I SA/Wa 1348/19

WyrokWSA w Warszawie2019-12-13

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska, Iwona Kosińska, Monika Sawa

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Samorządowe Kolegium Odwoławcze prawidłowo ustaliło wysokość zasiłku stałego, uwzględniając w dochodzie skarżącej kwotę zasiłku pielęgnacyjnego wyższą niż faktycznie przyznana w danym okresie?
Ratio decidendi
Sąd uchylił zaskarżoną decyzję, uznając, że Samorządowe Kolegium Odwoławcze błędnie ustaliło wysokość zasiłku pielęgnacyjnego, który stanowił dochód skarżącej. Kolegium przyjęło wyższą kwotę zasiłku pielęgnacyjnego (215,84 zł) niż faktycznie przyznana w okresie od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. (184,42 zł), co doprowadziło do wadliwego wyliczenia wysokości zasiłku stałego. Sąd podkreślił, że zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 215,84 zł przysługiwał dopiero od 1 listopada 2019 r.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, która uchyliła decyzję organu I instancji i zmieniła decyzję Prezydenta przyznającą zasiłek stały. Skarżąca wniosła o zmianę wysokości zasiłku stałego z uwagi na zmianę sytuacji dochodowej po zaprzestaniu pobierania zasiłku dla bezrobotnych. Organ odwoławczy, uwzględniając zasiłek pielęgnacyjny w dochodzie skarżącej, błędnie przyjął jego wysokość na kwotę 215,84 zł, podczas gdy faktycznie przysługiwał on w niższej kwocie (184,42 zł) w okresie objętym postępowaniem. Skarżąca kwestionowała sposób wyliczenia jej dochodu.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.), Sędziowie sędzia WSA Iwona Kosińska, sędzia WSA Monika Sawa, Protokolant starszy specjalista Dorota Stromecka, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 grudnia 2019 r. sprawy ze skargi M.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] w przedmiocie zmiany decyzji uchyla zaskarżoną decyzję Zaskarżoną decyzją z [...] maja 2019 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...], po rozpatrzeniu odwołania M.S. od decyzji Prezydenta [...] z [...] kwietnia 2019 r., nr [...] odmawiającej zmiany decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...] przyznającej zasiłek stały w okresie od 1 grudnia 2018 r. do 28 lutego 2019 r. oraz zmieniającej decyzję Prezydenta [...] z [...] listopada 2018 r. w ten sposób, że od 1 marca 2019 r. zasiłek stały przysługuje w wysokości 516,58 zł miesięcznie - uchyliło decyzję organu I instancji i orzekło o zmianie decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...] w ten sposób, że wysokość zasiłku stałego przyznanego M.S. wynosi 485,16 zł. W uzasadnieniu Kolegium wskazało, że Prezydent [...] decyzją z [...] listopada 2018 r. przyznał M.S. zasiłek stały w wysokości 41,48 zł miesięcznie od 1 września 2018 r. bezterminowo. Pismem z [...] marca 2019 r. M.S. wystąpiła o wypłatę zasiłku stałego w pełnej wysokości z uwagi na zmianę jej sytuacji dochodowej. Podczas wywiadu środowiskowego przeprowadzonego [...] kwietnia 2019 r. doprecyzowała wniosek, domagając się zweryfikowania wysokości zasiłku od grudnia 2018 r. Prezydent [...] decyzją z [...] kwietnia 2019 r. odmówił zmiany decyzji własnej z [...] listopada 2018 r. za okres od 1 grudnia 2018 r. do 28 lutego 2019 r. oraz zmienił decyzję z [...] listopada 2018 r. w ten sposób, że od 1 marca 2019 r. zasiłek stały przysługuje w wysokości 516,58 zł miesięcznie. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła M.S. wskazując, że decyzja jest dla niej krzywdząca. Rozpoznając sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] przytoczyło treść art. 106 ust. 5 ustawy z 12 marca 2004 r. o pomocy społecznej (Dz. U. z 2018 r., poz. 1508 t.j.). Wskazało, że M.S. wystąpiła o zmianę decyzji przyznającej zasiłek stały z uwagi na zmianę jej sytuacji dochodowej ze względu na zaprzestanie pobierania zasiłku dla bezrobotnych, który przysługiwał jej do 2 listopada 2018 r. Kolegium wyjaśniło, że przesłanka zmiany sytuacji dochodowej strony koresponduje z treścią art. 109 ustawy, nakładającym na osobę korzystającą ze świadczeń pomocy społecznej obowiązek niezwłocznego informowania organu, który przyznał świadczenie o każdej