I SA/Wa 135/17

WyrokWSA w Warszawie2017-03-09

Skład orzekający: Tomasz Szmydt, Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz, Bożena Marciniak

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Prezydent miasta powinien zostać ukarany grzywną, stwierdzona rażąca bezczynność i przyznana suma pieniężna za niewykonanie wyroku sądu administracyjnego w terminie?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że Prezydent miasta pozostawał w bezczynności w wykonaniu wyroku sądu administracyjnego, mimo upływu terminu i wcześniejszych wezwań oraz grzywien. W związku z tym, na podstawie art. 154 § 1 PPSA, wymierzył grzywnę, stwierdził rażące naruszenie prawa zgodnie z art. 154 § 2 PPSA, a także przyznał sumę pieniężną na rzecz skarżącego na podstawie art. 154 § 7 PPSA, uznając te sankcje za adekwatne do sytuacji.
Stan faktyczny
Skarżący wniósł skargę na niewykonanie przez Prezydenta miasta wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 5 stycznia 2015 r., który zobowiązał organ do rozpoznania wniosku o odszkodowanie w terminie dwóch miesięcy. Pomimo upływu terminu, dwukrotnego wymierzenia grzywny przez WSA w poprzednich postępowaniach, organ nadal nie wydał rozstrzygnięcia. Skarżący domagał się wymierzenia kolejnej grzywny, stwierdzenia rażącego charakteru bezczynności, przyznania sumy pieniężnej oraz zwrotu kosztów.
Rozstrzygnięcie
Wymierzono Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 zł, stwierdzono rażące naruszenie prawa przez bezczynność organu, przyznano skarżącemu sumę pieniężną w kwocie 1500 zł oraz zasądzono od Prezydenta [...] na rzecz skarżącego kwotę 680 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Tomasz Szmydt Sędziowie WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz WSA Bożena Marciniak (spr.) Protokolant referent stażysta Marcin Sieradzki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 marca 2017 r. sprawy ze skargi W. K. w przedmiocie niewykonania przez Prezydenta [...] wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 5 stycznia 2015 r. I SAB/Wa 264/14 1. wymierza Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 2000 (dwa tysiące) złotych; 2. stwierdza, że bezczynność organu w wykonaniu wyroku miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa; 3. przyznaje od Prezydenta [...] na rzecz W. K. sumę pieniężną w kwocie 1500 (jeden tysiąc pięćset) złotych 4. zasądza od Prezydenta [...] na rzecz W. K. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 5 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 264/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zobowiązał Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia [...] maja 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] ozn. hip. [...] dz. nr [...],[...] i [...][...],[...],[...],[...]i [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem (pkt 1 wyroku) oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa (pkt 2 orzeczenia). W dniu 25 marca 2015 r. akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu z dnia 5 stycznia 2015 r. wpłynęły do organu. Wobec niewykonania ww. wyroku w terminie skargę do tut. Sądu wniósł W. K. (dalej: skarżący). W skardze podniósł, iż pomimo wezwania oraz wymierzenia grzywien wyrokami Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 28 października 2015 r. I SA/Wa 1444/15, oraz z 14 lipca 2016 r., I SA/Wa 629/16, wyrok w sprawie bezczynności nadal nie został wykonany. Powołując się na powyższe skarżący wniósł o wymierzenie grzywny Prezydentowi [...] w wysokości 5.000 zł, stwierdzenie, że bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 5 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 264/14 ma rażący charakter, przyznanie skarżącemu od Prezydenta [...] sumy pieniężnej, określonej na podstawie art. 154 § 7 ppsa oraz zasądzenie kosztów postępowania W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] wniósł o jej oddalenie wskazując że w celu zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznie rozstrzygającej sprawę konieczne jest zlecenie wykonania operatu szacunkowego, określającego wartość należnego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona. Przedmiotowa skarga została wniesiona w trybie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2012 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej "p.p.s.a."). Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie, żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z powołanego przepisu wynikają zatem dwie przesłanki, które muszą zostać spełnione łącznie, aby sąd administracyjny mógł organowi administracji publicznej wymierzyć grzywnę. Po pierwsze, organ musi pozostawać w bezczynności po wyroku uwzględniającym skargę (wydanym na podstawie art. 149 ppsa) i zobowiązującym organ do wydania w określonym terminie stosownego aktu lub dokonania czynności. Po drugie zaś, strona przed wniesieniem skargi musi wystąpić do właściwego organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku. Z akt sprawy wynika, iż rozpoznawanej sprawie obie wskazane wyżej przesłanki zostały spełnione. Wyrokiem z 5 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 264/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uwzględnił skargę W. K. zobowiązując Prezydenta [...] do rozpoznania wniosku z dnia 14 maja 2013 r. o ustalenie odszkodowania za nieruchomość położoną w