I SA/Wa 1365/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 2 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku I. Ż. i S. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi W dniu 20 sierpnia 2008 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął, za pośrednictwem Ministra Infrastruktury, wniosek I. Ż. i S. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi z dnia 15 lipca 2008 r. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...]. We wniosku skarżący podnieśli, iż w odpowiedzi na pismo Ministra Infrastruktury z dnia 8 lutego 2008 r. wnoszą o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Wniosek swój motywują tym, że działali przez profesjonalnego pełnomocnika, który zataił przed nimi fakt braku doręczenia pełnomocnictwa oraz otrzymania postanowienia z dnia [...] maja 2007 r. Dopiero uznając brak odpowiedzi za nadmierną zwłokę sprawdzili stan sprawy w Ministerstwie, gdzie jak się okazało, pełnomocnik działał na ich szkodę. Skarżący wskazali we wniosku również, iż w stosunku do pełnomocnika złożyli wniosek o wszczęcie postępowania dyscyplinarnego oraz że nie mogą ponosić negatywnych konsekwencji braku działania pełnomocnika, o czym nie było im wiadomo. W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o odrzucenie skargi, wskazując jednocześnie, że zgodnie z art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. We wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, zaś wraz z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. Ponadto organ wskazał, że o wydaniu przez Ministra Budownictwa postanowienia z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] I. Ż. i S. Ż. dowiedzieli się najpóźniej z pisma Ministerstwa Infrastruktury (następcy prawnego Ministerstwa Budownictwa) z dnia 20 grudnia 2007, nr [...], które, jak wynika z akt sprawy otrzymali w dniu 2 stycznia 2008 r. Następnie z pisma z dnia 8 lutego 2008 r., nr [...] I. Ż. i S. Ż. uzyskali informację, że nie została złożona skarga do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie z dnia [...] maja 2007 r., mimo zawartego w nim pouczenia. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe pismo zostało odebrane w dniu 15 lutego 2008 r. O przywrócenie terminu do wniesienia skargi strona wystąpiła w dniu 21 lipca 2008 r. (data nadania pisma w urzędzie pocztowym), nie dołączając jednak do przedmiotowego wniosku skargi, do czego wnioskodawcy byli zobowiązani na podstawie art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, organ stwierdził, że nie można uznać, aby wniosek o przywrócenie terminu został złożony z zachowaniem terminu wskazanego w art. 87 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pismem z dnia 21 sierpnia 2008 r. I. Ż. i S. Ż. zostali wezwani do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych wniosku przez nadesłanie oryginału skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Braki powyższe skarżący uzupełnili przez nadesłanie skargi opatrzonej datą 16 września 2008 r. Wojewódzki Sąd administracyjny zważył, co następuje: W myśl art. 86 i 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2008 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej jako ppsa, uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione kumulatywnie następujące przesłanki: 1) strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, 2) jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynności, dla której określony był termin, 3) we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, 4) uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Stosownie zaś do treści art. 88 powołanej wyżej ustawy spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Za akt administracyjnych sprawy wynika, że Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r. nr [...] po rozpatrzeniu odwołania I. Ż. i S. Ż. reprezentowanych przez radcę prawnego U. R. od decyzji Wojewody [...] z dnia [..] lutego 2007 r., nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania. Organ odwoławczy wskazał w uzasadnieniu decyzji, iż w przedmiotowej sprawie odwołanie zostało wniesione przez osobę niemającą legitymacji do wniesienia środka zaskarżenia. Znajdująca się w aktach kopia poświadczonego za zgodność z oryginałem pełnomocnictwa udzielonego radcy prawnemu U. R. przez I. Ż. i S. Ż., opatrzona jest datą 8 marca 2007 r. W związku z powyższym w dniu 28 lutego 2007 r. tj. w dniu wniesienia odwołania radca prawny U. R. nie była formalnym pełnomocnikiem stron. Organ podniósł ponadto, że pełnomocnictwo obejmowało jedynie umocowanie do prowadzenia sprawy o wypłatę odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość położną w G. i w związku z tym nie uprawniało radcy prawnego U. R. do złożenia odwołania w imieniu I. Ż. i S. Ż. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach administracyjnych, powyższe postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi strony w dniu 8 czerwca 2007 r. W dniu 5 października 2007 r. do Ministra Budownictwa wpłynęło pismo I. Ż. i S. Ż., w którym zwrócili się o przesłanie zaskarżonej decyzji na ich adres domowy, gdyż, jak wskazali, dotąd jej nie otrzymali. W odpowiedzi Minister Infrastruktury pismem z dnia 20 grudnia 2007 r., nr [...] poinformował I. Ż. i S. Ż., że Minister Budownictwa postanowieniem z dnia [...] maja 2007 r., Nr [...] stwierdził niedopuszczalność odwołania wniesionego w ich imieniu przez pełnomocnika radcę prawnego U. R. oraz o przyczynach stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Skarżący zostali również poinformowani, że przedmiotowe postanowienie zostało skierowane do radcy prawnego U. R. i odebrane w dniu 8 czerwca 2008 r. Powyższe pismo zostało doręczone I. Ż. i S. Ż. w dniu 2 stycznia 2008 r.(co potwierdzają zwrotne potwierdzenia odbioru znajdujące się w aktach administracyjnych). W kolejnym piśmie z dnia 30 stycznia 2008 r. skierowanym do Ministra Infrastruktury skarżący oświadczyli, że potwierdzają i zatwierdzają wszelkie czynności dokonane przez ich pełnomocnika oraz, że złożyli pełnomocnictwo również do wniesienia odwołania w niniejszej sprawie, co być może nie zostało właściwe zapisane. W dniu 15 lutego 2008 r. skarżący otrzymali odpowiedź Ministra Infrastruktury (nr pisma [...]), w którym ponownie zostali poinformowani, że postępowanie odwoławcze zostało zakończone ostatecznym postanowieniem Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. i postanowienie to wraz ze stosownym pouczeniem o możliwości i trybie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Budownictwa zostało doręczone radcy prawnemu U. R. Skarga na powyższe postanowienie nie wpłynęła. Biorąc pod uwagę powyższe ustalenia, przyjąć należy, że 2 stycznia 2008 r. tj. dzień otrzymania przez I. Ż. i S. Ż. pisma Ministra Infrastruktury z dnia [...] grudnia 2008 r., nr [...], był dniem w którym skarżący najpóźniej dowiedzieli się o wydaniu postanowienia z dnia [...] maja 2007 r. oraz o przyczynach stwierdzenia niedopuszczalności odwołania wniesionego w ich imieniu przez pełnomocnika. W ocenie Sądu, ustanie przyczyny uchybienia terminu do wystąpienia z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi nastąpiło więc w dniu 2 stycznia 2008 r. Od tego też dnia rozpoczął się bieg siedmiodniowego terminu do złożenia takiego wniosku wraz ze skargą, który upłynął w dniu 9 stycznia 2008 r. Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, I. Ż. i S. Ż. z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi wystąpili pismem z dnia 15 lipca 2008 r, nadanym w urzędzie pocztowym w dniu 21 lipca 2008 r. (data stempla pocztowego), a więc uchybili siedmiodniowemu terminowi do złożenia wniosku. Wobec powyższego, Sąd uznał, że wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony i na zasadzie art. 88 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił jak w sentencji.