zmianie jej sytuacji osobistej, dochodowej i majątkowej, która wiąże się z podstawą do przyznania świadczenia. Z kolei przez sytuację dochodową należy rozumieć sytuację wynikającą z art. 8 ust.3 ustawy o pomocy społecznej, czyli dochód i co za tym idzie, kryterium dochodowe uprawniające do otrzymania danej formy pomocy i jej wysokości. Organ wskazał, że w art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej podano legalną definicję dochodu, zgodnie z którą za dochód uważa się sumę miesięcznych przychodów z miesiąca poprzedzającego złożenie wniosku lub w przypadku utraty dochodu z miesiąca, w którym wniosek został złożony, bez względu na tytuł i źródło ich uzyskania, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, pomniejszoną o: 1) miesięczne obciążenie podatkiem dochodowym od osób fizycznych; 2) składki na ubezpieczenie zdrowotne określone w przepisach o powszechnym ubezpieczeniu w Narodowym Funduszu Zdrowia oraz ubezpieczenia społeczne określone w odrębnych przepisach; 3) kwotę alimentów świadczonych na rzecz innych osób. Kolegium wyjaśniło, że z treści przytoczonego przepisu jednoznacznie wynika, że do dochodu należy zaliczyć wszystkie dochody poza tymi, które zostały wyłączone. Zgodnie z treścią art. 8 ust. 4 ustawy o pomocy społecznej do dochodu ustalonego zgodnie z art. 8 ust. 3 nie wlicza się: 1) jednorazowego pieniężnego świadczenia socjalnego, 2) zasiłku celowego, 3) pomocy materialnej mającej charakter socjalny albo motywacyjny, przyznawanej na podstawie przepisów o systemie oświaty, 4) wartości świadczeń w naturze, 5) świadczenia przysługującego osobie bezrobotnej na podstawie przepisów o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy z tytułu wykonywania prac społecznie użytecznych, 5a) świadczenia pieniężnego i pomocy pieniężnej, o których mowa w ustawie z 20 marca 2015 r. o działaczach opozycji antykomunistycznej oraz osobach represjonowanych z powodów politycznych (Dz. U. poz. 693 i 1220); 6) dochodu z powierzchni użytków rolnych poniżej 1 ha przeliczeniowego; 7) świadczenia wychowawczego, o którym mowa w ustawie z 11 lutego 2016 r. o pomocy państwa w wychowywaniu dzieci (Dz. U. z 2016 r., poz. 195). Organ zaznaczył, że zawarte w cytowanym przepisie wyliczenie jest enumeratywne. Oznacza to, że katalog obciążeń pomniejszających dochód i katalog przychodów odliczanych od dochodu ma charakter zamknięty. Przy czym, zarówno katalog odliczeń, jak i katalog pomniejszeń nie obejmują kwot uzyskanych z tytułu zasiłku pielęgnacyjnego. Kolegium wskazało, że zasiłek pielęgnacyjny podlega zaliczeniu do dochodu warunkującego przyznanie prawa do świadczeń z pomocy społecznej, co w sposób jednoznaczny wynika z art. 8 ust. 3 i 4 ustawy o pomocy społecznej. Nie jest on bowiem wymieniony w art. 8 ust. 4 ustawy wśród świadczeń, które nie podlegają wliczeniu do dochodu ustalonego zgodnie z art. 8 ust. 3 ustawy. Wobec tego nie można w sposób uznaniowy poszerzać jego zakresu o innego rodzaju otrzymywane świadczenia, które nie zostały w nim wyraźnie wymienione. W ocenie Kolegium organ I instancji prawidłowo uznał, że nastąpiła zmiana sytuacji dochodowej skarżącej w wyniku utraty prawa do zasiłku dla bezrobotnych, a ponadto, że przyznane zostało skarżącej prawo do zasiłku pielęgnacyjnego. Strona uzyskała cykliczne, comiesięczne świadczenie pieniężne i dlatego zasadnie organ I instancji dokonał kwalifikacji tego świadczenia pod kątem hipotezy art. 8 ust. 3 ustawy o pomocy społecznej. Przy ustaleniu sytuacji dochodowej beneficjenta pomocy społecznej zasadne jest uwzględnienie zasiłku pielęgnacyjnego i zaliczenie go do dochodu, a w konsekwencji tego odjęcie kwoty przyznanego zasiłku pielęgnacyjnego od kwoty przysługującego zasiłku stałego. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wskazało, że aktualnie M.S. uzyskuje dochód jedynie z zasiłku pielęgnacyjnego w wysokości [...] zł, a kryterium dochodowe do przyznania zasiłku stałego dla osoby samotnie gospodarującej wynosi [...] zł. Stosownie do art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej w wysokości - różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 645 zł miesięcznie. W ocenie Kolegium organ I instancji nieprawidłowo wyliczył wysokość przyznanego zasiłku stałego, gdyż uwzględnił w dochodzie M.S. zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 184,42 zł, który w tej wysokości przyznany był do 31 października 2018 r., a od 1 listopada 2018 r. wynosi 215,84 zł, co potwierdza kopia decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...]