W., przy ul. [...] ozn. hip. [...] dz. nr [...],[...] i [...],[...],[...],[...],[...] i [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta [...] miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Odpis prawomocnego wyroku z 5 stycznia 2015 r., wraz z uzasadnieniem oraz aktami administracyjnymi sprawy został doręczony Prezydentowi [...] w dniu 25 marca 2015 r. (vide: k. 63 akt sądowych o sygn. I SAB/Wa 264/14). Oznacza to, że termin załatwienia sprawy wyznaczony przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie upłynął w dniu 25 maja 2015 r. Pomimo upływu zakreślonego przez Sąd terminu, stwierdzenia w wyroku, że bezczynność miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, wezwania skarżącego do wykonania powołanego wyroku, jak też wyroków Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1444/15 (wymierzającego Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 500 zł) i z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 629/16 (wymierzającego Prezydentowi [...] grzywnę w wysokości 1000 zł) organ nadal nie wydał rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie. Jak zaś wynika z nadesłanych do Sądu akt sprawy, organ nie podjął czynności, które skutkowałyby zakończeniem postępowania. Stosownie do art. 154 § 6 ppsa grzywnę, o której mowa w § 1, wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłaszanego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego na podstawie odrębnych przepisów. Zaś § 7 wskazanego art. stanowi, że uwzględniając skargę sąd może przyznać od organu na rzecz skarżącego sumę pieniężną do wysokości połowy kwoty określonej w art. 154 § 6 ppsa. W przedstawionych okolicznościach sprawy - biorąc pod uwagę prawie dwuletnie przekroczenie terminu wyznaczonego przez Sąd na załatwienie sprawy oraz to, że przedmiotowa grzywna może być wymierzana kilkukrotnie - Sąd uznał, iż grzywna w wysokości 2.000 złotych jest adekwatną sankcją dla Prezydenta [...] za niewykonanie wyroku Sądu z dnia 5 stycznia 2015 r. Rozpoznając niniejszą sprawę Sąd jednocześnie - stosownie do treści art. 154 § 2 ppsa - stwierdza, czy bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania przez organ miały miejsce z rażącym naruszeniem prawa. O rażącym naruszeniu prawa można mówić, gdy zwłoka w załatwieniu sprawy jest znaczna i jest efektem działań (zaniechań) organów, które można zinterpretować jako unikanie podejmowania rozstrzygnięcia, bądź lekceważenie praw stron domagających się czynności organu, które to czynności organ prowadzi w sposób nieefektywny, poprzez wykonywanie czynności w dużym odstępie czasu, bądź wykonywanie czynności pozornych, powodujących, że formalnie organ nie jest bezczynny (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2013 r., sygn. akt I OSK 1181/13). W ocenie Sądu, bezczynność organu po wydaniu wyroku z dnia 5 stycznia 2015 r., sygn. akt I SAB/Wa 264/14, ma charakter rażącego naruszenia prawa. Za takim stanowiskiem przemawia długość trwającego postępowania oraz to, że organ po otrzymaniu prawomocnego wyroku Sądu uwzględniającego skargę na bezczynność nie podjął żadnych kroków zmierzających do załatwienia wniosku o odszkodowanie i to pomimo dwukrotnego ukarania organu przez Sąd grzywnami w wysokości 500 złotych i 1.000 złotych (wyroki: z dnia 28 października 2015 r., sygn. akt I SA/Wa 1444/15 oraz z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt I SA/Wa 629/16), wezwań skarżącego do wykonania wyroku oraz złożenia do Sądu przedmiotowej skargi z dnia 16 grudnia 2016 r. Natomiast z punktu widzenia zasady praworządności, która ze swej istoty stanowi o działaniu zgodnym z prawem, nie do zaakceptowania jest sytuacja, w której wyrok Sądu nie jest wykonywany. Tymczasem do dnia rozpoznania sprawy w niniejszej sprawie, tj. do dnia 9 marca 2017 r. rozstrzygnięcie w sprawie nie zostało wydane. Uznawszy, że skarga jest zasadna i wobec tego, że bezczynność organu ma charakter rażącego naruszenia prawa Sąd uznał, że na uwzględnienie zasługuje również wniosek skarżącego o przyznanie na jego rzecz sumy pieniężnej w trybie art. 154 § 7 p.p.s.a. Przy czym, Sąd stoi na stanowisku, że przyznanie kwoty 1.500 złotych uzasadniają szczególne okoliczności przedmiotowej sprawy, tj. rażący charakter zwłoki w jej rozpoznaniu oraz obawa, że bez wymierzenia tej dodatkowej sankcji wyrok Sądu nadal nie zostanie wykonany. Podkreślić należy, że w niewykonanym wyroku Sąd uznał, że bezczynność Prezydenta m.st. Warszawy miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa i wyznaczył termin dwóch miesięcy na załatwienie sprawy. Tymczasem, organ przez prawie dwa lata od wydania tego orzeczenia nie podjął żadnej czynności zmierzającej do merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Podane okoliczności, zwłaszcza w sytuacji uprzedniego karania organu grzywnami, mogą rodzić obawę, że wyrok Sądu uwzględniający skargę na bezczynność nie będzie nadal wykonywany. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 154 § 1 i 2 w związku z art. 154 § 6 oraz art. 154 § 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w pkt 1, 2 i 3 sentencji. W przedmiocie kosztów sądowych (pkt 4 sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 2 powołanej ustawy w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U. z 2015 r. poz. 1800 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło