I SA/Wa 1343/04

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Krystyna Kleiber po rozpoznaniu w dniu 4 marca 2005 r. w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] w przedmiocie sprostowania oczywistych omyłek pisarskich w postanowieniu administracyjnym - oddala skargę - Prezydent Miasta S. decyzją z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] odmówił stwierdzenia nabycia z mocy prawa własności nieruchomości, zabudowanej budynkiem mieszkalnym, oznaczonej jako działka nr [...] z obrębu [...] o pow. [...] ha (a wg KW [...] ha), położonej w S. przy ul. [...] , M. M. i jego żonie F. M. w udziale ½ oraz M. M. I jej mężowi M. M. w udziale ½, którzy są współużytkownikami wieczystymi opisanej wyżej nieruchomości na podstawie KW [...]. Pismem z dnia [...] maja 2004 r. M.M. wystąpił o sprostowanie w trybie art. 113 kpa błędów pisarskich i oczywistych omyłek w w/w decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2004 r., wskazując między innymi, że organ w uzasadnieniu decyzji błędnie wpisał datę dokonania wpisu w księdze wieczystej KW [...]. Ponadto M. M. powołując się na art. 32 Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej podniósł, że organ nierówno potraktował współużytkowników wieczystych przedmiotowej nieruchomości oraz dokonał błędnej interpretacji sądowego wpisu z urzędu w KW nr [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r. i zawęził zasięg KW nr [...]. Postanowieniem z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] Prezydent Miasta S. sprostował oczywiste błędy pisarskie w decyzji z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] w sposób następujący: na stronie drugiej w wierszu 24 w miejsce słów "26 czerwca" wpisał "27 czerwca", w wierszu 26 po słowach "26 maja" dopisał "1990 r." oraz na stronie trzeciej w wierszu 8 w miejsce słów "2004 r." wpisał "2001 r." W uzasadnieniu organ wskazał, że ze względu na to, iż pozostałe zarzuty M. M. zawarte w piśmie z dnia [...] maja 2004 r., dotyczyły kwestii merytorycznych, potraktował to pismo również jako odwołanie od przedmiotowej decyzji i nie znajdując podstaw do jej zmiany przekazał w trybie art. 133 kpa do organu drugiej instancji, tj. Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. M. M. wniósł zażalenie na postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] podnosząc, że organ sprostował jedynie trzy błędy pisarskie, nie ustosunkował się natomiast do oczywistych omyłek występujących w przedmiotowej decyzji. Strona podniosła między innymi, że organ dokonał błędnej interpretacji sądowego wpisu z urzędu w KW [...] z dnia [...] kwietnia 1998 r., nie podał Rep. A. Nr [...] z dnia [...] grudnia 1968 r. dot. F. i M. M., nie wyjaśnił dlaczego zaliczono na rzecz F. i M. M. okres poprzedniego użytkownika wieczystego, a nie zaliczył tego okresu M. i M. M., nie wyjaśnił przyczyn wpisania daty urodzenia M. M., a nie stałego meldunku od dnia [...] lutego 1965 r. w domu na przedmiotowej działce, nie wyjaśnił również zawężenia zasięgu KW [...], która dotyczy wszystkich współużytkowników. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. postanowieniem z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...] utrzymało w mocy postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...]. W uzasadnieniu organ odwoławczy podniósł między innymi, że postanowienie Prezydenta Miasta S. z dnia [...] maja 2004 r., nr [...] zostało wydane na wniosek, na podstawie art. 113 § 1 i § 3 Kpa, zgodnie z którym organ administracji może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach administracyjnych. Analizując ten przepis można wyprowadzić wniosek, iż pod pojęciem "błędów pisarskich, rachunkowych oraz innych oczywistych omyłek" w decyzji administracyjnej rozumieć należy: "błąd rachunkowy", który oznacza omyłkę wykonaniu działania matematycznego, np. dodawania lub dzielenia, "błąd pisarski" – widoczne, wbrew zamierzeniu niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylną pisownię albo widoczne niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów, natomiast za "oczywistą omyłkę" uznać można tylko omyłkę co do istoty stojącą na równi z błędami pisarskimi lub rachunkowymi. Zmiana rozstrzygnięcia wyrażonego w decyzji, chociażby nawet powziętego wskutek błędu, a zatem na skutek mylnego wyobrażenia o stanie faktycznym albo prawnym nie podpada pod pojęcie błędu pisarskiego czy omyłki. Analiza treści postanowienia organu pierwszej instancji z dnia [...] maja 2004 r. oraz treści decyzji administracyjnej, której sprostowanie dotyczy wskazuje, że organ I instancji dokonał sprostowania błędów pisarskich, które znajdują odzwierciedlenie w zgromadzonym materiale dowodowym, tj. wypisie z księgi wieczystej KW nr [...] sporządzonym w dniu [...] lutego 1998 r. przez Sąd Rejonowy w S. Wydział Ksiąg Wieczystych (L.dz. [...]) oraz przepisie art. 1 ust. 1 ustawy z dnia 26 lipca 2001 r. o nabywaniu przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości (Dz. U. Nr 113, poz. 1209 ze zm.). Sprostowanie miało charakter wyłącznie porządkowy i pozostało bez wpływu na treść rozstrzygnięcia zawartego w decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2004 r,. nr [...]