczywistości większy niż obszar w decyzji Starosty [...]. Celem jednoznacznego stwierdzenia skąd wynika różnica w ww. powierzchniach zajętych pod budowę inwestycji organ przeprowadził ponowne oględziny w terenie z udziałem wszystkich stron postępowania. Jako podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie organ przyjął nowy operat szacunkowy sporządzony w dniu 28 października 2013 r., w którym autor jednoznacznie stwierdził, że pod budowę rurociągu i kabla światłowodowego udostępniono łącznie powierzchnię 0,0920 ha. Stwierdzono ponadto, że podczas robót budowlanych zniszczono instalację nawadniającą 290 mb. Organ podkreślił, że przy określeniu wartości zaistniałych szkód rzeczoznawca majątkowy uwzględnił stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości tj. [...] oraz czas trwania ograniczenia prawa własności na przedmiotowych działkach, tj. 4,5 miesiąca. Organ wskazał, że wysokość odszkodowania została określona jako suma wartości odtworzeniowych wszystkich składowych szkody powstałej na skutek budowy III nitki rurociągu. Do szacowania wartości gruntu rzeczoznawca majątkowy wykorzystał podejście porównawcze - metodę korygowania ceny średniej . Wiąże ona oszacowaną wartość rynkową nieruchomości z cenami uzyskanymi za nieruchomości podobne na lokalnym rynku. Wartość rynkowa jednorazowego wynagrodzenia za ograniczenie prawa własności gruntu wynosi [...] zł. Wartość odszkodowania ustalona zgodnie z operatem szacunkowym określona jako suma wartości odtworzeniowych składowych szkody powstałej na skutek budowy III nitki rurociągu wynosi [...] zł. Organ wskazał, że ze złożonych w dniu 28.10.2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego wyjaśnień dotyczących rozbieżności powierzchni zajęcia przyjętej w operacie szacunkowym z dnia 26 listopada 2012 r. a decyzją Starosty [...] nr [...] wynika, że do określenia obszaru zajętego pod budowę posłużyły pomiary terenowe obszaru na którym, brakuje drzew w sadzie. Do obliczeń w operacie z dnia 26 listopada 2012 r. rzeczoznawca przyjął dodatkowo okazany przez J. P. pas gruntu, w którym ułożono linię światłowodu. Oceniając operat szacunkowy stanowiący istotny dowód w niniejszej sprawie organ stwierdził, że został on sporządzony przez uprawnionego rzeczoznawcę majątkowego z uwzględnieniem obowiązujących w tym zakresie przepisów. W ocenie organu, operat szacunkowy z dnia 28 października 2013 r. stanowi dowód w niniejszej sprawie, zastosowano w nim właściwe podejście do wyceny wartości szkody powstałej na skutek budowy rurociągu ropy naftowej, prawidłową metodę i technikę wyceny. Jest on właściwie uzasadniony, a przyjęte w nim daty, założenia, ilość i rodzaj nieruchomości podobnych są prawidłowe. W związku z czym określona w tym dokumencie wartość szkody może być podstawą do ustalenia odszkodowania w przedmiotowej sprawie. Organ zaznaczył, że stronom zapewniono czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem niniejszej decyzji zawiadomiono o możliwości zapoznania się z całością zebranego materiału dowodowego, wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań. Odwołanie od powyższej decyzji wnieśli M.P. oraz J.P. wnosząc o jej uchylenie oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt. 1 k.p.a. utrzymał w mocy decyzję Starosty Powiatu w [...] Nr [...] z dnia [...]. Rozpoznając sprawę organ odwoławczy przytoczył treść przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami dotyczących ograniczenia wykonywania prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego i innych praw rzeczowych, polegających na znoszeniu przez właściciela lub użytkownika wieczystego przedsięwzięć inwestycyjnych podejmowanych na jego nieruchomości, a dotyczących zakładania i przeprowadzania na nieruchomości przewodów oraz innych urządzeń, ich konserwacji i usuwania awarii. Organ odwoławczy wskazał, że w celu ustalenia wysokości odszkodowania na zlecenie Starosty