I SA/Wa 1365/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 8 stycznia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. Ż. i S. Ż. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania postanawia: odrzucić skargę. W dniu 22 lipca 2008 r. I. Ż. i S. Ż. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie za pośrednictwem Ministra Infrastruktury wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Pismem z dnia 21 sierpnia 2008 r. I. Ż. i S. Ż. zostali wezwani do uzupełnienia, w terminie 7 dni, braków formalnych wniosku przez nadesłanie oryginału skargi, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. Braki powyższe skarżący uzupełnili przez nadesłanie w dniu 16 września 2008 r. skargi z dnia 16 września 2008 r. na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] w przedmiocie niedopuszczalności odwołania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 2 października 2008 r. odrzucił, jako spóźniony, wniosek I. Ż. i S. Ż. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Postanowienie nie zostało zaskarżone w sądowym toku instancji. W dniu 24 listopada 2008 r. skargę otrzymał Minister Infrastruktury i pismem z dnia 23 grudnia 2008 r. udzielił na nią odpowiedzi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 53 § 1 w związku z art. 54 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni, liczonym od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Tymczasem - jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy potwierdzenia odbioru - postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r., nr [...] zostało doręczone skarżącym poprzez pełnomocnika, radcę prawnego U. R., w dniu 8 czerwca 2007 r. Fakt działania profesjonalnego pełnomocnika w ich imieniu od 1997 r., także w sprawie załatwionej zaskarżonym postanowieniem, potwierdzili skarżący w piśmie z dnia 30 stycznia 2008 r., wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi i w skardze. Skarżący – co wynika z materiału dowodowego sprawy – nie otrzymali osobiście odpisu zaskarżonego postanowienia. Skarga na postanowienie Ministra Budownictwa z dnia [...] maja 2007 r. została natomiast wniesiona, w wykonaniu wezwania Sądu, bezpośrednio do Sądu w dniu 16 września 2008 r., co potwierdza widniejąca na kopercie data stempla pocztowego (k-7 akt). Z akt sprawy, a szczególności z pism Ministra Infrastruktury: z dnia 8 lutego 2008 r., nr BO4-787-I-171/07/08, z dnia 18 sierpnia 2008 r., nr BO4-787-ND-435/2008 (k-8), z dnia 28 sierpnia 2008 r., nr BO4-787-ND-435/2008 i odpowiedzi na skargę wynika, że całość akt sprawy wraz ze skargą została przekazana Sądowi. Wbrew temu co twierdzą I. Ż. i S. Ż. w piśmie z dnia 29 sierpnia 2008 r. (k-23) akta sprawy nie potwierdzają, że skarżący wnosili do organu inną skargę na powyższe postanowienie, datowaną wcześniej, niż - będąca w dyspozycji Sądu (k-6) i organu (k-61) - skarga z dnia 16 września 2008 r. Za taką (wcześniejszą) skargę nie może być zwłaszcza uznana, stanowiąca załącznik do wniosku o przywrócenie terminu, skarga z dnia 28 maja 2008 r. (k-4), skoro dotyczy ona wyłącznie działalności pełnomocnika skarżących. Z powyższego wynika zatem, że termin do wniesienia skargi do Sądu upłynął w stosunku do skarżących w dniu 9 lipca 2007 r. i nie został przywrócony, o czy świadczy postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 2 października 2008 r. o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, które nie zostało zaskarżone i w związku z tym stało się prawomocne. Uchybienie terminu potwierdza zaś fakt doręczenia zaskarżonego postanowienia skarżącym w dniu 8 czerwca 2007 r. i nadania skargi za pośrednictwem poczty dopiero w dniu 16 września 2008 r. Skoro więc skarga została wniesiona ze znacznym uchybieniem terminu i z naruszeniem sposobu jej wnoszenia (z pominięciem organu), to Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi miał obowiązek ją odrzucić.