I SA/Wa 1356/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Protokolant Joanna Pleszczyńska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 9 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi E. W. i M. W. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. stwierdza, że zaskarżone postanowienie nie podlega wykonaniu. Zaskarżonym postanowieniem Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. stwierdziło uchybienie terminu do wniesienia odwołania od decyzji wydanej przez Prezydenta W. z dnia [...] marca 2008 r. nr [...] orzekającej o zatwierdzeniu podziału nieruchomości położonej w W. przy ul. [...], stanowiącej działkę nr [...] w obrębie [...], mającej urządzoną księgę wieczystą KW [...] na działki [...] o powierzchni [...] ha i [...] o powierzchni [...] ha. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podniosło, że w myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie od decyzji wydanej w I instancji strona może wnieść do organu odwoławczego w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Konsekwencją powyższego jest zatem to, iż w przypadku wniesienia odwołania po upływie w/w 14 - dniowego terminu, organ odwoławczy obowiązany jest stwierdzić – na podstawie art. 134 k.p.a. - uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Oznacza to, że odwołanie staje się bezskuteczne a decyzja uzyskuje cechę ostateczności. Odnosząc powyższe do przedmiotowego stanu faktycznego organ stwierdził, że wymieniona na wstępie decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości została doręczona małżonkom E. i M. W. w dniu [...] marca 2008 r. czego dowodziło zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji znajdujące się w aktach sprawy. Odwołanie natomiast małżonkowie W. złożyli osobiście w organie I instancji w dniu [...] czerwca 2008 r., co – zdaniem Kolegium – dowodziło okoliczności, że odwołanie złożone zostało z uchybieniem terminu. Powyższe postanowienie stało się przedmiotem skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, którą wnieśli E. i M. W. Skarżący, w skardze poddali krytyce sposób działania Urzędu Miasta W. Delegatura w W. a także podnosili, że nie otrzymali mapy ani szkicu z zaznaczoną linią podziału nieruchomości. W skardze zaskarżona została również decyzja podziałowa organu I instancji, w stosunku do której skarżący zgłosili zarzuty merytoryczne. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko i akcentując, że zarzuty merytoryczne skierowane w stosunku do decyzji podziałowej nie mogą być przedmiotem rozpoznania Sądu w niniejszej sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Na wstępie należy stwierdzić, że z uwagi na fakt, iż na rozprawie skarżący podtrzymał skargę również na decyzję organu I instancji, skarga w tej części została przez Sąd wyłączona do odrębnego rozpoznania. W związku z powyższym rozpoznaniu – w ramach tej sprawy – podlegała jedynie ocena legalności zaskarżonego postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lipca 2008 r. Skargę należało uznać za uzasadnioną, bowiem stwierdzenie, że odwołanie małżonków W. zostało wniesione z uchybieniem terminu było – na tym etapie sprawy – co najmniej przedwczesne. Przede wszystkim, w świetle twierdzenia skarżących, że nie otrzymali oni załącznika graficznego do decyzji podziałowej, nie można jednoznacznie obecnie stwierdzić, czy doręczenie decyzji organu I instancji było zgodne z przepisami prawa tzn. czy decyzja ta weszła do obrotu prawnego a jeśli tak, to kiedy. Decyzja zatwierdzająca podział składa się bowiem z decyzji sporządzonej w formie pisemnej i załącznika graficznego, który stanowi część integralną decyzji. Jak wynika ze skargi oraz z treści odwołania skarżącym nie został doręczony wspomniany załącznik, w którym zobrazowano podział nieruchomości i musieli oni dopiero starać się o uzyskanie jego osobiście. Koniecznością uzyskania mapy, zawierającej podział, skarżący m. in. uzasadniali w odwołaniu opóźnienie w jego złożeniu. Dodatkowo podnosili też, że skarżący [...], co utrudnia mu załatwianie szeregu spraw. Z treści odwołania wynikało ponadto, że skarżący mieli świadomość, iż uchybili terminowi do wniesienia środka odwoławczego i z tego powodu zamieścili w treści pisma wspomniane wyżej argumenty, usprawiedliwiające ową zwłokę, prosząc (w końcowej części pisma) o pozytywne rozpatrzenie prośby. W związku z powyższym wspomniana treść pisma mogła – w ocenie Sądu - sugerować, że odwołujący się zawarli w nim jednocześnie i odwołanie od decyzji i wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania, co w świetle orzecznictwa sądowoadministracyjnego jest rzeczą dopuszczalną (vide: wyrok Naczelnego Sadu Administracyjnego z dnia 14 maja 2007 r. sygn. akt II OSK 762/06). Z tego powodu przy ponownym rozpatrzeniu sprawy należałoby wyjaśnić, czy istotnie skarżącym nie doręczono wraz z decyzją załącznika graficznego a jeśli tak istotnie było, to w jakiej dacie skarżący uzyskali powyższy załącznik. Od tej daty należałoby wówczas liczyć termin do wniesienia odwołania. Gdyby zaś okazało się jednak, że odwołanie zostało wniesione, mimo wszystko, po upływie terminu przewidzianego do jego wniesienia, Kolegium winno najpierw rozpoznać wniosek o przywrócenie terminu, zawarty w treści odwołania a następnie orzec - w zależności od zaistniałej sytuacji. Zwrócić też trzeba uwagę, aby pisma kierowane do obojga małżonków W. były kierowane do każdej ze stron osobno a nie łącznie - jako do małżeństwa. Stroną postępowania w niniejszej sprawie jest zarówno E. W. jak i M. W. Pisma zaś kierowane do każdej strony powinny być właściwie imiennie oznaczone i każda strona ma prawo do otrzymania całości należnej jej korespondencji. W tych warunkach Sąd uznał, że zaskarżone postanowienie zapadło z naruszeniem art. 7, 77 § 1 w związku z art. 134 k.p.a. co skutkowało wydaniem wyroku na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).