Powiatu w [...] został sporządzony operat szacunkowy z października 2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego J. C. W powyższym operacie określono wartość rzeczywistych szkód powstałych w wyniku budowy III Nitki Ropociągu [...] wraz z linią światłowodową w wysokości [...] zł. Tym samym organ odwoławczy stwierdził, że zarzut dotyczący nie zastosowania przez organ pierwszej instancji rozwiązań określonych w art. 130 u.g.n. jest niezasadny. Odnosząc się do zarzutu dotyczącego niezgodności położenia na przedmiotowych działkach ewidencyjnych światłowodu z decyzją Nr [...] z dnia [...] organ zaznaczył, że zgodnie z wyjaśnieniami rzeczoznawcy majątkowego z dnia [...] w czasie oględzin w terenie ustalono, że układanie światłowodu przeprowadzono przy użyciu urządzenia [...]. Inwestor podtrzymał stanowisko, że obszar zajęty na poszczególnych działkach pod budowę rurociągu ropy naftowej i kabla światłowodowego był zgodny z powierzchnią zajęcia, określoną w decyzji Starosty Powiatu w [...] Nr [...]. Tym samym rzeczoznawca majątkowy przyjął do obliczeń powierzchnię wynikającą z ww. orzeczenia, uwzględniając wpis do dziennika budowy, a także okoliczność, że układanie światłowodu przeprowadzono przy użyciu ww. urządzenia technicznego. W ocenie organu odwoławczego, opracowanie sporządzone przez rzeczoznawcę majątkowego J.C. zawiera wycenę wszystkich elementów szkód oraz spełnia obligatoryjne wymogi formalne wskazane w § 56 oraz 57 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 2007, poz. 2109 ze zm.). Przedmiotowy operat szacunkowy jest spójny wewnętrznie oraz nie zawiera pomyłek obliczeniowych. Tym samym prawidłowo posłużył Staroście Powiatu w [...] za dowód w postępowaniu administracyjnym dotyczącym ustalenia stosownego odszkodowania. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wnieśli M. i J. P. wnosząc o jej uchylenie. W uzasadnieniu skargi wskazali, że decyzje zostały oparte na nieścisłych wyjaśnieniach rzeczoznawcy i niezgodnych z procedurą przeprowadzonych oględzinach w dniu 28 października 2013 r. Podczas tych oględzin stwierdzono bowiem stan zagospodarowania działek na dzień wydania decyzji nr [...] z [...] bez przyjęcia oświadczeń skarżących oraz bez sporządzenia protokołu o faktycznym stanie zagospodarowania działek w [...]. Skarżący podnieśli, że operat szacunkowy, który był podstawą decyzji Starosty [...] i Wojewody [...], a który został sporządzony przez rzeczoznawcę J. C. jest niezgodny z decyzją nr [...] z dnia [...]. Zaznaczyli, że w tej decyzji zobowiązano ich do udostępnienia terenu jedynie na czas realizacji inwestycji, natomiast operat w dziale [...] przedstawia wyliczenia odszkodowania za trwałe ograniczenie własności. Skarżący dodali, że w ich posiadaniu są dokumenty stwierdzające, że na wywłaszczonych czasowo częściach działek zgodnie z decyzją nr [...] ułożona jest III Nitka Rurociągu [...], zaś światłowód znajduje się w odległości 9 metrów na północ, co potwierdza mapka znajdująca się na geoportalu. Skarżący dodali, że wystąpili do Starosty Powiatu [...] z wnioskiem o dokonanie pomiarów geodezyjnych uwzględniających obszar zajęty pod budowę zgodnie z decyzją nr [...], jednak takiego niezbędnego pomiaru nie wykonano. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko zawarte w zaskarżonej decyzji i wniósł o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje : Stosownie do art. 1 § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, że przedmiotem kontroli sądu jest zgodność zaskarżonej decyzji (innego aktu lub czynności) z przepisami prawa materialnego, które mają zastosowanie w sprawie oraz z przepisami prawa procesowego, regulującymi tryb jej wydania lub podjęcia aktu albo czynności będącej przedmiotem zaskarżenia. Stosownie natomiast do art. 145 § 1 pkt 2 ppsa, Sąd, uwzględniając skargę na decyzję lub postanowienie, stwierdza jego nieważność, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 