. W ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. zarzuty sformułowane przez M. M. w zażaleniu z dnia [...] maja 2004 r., iż organ tylko w części ustosunkował się do wskazanych oczywistych omyłek nie zasługują na uwzględnienie. W literaturze oraz orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego jednolicie przyjmuje się bowiem, iż nie mogą podlegać sprostowaniu w trybie przewidzianym w art. 113 § 1 Kpa błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. A więc nie ulega wątpliwości, iż stosowanie przepisu art. 113 § 1 Kpa nie może prowadzić do oceny ponownej stanu faktycznego i ewentualnej zmiany merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Taki pogląd zaprezentował Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyrokach z dnia 19 stycznia 1998 r., sygn. akt IV SA 618/96 /LEX nr 45648/ oraz z dnia 1 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1067/97 /LEX nr 47889/. Oceniając treść żądania strony uznać należy, iż wykracza ono poza ramy uregulowania zawartego w art. 113 § 1 Kpa. Sformułowane żądania dotyczące nieprawidłowości w interpretacji przez organ I instancji stanu faktycznego względem obowiązujących przepisów prawa, regulujących materię nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości mogą podlegać ocenie jedynie w postępowaniu odwoławczym. Mając na uwadze fakt, iż Pan M. M. złożył odwołanie od decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2004 r. podnoszone zarzuty będą podlegały ocenie w odrębnym postępowaniu administracyjnym. M. M. dniu [...] lipca 2004 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...], wnosząc o jego uchylenie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. wniosło o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Jednocześnie organ poinformował, że zarzuty M. M. dotyczące nieprawidłowości w interpretacji przez organ I instancji stanu faktycznego względem obowiązujących przepisów prawa, regulujących materię nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości podlegały ocenie w odrębnym postępowaniu administracyjnym, zakończonym decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia [...] czerwca 2004 r., nr [...]. Wnioskiem z dnia [...] listopada 2004 r. skarżący M. M. wystąpił o rozpoznanie sprawy z jego skargi w postępowaniu uproszczonym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył, co następuje. Stosownie do treści art. 119 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli strona zgłosi wniosek o skierowanie sprawy do rozpoznania w trybie uproszczonym, a żadna z pozostałych stron w terminie czternastu dni od zawiadomienia o złożeniu wniosku nie zażąda przeprowadzenia rozprawy. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w związku z czym Sąd – na podstawie art. 120 powołanej ustawy – rozpoznał ją na posiedzeniu niejawnym w składzie jednoosobowym. Zgodnie z przepisem art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1296) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji w toku postępowania nie naruszyły prawa, i to przynajmniej w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Czyni to wedle stanu prawnego i na podstawie akt sprawy, istniejących w dniu wydania zaskarżonego postanowienia. W przedmiotowej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie podziela stanowisko Prezydenta Miasta S. oraz Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. odnośnie zakresu stosowania art. 113 § 1 Kpa i sprostowania na jego podstawie oczywistych błędów pisarskich w decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] kwietnia 2004 r., nr [...] oraz odnośnie braku możliwości dokonania sprostowania w tym trybie wskazanych przez skarżącego ewentualnych wad tej decyzji, nie mających charakteru oczywistych omyłek, a dotyczących nieprawidłowości w interpretacji przez organ I instancji stanu faktycznego względem obowiązujących przepisów prawa, regulujących materię nabywania przez użytkowników wieczystych prawa własności nieruchomości. Zgodnie z brzmieniem art. 113 § 1 Kpa organ administracji publicznej może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Nie ulega wątpliwości, że w drodze sprostowania oczywistej omyłki na podstawie art. 113 § 1 Kpa nie można naprawić wszystkich błędów popełnionych w decyzji. Jest to tryb mający jedynie na celu usunięcie wad nieistotnych, nie mających wpływu na rozstrzygnięcie merytoryczne. Przyjęta w normie prawnej art. 113 § 1 Kpa klasyfikacja wadliwości jest wyczerpująca. Są to błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki. Redakcja przepisu art. 113 § 1 Kpa pozwala stwierdzić, że wszystkie wymienione wyżej wady orzeczenia charakteryzuje cecha oczywistości. Stanowi ona zarazem granicę przedmiotowej dopuszczalności sprostowania wyrażającą się tym, że nie podlegają sprostowaniu w omawianym trybie błędy i omyłki istotne, których dopuszczono się w stosowaniu prawa, a więc co do ustalenia prawa obowiązującego, stanu faktycznego i jego kwalifikacji prawnej oraz ustalenia konsekwencji prawnych zastosowania określonej normy prawnej. Sprostowanie nigdy nie może bowiem prowadzić do merytorycznej ingerencji w treść decyzji. W świetle przedmiotowej argumentacji zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a w szczególności art. 113 Kpa. Skarżący nie mogą natomiast poszukiwać sposobu zmiany niekorzystnej dla nich decyzji administracyjnej zawierającej ewentualnie nawet najpoważniejsze i oczywiste wady poprzez jej sprostowanie w trybie art. 113 § 1 Kpa. Naprawienie istotnych błędów decyzji administracyjnej może nastąpić jedynie w drodze przewidzianej procedurą administracyjną, to jest m.in. w postępowaniu odwoławczym. Stanowisko niniejsze zgodne jest z utrwalonym orzecznictwem Naczelnego Sądu Administracyjnego (wyrok z dnia 9 czerwca 1999 r., I SA/Gd 984/97, LEX nr 38721; wyrok z dnia 23 kwietnia 2001 r., II SA 863/00, LEX nr 75522; wyrok z dnia 20 lutego 2001 r., IV SA 2746/98, ONSA 2002/2/77; wyrok z dnia 11 sierpnia 1999 r., II SA 1072/99, LEX nr 46235). Wobec powyższego należało stwierdzić brak podstaw do uwzględnienia skargi i na podstawie art. 151 w związku z art. 133 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzec, jak w sentencji.