I SA/Wa 1346/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Kamil Kowalewski (spr.) po rozpoznaniu w dniu 3 grudnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. A. na działanie [...] S.A. w W. i [...] w W. w przedmiocie udzielenia informacji o wysokości wypłaconego odszkodowania postanawia: odrzucić skargę. W piśmie z 15 maja 2025 r. K. A. złożyła wniosek o nakazanie [...] S.A. w W. i [...] w W. udzielenia informacji w jakiej wysokości [...] w W. wypłacił odszkodowanie za szkodę o numerze wskazanym we wniosku. Wnioskodawczyni zwróciła się do Sądu o wydania postanowienia o nakazaniu [... S.A. w W. i [...] w W. udzielenia wskazanej informacji oraz informacji, czy i w jakiej w jakiej wysokości kredytodawca otrzymał odszkodowanie lub inne środki od ubezpieczyciela. W odpowiedzi na skargę [...] S.A. w W. podniosła, że sprawa nie ma charakteru sądowoadministracyjnego w rozumieniu art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r . Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a zatem nie podlega kontroli przez sądy administracyjne na podstawie art. 3 ust. 1 tej ustawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm., dalej jako: "p.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Merytoryczne rozpoznanie skargi zawsze poprzedza kontrola jej dopuszczalności. Kognicja sądów administracyjnych określona została w art. 3 § 2 p.p.s.a. który zawiera szczegółowy katalog spraw objętych właściwością rzeczową sądów administracyjnych. Kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje, postanowienia, opinie i akty w nim wymienione (pkt 1-7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a, jak również na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, jak również postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (pkt 8-9). Sądy administracyjne orzekają również w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 k.p.a., a także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i 3 p.p.s.a.). W niniejszej sprawie skarżaca oczekiwała od Sądu wydania postanowienia o nakazaniu [...] S.A. w W. i [...] w W. udzielenia informacji dotyczącej wysokości odszkodowanie za szkodę o numerze wskazanym w piśmie z 15 maja 2025 r. przez [...] w W. Stwierdzić należy więc, że niniejsza sprawa nie ma charakteru sprawy administracyjnej, zatem nie podlega kontroli sądów administracyjnych. Zarówno bowiem [...] S.A. w W., jak i [...] w W. nie są podmiotami zobowiązanymi do podjęcia działań w jakiejkolwiek z form wymienionych w powołanym wyżej art. 3 § 2 p.p.s.a., a kognicja sądu administracyjnego nie jest tu przewidziana także mocą przepisów szczególnych. Skarga wniesiona w przedmiotowej sprawie dotyczy w istocie stosunku cywilnoprawnego, a spory z niego wynikające pozostają we właściwości sądu powszechnego, albowiem w myśl art. 2 § 1 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2023 r. poz. 1550 ze zm.) do rozpoznawania spraw cywilnych powołane są sądy powszechne, o ile sprawy te nie należą do właściwości sądów szczególnych, oraz Sąd Najwyższy. W realiach niniejszej sprawy kwestę rozliczeń pomiędzy stronami umowy leasingu – co słusznie podniesiono w odpowiedzi na skargę (wniosek) jest zatem władny dokonać sąd powszechny w drodze procesu cywilnego. W konsekwencji powyższego przedmiot niniejszej sprawy nie spełnia przesłanek określonych w art. 3 § 1 i 2 p.p.s.a. Sąd administracyjny może rozpatrywać skargi na bezczynność organów administracyjnych tylko wtedy, gdy skarga ta dotyczy spraw o charakterze administracyjnym (por. wyrok NSA z 8 maja 1996 r., III SAB 38/95). Mając powyższe na uwadze, sąd odrzucił skargę, na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.