k.p.a. lub w innych przepisach. W ocenie Sądu skarga jest bezzasadna, gdyż zaskarżona decyzja Wojewody [...] z dnia [...], jak i utrzymana nią w mocy decyzja Starosty Powiatu w [...] z dnia [...] nie naruszają prawa. Wskazać należy, że ograniczenie sposobu korzystania z nieruchomości jest jedną z form wywłaszczenia nieruchomości zdefiniowaną w art. 112 ust. 2 u.g.n. i stanowi ingerencję w konstytucyjnie chronione prawo własności. Przepis art. 124 u.g.n. przewiduje szczególny przypadek ograniczenia wykonywania prawa własności lub prawa użytkowania wieczystego i innych praw rzeczowych, polegający na znoszeniu przez właściciela lub użytkownika wieczystego przedsięwzięć inwestycyjnych podejmowanych na jego nieruchomości, a dotyczących zakładania i przeprowadzenia na nieruchomości przewodów oraz innych urządzeń, ich konserwacji i usuwania awarii. Warunkiem koniecznym i zarazem podstawowym (przesłanką) ubiegania się o wydanie zezwolenia ograniczającego sposób korzystania przez właściciela lub użytkownika wieczystego z nieruchomości jest realizacja celu publicznego wyszczególnionego w art. 6 u.g.n., zgodnego z planem zagospodarowania przestrzennego lub też z decyzją o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli planu miejscowego brak. Szczególnym natomiast rodzajem ograniczenia praw do nieruchomości jest udzielenie na podstawie art. 124 u.g.n. zezwolenia na zakładanie i przeprowadzenie na nieruchomości ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania płynów, pary, gazów i energii elektrycznej oraz urządzeń łączności publicznej i sygnalizacji, a także innych podziemnych, naziemnych lub nadziemnych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń. Wskazać należy, że po wykonaniu prac na osobie lub jednostce organizacyjnej występującej o zezwolenie, zgodnie z art. 124 ust. 4 u.g.n., ciąży obowiązek przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego. Ma to nastąpić niezwłocznie po założeniu lub przeprowadzeniu ciągów, przewodów i urządzeń, a jeżeli przywrócenie nieruchomości do stanu poprzedniego jest niemożliwe albo powoduje nadmierne trudności lub koszty, stosuje się odpowiednio przepis art. 128 ust. 4 u.g.n. W związku z powyższym właścicielowi lub użytkownikowi wieczystemu przysługuje wówczas odszkodowanie, które powinno odpowiadać wartości poniesionych szkód, a jeżeli wskutek tych zdarzeń zmniejszy się wartość nieruchomości, odszkodowanie powiększa się o kwotę odpowiadającą temu zmniejszeniu. Występuje zatem konieczność oszacowania szkód przez rzeczoznawcę majątkowego. Dopiero na podstawie szacunku starosta może ustalić wysokość odszkodowania i wydać decyzję o przyznaniu odszkodowania w określonej wysokości. Przy określaniu wartości zaistniałych szkód rzeczoznawca majątkowy obowiązany jest uwzględnić stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości oraz stan zagospodarowania nieruchomości na dzień zakończenia działań uzasadniających wydanie tej decyzji. Ma też wziąć pod uwagę utratę pożytków, jaka nastąpiła w tym okresie. Odnosząc powyższe rozważania do niniejszej sprawy wskazać należy, że skarżącym, decyzją Starosty Powiatu w [...] z dnia [...] nr [...] ograniczono sposób korzystania z działki ewidencyjnej Nr [...] o powierzchni [...] ha, w części dotyczącej [...] ha, z działki ewidencyjnej Nr [...] o powierzchni [...] ha, w części dotyczącej [...] ha oraz z działki ewidencyjnej Nr [...] o powierzchni [...] ha w części dotyczącej [...] ha., poprzez udzielenie zezwolenia Przedsiębiorstwu Eksploatacji Naftowych [...], na przeprowadzenie budowy rurociągu ropy naftowej III Nitki Rurociągu [...] wraz z kablem światłowodowym, zgodnie z uchwałą Rady Gminy [....] Nr [...] z dnia [...]