I SA/Wa 134/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Tomasz Szmydt WSA Przemysław Żmich (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 7 września 2016 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania treści aktów administracyjnych uchyla zaskarżone postanowienie oraz postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2015 r. nr [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu zażalenia T. G., postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] o odmowie sprostowania treści zawartych w postanowieniu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] oraz w decyzjach z dnia [...] października 2015 r., nr: [...],[...],[...],[...],[...], [...],[...]. Zaskarżone postanowienie zostało wydane w następującym stanie sprawy. W dniu [...] listopada 2015 r. T. G. wystąpiła do Centrum Pomocy Społecznej [...] im. prof. [...] m.in. o sprostowanie treści zawartych w postanowieniu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] oraz w decyzjach z dnia [...] października 2015 r., nr: [...],[...],[...], [...],[...],[...], [...]. Prezydent [...] postanowieniem z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...] odmówił sprostowania treści zawartych w postanowieniu z dnia [...] października 2015 r., nr [...] oraz w decyzjach z dnia [...] października 2015 r., nr: [...], [...],[...],[...],[...], [...],[...]. W uzasadnieniu organ wskazał, że żądania T. G. zawarte we wniosku z dnia [...] listopada 2015 r. nie mieszczą się w katalogu przesłanek do sprostowania błędów pisarskich i rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek, o których mowa w przepisie art. 113 § 1 Kpa. Od powyższego postanowienia T. G. wniosła zażalenie. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] postanowieniem z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta [...] z dnia [...] listopada 2015 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ przytoczył treść przepisów art. 144, art. 138, 111 § 1 i art. 113 § 1 Kpa. Następnie wskazał, że wniosek T. G. z dnia [...] listopada 2015 r. zawiera żądanie sprostowania treści zawartych we wskazanych postanowieniu i decyzjach, w szczególności dotyczących przytoczonego w uzasadnieniu tych rozstrzygnięć stanu faktycznego sprawy przedstawiającego aktualną sytuację życiową wnioskodawczyni oraz ustaleń poczynionych w trakcie przeprowadzania rodzinnego wywiadu środowiskowego. Nie ma zatem zastosowania przepis art. 111 § 1 Kpa, dotyczący sprostowania pouczenia w wydanych decyzjach. Kolegium uważa, że przedmiotem sprostowania - które dotyczy oczywistych błędów pisarskich, rachunkowych, czy innych (niewłaściwego użycia wyrazów, zwrotów, błędnej pisowni, niezamierzonego opuszczenia jednego lub kilku wyrazów, wyrażeniu myśli niezgodnej z intencją organu przez przeoczenie lub niewłaściwy dobór słów) – nie mogą być fałszywe, w ocenie odwołującej się, ustalenia faktyczne organu administracji. Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] grudnia 2015 r., nr [...] T. G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W skardze wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. W uzasadnieniu skarżąca wskazała, że fałsz stanem faktycznym wymaga jego sprostowania, czy uzupełnienia, zgodnie z przepisami: art. 144, art. 138 § 2, art. 113 § 1, art. 122, art. 71, art. 68 § 2 Kpa i według wyroku WSA w Warszawie z dnia 27 sierpnia 2008 r., sygn. akt VI SA/Wa 823/08. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej oddalenie i jednocześnie podtrzymało prezentowane w sprawie stanowisko. