I SA/Wa 1348/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący asesor WSA Anna Milicka-Stojek (spr.) po rozpoznaniu w dniu 2 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi R. S. na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z dnia 26 maja 2025 r. nr 010070/680/223401/2025 w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego postanawia: odrzucić skargę. R. S. (dalej jako "skarżąca") pismem z 27 czerwca 2025 r. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych (dalej jako "organ") z 26 maja 2025 r. nr 010070/680/223401/2025 w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego (decyzję tę załączyła do skargi). W skardze wskazała, że organ niezasadnie odmawia jej wypłaty świadczenia 800+ na wnuka, którego skarżąca jest opiekunem faktycznym i jedynym kandydatem na rodzinę zastępczą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z 25 sierpnia 2025 r. (k-10 akt sądowych), w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z 22 sierpnia 2025 r., wezwał skarżącą do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie jej nr PESEL, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka sądowa zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 29 sierpnia 2025 r. i 8 września 2025 r., wróciła do sądu niepodjęta i uznana została za skutecznie doręczoną z dniem 12 września 2025 r. (k-12 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2024 r. poz. 935 ze zm.), powoływanej dalej jako "p.p.s.a.", Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Stosownie natomiast do art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie (...). Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). Przepisy te wyrażają generalną zasadę, że wniesienie skargi do sądu administracyjnego wymaga uprzedniego uruchomienia środków prawnych dostępnych w administracyjnym toku instancji. Ze złożonej w niniejszej sprawie skargi, a przede wszystkim załączonej do niej decyzji wynika, że jej przedmiotem jest decyzja Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 26 maja 2025 r. nr 010070/680/223401/2025 w przedmiocie odmowy prawa do świadczenia wychowawczego. Decyzja ta wydana została zatem w pierwszej instancji. Wskazać przy tym należy, że zaskarżona decyzja zawierała prawidłowe pouczenie o możliwości, trybie i terminie złożenia odwołana. Tym samym wniesienie przez skarżącą skargi na decyzję z 26 maja 2025 r., tj. decyzję wydaną przez organ pierwszej instancji, uznać należy za niedopuszczalne. Niezależnie od powyższego zauważyć trzeba, że zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Stosownie zaś do art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. pismo powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną (...). W tym miejscu podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale składu siedmiu sędziów z 3 lipca 2023 r. sygn. akt II GPS 3/22 stwierdził, że niezachowanie, określonego w art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. wymogu podania w skardze, będącej pierwszym pismem w sprawie, numeru PESEL, jest brakiem formalnym, który powinien być uzupełniony w trybie art. 49 § 1 w związku z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., bez względu na to, czy ten numer znajduje się w aktach administracyjnych, którymi dysponuje sąd. Przenosząc powyższe rozważania na grunt niniejszej sprawy zauważyć trzeba, że skarżąca pismem z 25 sierpnia 2025 r. zobowiązana została przez Sąd do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie swojego numeru PESEL. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie, po dwukrotnym awizowaniu w dniach 29 sierpnia 2025 r. i 8 września 2025 r., wróciła do sądu niepodjęta i uznana za skutecznie doręczone z dniem 12 września 2025 r. Zastosowanie znalazł bowiem uregulowany w art. 73 p.p.s.a. tryb doręczenia zastępczego, zgodnie z którym w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72, pismo składa się na okres 14 dni w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy, a zawiadomienie o powyższym w postaci awiza umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (...). Doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia czternastodniowego terminu. Z powyższego wynika, że termin do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez wskazanie nr PESEL skarżącej upłynął w dniu 19 września 2025 r. Mimo tego skarżąca nie wykonała zarządzenia Sądu z 22 sierpnia 2025 r. Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i pkt 6 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.