I SA/Wa 136/12

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Aneta Żak po rozpoznaniu w dniu 17 lutego 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata w sprawie skargi P. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r., nr [...] w przedmiocie przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać prawo pomocy w zakresie obejmującym ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w W. W związku ze wniesieniem skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] listopada 2011 r. P. B. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W oświadczeniu złożonym we wniosku o prawo pomocy wnioskodawca podał, że pozostaje we wspólnym gospodarstwie domowym z żoną i dwiema niepełnoletnimi córkami, nie posiada żadnego majątku ani oszczędności. Rodzina skarżącego, odbywającego obecnie karę pozbawienia wolności, zajmuje [...] mieszkanie wynajmowane od miasta [...] i utrzymuje się z zasiłków otrzymywanych z miejskiego ośrodka pomocy społecznej do wysokości [...] zł miesięcznie. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że nie ma możliwości zarobkowania z uwagi na krytyczną sytuację materialną i osobistą wynikającą z faktu odbywania przez niego kary pozbawienia wolności. Mając powyższe na uwadze należało zważyć, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., warunkiem przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym jest wykazanie przez wnioskodawcę, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym następuje zaś wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Rozpoznawany wniosek w zakresie zawartego w nim żądania ustanowienia adwokata zasługuje na uwzględnienie, skarżący wykazał bowiem, że nie ma możliwości pokrycia we własnym zakresie kosztów działania profesjonalnego pełnomocnika procesowego. W świetle złożonych oświadczeń wnioskodawca, odbywający obecnie karę pozbawienia wolności, nie osiąga żadnych dochodów, zaś jego rodzina utrzymuje się z niewielkiego zasiłku otrzymywanego z ośrodka pomocy społecznej, którego wysokość pozwala jedynie zabezpieczyć podstawowe potrzeby życiowe związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego. Skarżący nie posiada zarazem oszczędności i majątku, które mogłyby służyć sfinansowaniu kosztów działania pełnomocnika procesowego pozyskanego we własnym zakresie. Rozpoznając wniosek o prawo pomocy nie orzeczono w przedmiocie zwolnienia wnioskodawcy od kosztów sądowych z uwagi na to, że zwolnienie takie przysługuje mu z mocy ustawy. Na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a p.p.s.a., strona skarżąca m.in. działanie organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej, a do takiej kategorii spraw należy sprawa sądowoadministracyjna, której dotyczy rozpoznawany wniosek o prawo pomocy, nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a., postanowiono jak w sentencji.