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona. Trafnie wskazało Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], jak i Prezydent [...], że zgodnie z przepisem art. 113 § 1 Kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Ten tryb znajduje zastosowanie do eliminacji wszelkich oczywistych błędów i omyłek, w szczególności pisarskich i rachunkowych, które mogą pojawić się w decyzjach organu, jak też postanowieniach (art. 126 Kpa). Jednak wbrew temu co twierdzą organy, analiza treści wniosku T. G. o sprostowanie i zażalenia w zestawieniu z treścią skargi sądowej świadczy o tych, że podanie T. G. z dnia [...] listopada 2015 r. nie zawiera żądania sprostowania treści wymienionych we wniosku postanowienia i 7 decyzji, w trybie przepisu art. 113 § 1 Kpa. W treści wniosku i zażalenia T. G. zarzuca organowi pomocy społecznej mataczenie i fałszowanie stanu faktycznego w wywiadzie środowiskowym, w szczególności w zakresie: zawyżenia dochodu za sierpień i wrzesień 2008 r., prowadzenia z synem wspólnego gospodarstwa domowego, rozmiaru ponoszonych wydatków na utrzymanie, pomijania skali wydanych przez organ decyzji odmownych na wnioskowane cele, błędnych stwierdzeń o: "niewpuszczeniu pracownika socjalnego do mieszkania, samodzielnym decydowaniu przez skarżącą o terminie i godzinie przeprowadzenia wywiadu, postawie roszczeniowej, ciemnym i dusznym pomieszczeniu". Z kolei z treści skargi, w szczególności wskazywanych przepisów art. 68 § 2, art. 71 i art. 138 § 2 Kpa i wyroku WSA w Warszawie o sygn. akt VI SA/Wa 823/08 (dostępnego w bazie orzeczeń NSA) wynika, że skarżąca w podaniu z dnia [...] listopada 2015 r. zarzuca organowi wydającemu wskazane postanowienie i 7 decyzji to, że oparł swe rozstrzygnięcia na wadliwie sporządzonym wywiadzie środowiskowym jako szczególnego rodzaju protokole w rozumieniu przepisów Kpa, który zawierał błędne ustalenia faktyczne, co w konsekwencji świadczy o wadliwości wydanych rozstrzygnięć. Uszło zatem organom to, że podanie T. G. z dnia [...] listopada 2015 r. zawierało zarzuty mające podważyć zasadność wydanych postanowienia i 7 decyzji. Skoro więc podanie to zostało wniesione do organu I instancji w terminie otwartym do wniesienia zażalenia od postanowienia i odwołań od decyzji, to należało temu podaniu nadać bieg właściwy dla wskazanych wyżej zwyczajnych środków zaskarżenia. T. G. w podaniu z dnia [...] listopada 2015 r. nie domagała się bowiem sprostowania oczywistych błędów, czy omyłek, lecz kwestionowała poczynione przez organ w uzasadnieniu zaskarżonych aktów ustalenia faktyczne. To, że skarżąca w podaniu domagała się "sprostowania" – jej zdaniem – fałszywego stanu faktycznego nie miało przesądzającego znaczenia dla kwalifikacji żądania zawartego w jej podaniu. W tym zakresie pierwszoplanowe znaczenie miała treść podania, a nie używane przez skarżącą pojedyncze zwroty. Organy muszą brać pod uwagę to, że T. G. nie ma wykształcenia prawniczego, a zatem może używać pewnych zwrotów zamiennie lub nieprecyzyjnie. Skoro zatem Prezydent [...] i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wadliwie zakwalifikowali podanie skarżącej z dnia [...] listopada 2015 r. jako wniosek o sprostowanie treści wskazanych w postanowieniu i 7 decyzjach, to w niniejszej sprawie doszło do naruszenia przepisów art. 113 § 1 i art. 126 w zw. z art. 7 Kpa, a w przypadku organu odwoławczego dodatkowo do naruszenia przepisu art. 138 § 1 pkt 1 w zw. z art. 144 Kpa, w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy. W ponownie prowadzonym postępowaniu Prezydent [...] przyjmie, że podanie z dnia [...] listopada 2015 r. zawiera zażalenie na postanowienie z dnia [...] października 2015 r., nr [...] oraz odwołania od decyzji z dnia [...] października 2015 r. o odpowiednich numerach: [...], [...],[...],[...],[...],[...],[...], a następnie nada tym środkom zaskarżenia właściwy im bieg. Biorąc pod uwagę powyższe Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.) orzekł, jak w sentencji