. Kolegium podniosło, że zmiana sytuacji dochodowej strony stanowi przesłankę upoważniającą organ pomocy społecznej do uchylenia lub zmiany decyzji o przyznaniu świadczeń z pomocy społecznej, stosownie do treści art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej. Nie dotyczy to jedynie przypadku, o którym mowa w art. 106 ust. 3a ustawy o pomocy społecznej, zgodnie z którym zmiana dochodu osoby samotnie gospodarującej lub rodziny w okresie pobierania świadczenia pieniężnego nie wpływa na wysokość świadczenia pieniężnego, jeżeli kwota zmiany nie przekroczyła 10% odpowiednio kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej lub kryterium dochodowego na osobę w rodzinie. Taka sytuacja w niniejszej sprawie nie występuje. Organ zaznaczył, że z uwagi na zawarte w art. 106 ust. 5 ustawy o pomocy społecznej pojęcia "zmienia" i "uchyla", oznacza, że decyzje wydane w tym trybie są decyzjami konstytutywnymi, a zatem działającymi od dnia uostatecznienia się decyzji. Tryb ten nie ma jednak zastosowania do decyzji już zrealizowanej, a więc takiej, której skutki zostały już skonsumowane. Dlatego Prezydent [...] nie mógł zmienić decyzji własnej z [...] listopada 2018 r. z datą wsteczną, tj. od [...] marca 2019 r., a zmiana ta następuje dopiero w chwili uostatecznienia się decyzji przyznającej świadczenie. Kolegium wskazało, że w niniejszej sprawie zmiana decyzji przyznającej świadczenie następuje wraz z chwilą wydania decyzji przez organ II instancji, gdyż decyzja organu I instancji została uchylona. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2019 r. wniosła M.S. Skarżąca wniosła o zmianę wysokości zasiłku stałego na kwotę 516,58 zł. W uzasadnieniu skargi wskazała, że organ od kryterium dochodowego [...] zł odliczył kwotę 215,84 zł, którą skarżąca będzie otrzymywać, jako zasiłek pielęgnacyjny, dopiero od 1 listopada 2019 r. Zdaniem skarżącej organ powinien od kwoty kryterium dochodowego [...] zł odliczyć kwotę 184,42 zł przyznanego zasiłku pielęgnacyjnego, którą otrzymuje obecnie i będzie otrzymywać do 31 października 2019 r. Zaznaczyła, że decyzją Prezydenta [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...] ustalono, że od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 184,42 zł. Dopiero od 1 listopada 2019 r. wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosić będzie 215,84 zł. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] w odpowiedzi na skargę podtrzymało argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji i wniosło o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Zgodnie z art. 8 ust. 1 pkt 1) ustawy prawo do świadczeń pieniężnych z pomocy społecznej, z zastrzeżeniem art. 40, art. 41, art. 53a i art. 91, przysługuje osobie samotnie gospodarującej, której dochód nie przekracza kwoty [...] zł, zwanej dalej "kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej". Skarżąca jest osobą samotnie gospodarującą. Zgodnie z art. 37 ust. 1 pkt 1) i ust. 2 pkt 1) ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały przysługuje pełnoletniej osobie samotnie gospodarującej, niezdolnej do pracy z powodu wieku lub całkowicie niezdolnej do pracy, jeżeli jej dochód jest niższy od kryterium dochodowego osoby samotnie gospodarującej. W przypadku osoby samotnie gospodarującej zasiłek stały ustala się w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 645 zł miesięcznie. Natomiast przepis art. 106 ust. 5 ustawy dotyczy zmiany decyzji, m. in. w przypadku zmiany sytuacji dochodowej lub osobistej strony. Prezydent [...] decyzją z [...] listopada 2018 r. przyznał skarżącej zasiłek stały od 1 września 2018 r. bezterminowo w kwocie 41,48 zł miesięcznie. Do wyliczenia wysokości świadczenia organ przyjął dochód skarżącej w wysokości [...] zł., tj. zasiłek dla bezrobotnych i zasiłek pielęgnacyjny ([...]