. Prawidłowość powyższej decyzji, utrzymanej w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] nr [...] została potwierdzona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2010 r. sygn. akt I SA/Wa 818/10. Bezspornym jest, iż wskutek ograniczenia sposobu korzystania z nieruchomości i braku możliwości przywrócenia nieruchomości do stanu poprzedniego skarżącym przysługiwało zgodnie z art. 128 ust. 4 u.g.n. odszkodowanie odpowiadające wartości poniesionych szkód. Stosownie natomiast do art. 130 ust. 2 u.g.n. ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określającej wartość nieruchomości. Sposoby określenia wartości nieruchomości regulują między innymi przepisy art. 152 - 154 u.g.n. Rzeczoznawca majątkowy na podstawie art. 154 ust. 1 u.g.n. dokonuje wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości, uwzględniając w szczególności cel wyceny, rodzaj i położenie nieruchomości, przeznaczenie w planie miejscowym, stopień wyposażenia w urządzenia infrastruktury technicznej, stan jej zagospodarowania oraz dostępne dane o cenach, dochodach i cechach nieruchomości podobnych. Prawidłowo zatem Starosta Powiatu w [...] w celu ustalenia wysokości odszkodowania zlecił rzeczoznawcy majątkowemu sporządzenie operatu szacunkowego. Podstawę dla ustalenia wysokości odszkodowania w niniejszej sprawie stanowił operat szacunkowy sporządzony w dniu 28 października 2013 r. przez rzeczoznawcę majątkowego J.C. Z ww. operatu jednoznacznie wynika, że pod budowę rurociągu i kabla światłowodowego udostępniono z działki nr [...] powierzchnię [...] ha, z działek nr [...] i nr [...] powierzchnię wynoszącą w sumie [...] ha. Rzeczoznawca wyjaśnił, że przy określaniu wartości zaistniałych szkód uwzględnił zarówno stan zagospodarowania nieruchomości na dzień wydania decyzji zezwalającej na czasowe zajęcie nieruchomości tj. [...], jak i czas trwania ograniczenia prawa własności, które trwało 4,5 miesiąca. Zgodnie z przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami (art. 134.1 i art. 135.1) podstawę ustalenia wysokości odszkodowania stanowi (...) wartość rynkowa nieruchomości. Jeżeli ze względu na rodzaj nieruchomości nie można określić jej wartości rynkowej, gdyż tego rodzaju nieruchomości nie występują w obrocie, wówczas określa się jej wartość odtworzeniową. W niniejszej sprawie wysokość odszkodowania została określona jako suma wartości odtworzeniowych wszystkich składowych szkody powstałej wskutek budowy III nitki rurociągu. Do szacowania wartości gruntu rzeczoznawca majątkowy wykorzystał podejście porównawcze – metodę korygowania ceny średniej. Wiąże ona oszacowaną wartość rynkową nieruchomości z cenami uzyskanymi za nieruchomości podobne na lokalnym rynku. Wartość odszkodowania ustalona przez rzeczoznawcę majątkowego zgodnie z operatem szacunkowym określona jako suma wartości odtworzeniowych składowych szkody powstałej na nieruchomości skarżących na skutek budowy III nitki rurociągu wyniosła [...] zł. Stosownie do treści art. 75 k.p.a. opinia biegłego jest jednym z dowodów w sprawie i jako dowód podlega swobodnej ocenie organu prowadzącego postępowanie. Jednocześnie organ prowadzący postępowanie dowodowe nie może wkraczać w merytoryczną zasadność opinii rzeczoznawcy majątkowego, ponieważ nie dysponuje wiadomościami specjalnymi, które posiada biegły. Organ winien jednak dokonać oceny tego dowodu pod względem formalnym, tj. zbadać, czy dowód ten został wystawiony (podpisany) przez uprawnioną osobę w określonej formie, czy zawiera wymagane przepisami elementy treści, czy jest uzasadniony, czy zawarta w opinii konkluzja nie jest sprzeczna z jej uzasadnieniem. Organ obowiązany jest również ocenić, czy dowód przedstawiony przez biegłego nie zawiera niejasności, pomyłek, braków, które winny być sprostowane bądź uzupełnione, aby dokument ten miał wartość dowodową. Z powyższych względów, organ nie mógł natomiast zakwestionować opinii rzeczoznawcy majątkowego w przedmiocie niezgodności położenia światłowodu z decyzją nr [...] z dnia [...], czego domagali się skarżący. W ocenie Sądu, organy dokonały prawidłowej oceny operatu szacunkowego sporządzonego przez rzeczoznawcę majątkowego J.C. Wobec ustalenia, że opracowanie zawiera wycenę wszystkich elementów szkód oraz spełnia obligatoryjne wymogi formalne wskazane w § 56 oraz 57 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 21 września 2004 r. w sprawie wyceny nieruchomości i sporządzania operatu szacunkowego (Dz. U. Nr 2007, poz. 2109 ze zm.), jak również jest spójne wewnętrznie i nie zawiera pomyłek obliczeniowych, brak było podstaw do nieuznania operatu za dowód w postępowaniu dotyczącym ustalenia odszkodowania. Odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego oparcia przez organ decyzji na nieścisłych wyjaśnieniach rzeczoznawcy i nieprawidłowych oględzinach z dnia 28 października 2013 r. wskazać należy, iż jest on bezzasadny. Złożone przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu 28.10.2013 wyjaśnienia dotyczyły podnoszonego przez skarżących zarzutu w przedmiocie rozbieżności powierzchni zajęcia przyjętej w poprzednim operacie szacunkowym z dnia 26 listopada 2012 r., a decyzji Starosty Nowodworskiego nr [...] z dnia [...]. W powyższym piśmie rzeczoznawca wyjaśnił, że do określenia obszaru zajętego pod budowę posłużyły pomiary terenowe obszaru na którym, brakuje drzew w sadzie. Natomiast do obliczeń przyjętych w operacie szacunkowym z dnia 26 listopada 2012 r. przyjęty został dodatkowo okazany przez skarżącego pas gruntu, w którym ułożono linię światłowodu. W ocenie Sądu, wobec istniejących rozbieżności co do ww. powierzchni prawidłowo organ wezwał autora operatu szacunkowego do ich wyjaśnienia oraz przeprowadził w tym celu oględziny w terenie. Podczas przeprowadzonych w dniu 2 października 2013 r. oględzin ustalono, że układanie światłowodu przeprowadzono przy użyciu urządzenia typu "[...]" i dzięki temu uniknięto szkód na powierzchni gruntu w tym obszarze. Inwestor podtrzymał także swoje stanowisko, że obszar zajęty, na poszczególnych działkach pod przedmiotową budowę był zgodny z powierzchnią zajęcia, określoną w decyzji Starosty Powiatu w [...] nr [...]. Tym samym wyjaśniono, że rzeczoznawca przyjął do obliczeń zarówno powierzchnię wynikającą z ww. orzeczenia, jak również uwzględnił wpis do dziennika budowy, a także okoliczność, że układanie światłowodu przeprowadzono przy użyciu ww. urządzenia technicznego. Odnosząc się do kolejnego zarzutu skarżących dotyczącego nie uwzględnienia przez organ wniosku skarżących o dokonanie pomiarów geodezyjnych uwzględniających obszar zajęty pod budowę zgodnie z decyzją nr [...] wskazać należy, że jest on również nieuzasadniony. Starosta [...] w decyzji Nr [...] z dnia [...] ustosunkowując się do powyższego wniosku wskazał, że na tym etapie prowadzonego postępowania celem stwierdzenia skąd wynika różnica w ww. powierzchniach wystarczającym będą ponowne oględziny w terenie z udziałem wszystkich stron postępowania. Z akt sprawy wynika, że ponowne oględziny zostały przeprowadzone w terenie w dniu 2 października 2013 r. Odnosząc się do zarzutu skarżących dotyczącego niewyjaśnienia niezgodności operatu szacunkowego z decyzją Starosty [...] z dnia [...] nr [...] wskazać należy, iż nie może on także odnieść zamierzonego skutku. Kwestia różnic powierzchni pomiędzy operatem szacunkowym, a decyzją Starosty była m.in. przedmiotem wyjaśnień prowadzonych przez organy w toku prowadzonego postępowania. W ocenie Sądu, organy prawidłowo przeprowadziły postępowanie z poszanowaniem zasad wynikających z art. 7, 77 i 80 k.p.a., a przeprowadzone wnikliwie postępowanie i subsumcja prawna znalazły odzwierciedlenie w kompetentnym, w pełni oddającym stan faktyczny i prawny sprawy uzasadnieniu sporządzonym zgodnie z art. 107 § 3 k.p.a. W świetle powyższych ustaleń podnoszone w skardze zarzuty nie mogły odnieść zamierzonego skutku. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r., Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012, poz. 270) orzekł jak w sentencji.