I SA/Wa 1345/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) po rozpoznaniu w dniu 30 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku R. S. o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi R. S. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji postanawia: odmówić przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi. R. S., pismem z 25 sierpnia 2017 r., złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] lipca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wstrzymania wykonania decyzji. Mając na uwadze, że złożona skarga zawierała braki formalne skargi, Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie zarządzeniem z 11 września 2017 r., (karta nr 1 akt sądowych) wezwała skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez nadesłanie 1 odpisu skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie przez skarżącego podpisanego - w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru (karta nr 11 akt sądowych) skarżącemu doręczono ww. wezwanie 4 października 2017 r. Termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął skarżącemu 11 października 2017 r. R. S. 12 października 2017 r. (data nadania w placówce pocztowej) złożył wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. We wniosku oświadczył, iż 11 października 2017 r., tj. w ostatnim dniu do wykonania zobowiązania Sądu przeprowadzona została egzekucja komornicza w lokalu zajmowanym przez skarżącego. Skarżący nie miał możliwości nadesłania odpisu skargi. Zajmowany przez skarżącego lokal został zamknięty wraz ze znajdującymi się dokumentami niniejszej sprawy. Zarządzeniem z 30 października 2017 r., wezwano skarżącego do wykazania, że 11 października 2017 r., została przeprowadzona egzekucja komornicza w lokalu zajmowanym przez skarżącego, poprzez nadesłanie zaświadczenia od komornika sądowego oraz nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi, poświadczonego za zgodność z oryginałem lub własnoręcznie przez skarżącego podpisanego - w terminie 7 dni, pod rygorem odmowy przywrócenia terminu do uzupełnienia braku formalnego skargi. Skarżący w zakreślonym przez Sąd terminie nadesłał podpisany 1 egzemplarz odpisu skargi. W nadesłanym piśmie z 24 października 2017 r., oświadczył, iż nie miał możliwości uzyskania przez komornika sądowego stosownego zaświadczenia w zakreślonym przez Sąd terminie. Tym samym dołączył cyt. ,,dowody zastępcze’’, wskazujące na przeprowadzenie 11 października 2017 r., egzekucji komorniczej w lokalu zajmowanym przez skarżącego, tj. zawiadomienie stron z 20 września 2017 r., o terminie czynności; pismo Urzędu Gminy w [...] z 16 października 2017 r.; pismo komornika sądowego z 30 października 2017 r. (karty nr 24-26 akt sądowych). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.) - dalej jako "ppsa" - uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie to powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. W przedmiotowej sprawie skarżący wniósł o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, uzasadniając go brakiem możliwości nadesłania odpisu skargi z uwagi na egzekucję komorniczą w lokalu zajmowanym przez skarżącego, przeprowadzoną 11 października 2017 r., tj. (w ostatnim dniu do wykonania wezwania Sądu). Rozpoznając niniejszy wniosek wskazać należy, że kryterium braku winy, jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu przez stronę obowiązku dołożenia szczególnej staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Oceniając wystąpienie tej przesłanki sąd powinien przyjąć obiektywny miernik staranności, której można wymagać od każdego należycie dbającego o swoje interesy. Przywrócenie terminu ma zatem charakter wyjątkowy i może mieć miejsce tylko wtedy, gdy uchybienie terminu nastąpiło wskutek przeszkody, której strona nie mogła usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W niniejszej sprawie uchybiono terminowi do uzupełnienia braku formalnego skargi. W treści wniosku skarżący oświadczył, że w ostatnim dniu do wykonania wezwania Sądu, tj. 11 października 2017 r., w lokalu skarżącego przeprowadzono egzekucję komorniczą. Skarżący nie miał możliwości nadesłania odpisu skargi. Zajmowany lokal został zamknięty wraz ze znajdującymi się dokumentami niniejszej sprawy. Z dokumentów nadesłanych przez skarżącego przy piśmie z 24 listopada 2017 r., (karty nr 24-26 akt sądowych) wynika, iż 11 października 2017 r., na podstawie tytułu wykonawczego przeprowadzona została egzekucja komornicza w lokalu skarżącego. Zostały wykonane czynności komornicze dot. opróżnienia i wydania lokalu. Jednakże jak wynika z nadesłanego zawiadomienia o terminie czynności, skarżący został zawiadomiony o egzekucji komorniczej już przy piśmie z 20 września 2017 r. Skarżący poinformowany znacznie wcześniej o egzekucji komorniczej mógł wykonać wezwanie Sądu przed 11 października 2017 r., tj. przed przeprowadzeniem egzekucji komorniczej w lokalu zajmowanym przez skarżącego. Zdaniem Sądu, wniosek skarżącego uznać należy za bezzasadny. Uchybienie terminu nastąpiło z winy skarżącego. Nadesłane przez skarżącego dokumenty potwierdzają, iż skarżący zawiadomiony był o terminie czynności w sprawie egzekucji komorniczej na podstawie tytułu wykonawczego znacznie wcześniej, tj. już przy piśmie z 20 września 2017 r. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 86 § 1 ppsa., postanowił jak w sentencji.