- [...] = [...] zł). Skarżąca [...] marca 2019 r. złożyła wniosek o wypłatę zasiłku stałego w pełnej wysokości, natomiast podczas wywiadu środowiskowego [...] kwietnia 2019 r. sprecyzowała wniosek o weryfikację świadczenia od grudnia 2018 r. W konsekwencji złożonego wniosku Prezydent [...] wydał decyzję z [...] kwietnia 2019 r. Prezydent wskazując na treść art. 106 ust. 5 ustawy trafnie uznał, że decyzja ta wywołuje skutki na przyszłość i dlatego wobec złożenia wniosku przez skarżącą dopiero w marcu 2019 r. nie może zmieniać przyznanego świadczenia od grudnia 2018 r. Słusznie organ I instancji ustalił, że w dacie orzekania zmieniła się sytuacja dochodowa skarżącej i dochód jej stanowił zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184,42 zł. przyznany decyzją Prezydenta z [...] listopada 2018 r. Jak wynik z tej decyzji świadczenie w wysokości 184,42 zł. przyznane zostało do 31 października 2019 r., a od 1 listopada 2019 r. w kwocie 215,84 zł. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] maja 2019 r. Sąd stwierdził, że wprawdzie organ odwoławczy trafnie wskazał, że nastąpiła zmiana sytuacji dochodowej skarżącej oraz że zasiłek pielęgnacyjny zalicza się do dochodu, gdyż nie został wymieniony w art. 8 ust. 4 ustawy wskazującym, jakich świadczeń nie wlicza się do dochodu, jednakże wadliwie przyjął, że dochód skarżącej z tytułu pobieranego zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 215,84 zł. Jak wynika z powołanej wyżej decyzji Prezydenta [...] z [...] listopada 2018 r., nr [...] skarżącej przyznano zasiłek pielęgnacyjny w kwocie 184,42 zł do 31 października 2019 r., a dopiero od 1 listopada 2019 r. wysokość zasiłku wynosi 215,84 zł. Wskazać należy, że zgodnie z art. 16 ust. 4 ustawy o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. 2018 r., poz. 2220), w brzmieniu obowiązującym w dacie wydania zaskarżonej decyzji, zasiłek pielęgnacyjny przysługuje w wysokości 184,42 zł. Z kolei zgodnie z § 2 pkt 1 i 2 rozporządzenia Rady Ministrów z 31 lipca 2018 r. w sprawie wysokości dochodu rodziny albo dochodu osoby uczącej się stanowiących podstawę ubiegania się o zasiłek rodzinny i specjalny zasiłek opiekuńczy, wysokości świadczeń rodzinnych oraz wysokości zasiłku dla opiekuna (Dz. U. 2018 r., poz. 1497) od 1 listopada 2018 r. do 31 października 2019 r. wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 184,42 zł miesięcznie, a od 1 listopada 2019 r. wysokość zasiłku pielęgnacyjnego wynosi 215,84 zł miesięcznie. Nieprawidłowo zatem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wydając zaskarżoną decyzję przyjęło, że skarżąca od 1 listopada 2018 r. uzyskuje dochód z zasiłku pielęgnacyjnego w kwocie 215,84 zł. Błędne ustalenie przez organ odwoławczy wysokości zasiłku pielęgnacyjnego stanowiącego dochód skarżącej spowodowało wadliwe wyliczenie wysokości przyznanego skarżącej zasiłku stałego od 1 marca 2019 r. Stosownie do art. 37 ust. 2 pkt 1 ustawy o pomocy społecznej zasiłek stały ustala się w przypadku osoby samotnie gospodarującej w wysokości różnicy między kryterium dochodowym osoby samotnie gospodarującej a dochodem tej osoby, z tym że kwota zasiłku nie może być wyższa niż 645 zł miesięcznie. Kolegium ustalając wysokość zasiłku stałego przy uwzględnieniu kryterium dochodowego dla osoby samotnie gospodarującej – [...] zł. przyjęło, że skarżąca pobiera zasiłek pielęgnacyjny w wysokości 215,84 zł, podczas gdy zasiłek w takiej wysokości został jej przyznany od 1 listopada 2019 r., a nie jak wadliwie przyjęło Kolegium od 1 listopada 2018 r. W konsekwencji stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem przepisów art. 37 ust. 2 pkt 1) ustawy o pomocy społecznej oraz art. 7, art. 77 i art. 138 § 1 pkt 2 kpa w stopniu mającym wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe okoliczności Sąd, z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) ppsa, orzekł jak w sentencji wyroku. Ponownie rozpoznając sprawę Kolegium uwzględni stanowisko przedstawione w niniejszym uzasadnieniu.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło