I SA/Wa 1368/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska (spr.) Sędzia WSA Dariusz Pirogowicz Protokolant starszy referent Agnieszka Bieńkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 17 października 2013 r. sprawy ze skargi M.P. o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 324/12 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 1000 (tysiąc) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku, 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz M. P. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, po rozpoznaniu skargi M. P. na bezczynność Prezydenta W., wyrokiem z 18 października 2012 r., sygn. akt I SAB/Wa 324/12 zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...], ozn. hip. [...], dz. nr [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem oraz stwierdził, że bezczynność Prezydenta W. miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa. Pismem z 5 maja 2013 r. M. P., reprezentowana przez adwokata R.N., wniosła o wymierzenie Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem w/w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 października 2012 r. W uzasadnieniu skargi strona wskazała, że mimo wyznaczonego przez Sąd terminu do zakończenia postępowania w przedmiocie przyznania odszkodowania, organ sprawy nie załatwił. Prezydent W. odpowiadając na skargę wyjaśnił, że pismem z 7 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej został poinformowany o podjętych czynnościach oraz o przewidywany terminie zakończenia postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest zasadna. Na wstępie rozważyć należy kwestię dopuszczalności przedmiotowej skargi. Tryb postępowania w tym zakresie uregulowany został w art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm. – dalej ppsa), zgodnie z którym w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność oraz w razie bezczynności organu po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Powyższe oznacza, iż warunkiem złożenia skargi w trybie art. 154 § 1 ppsa jest pisemne wezwanie właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy. Jak wynika z akt administracyjnych, M. P. – reprezentowana przez adwokata R. N., pismem z 18 kwietnia 2013 r. wezwała Prezydenta W. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 października 2012 r. Tym samym stwierdzić należy, iż dochowany został warunek konieczny do złożenia skargi na niewykonanie wyroku Sądu. W związku z powyższym zasadniczą kwestią pozostaje ocena, czy Prezydentowi W. można zarzucić niewykonanie wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 18 października 2012 r., w którym Sąd zobowiązał organ do rozpatrzenia wniosku o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...], ozn. hip. [...], dz. nr [...], w terminie dwóch miesięcy od daty zwrotu akt administracyjnych wraz z prawomocnym wyrokiem. Przy uwzględnieniu treści wyroku oraz biorąc pod uwagę fakt, że akta administracyjne zwrócone zostały organowi 8 stycznia 2013 r., Prezydent W. do 8 marca 2013 r. powinien zakończyć postępowanie w sprawie, czego nie uczynił. Powołując się na piśmiennictwo wskazać należy, iż niewykonanie wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność występuje w przypadku bezskutecznego upływu terminu, ustalonego jak wyżej, wyznaczonego przez sąd na wydanie aktu lub czynności. Przy czym podkreślić należy, że tak ustalony termin wyznaczony przez sąd administracyjny jest terminem dodatkowym w stosunku do ustawowego terminu, w jakim sprawa powinna być załatwiona, i z tego względu nie może ulec przedłużeniu w trybie art. 37 § 2 kpa (zob. J.P. Tarno Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. Wydanie 4. Warszawa 2010 r. s. 366). Uwzględniając więc zasadę obliczania terminu wyznaczonego przez sąd do załatwienia sprawy przez organ administracyjny stwierdzić należy, iż organowi 8 marca 2013 r. minął termin do załatwienia sprawy w przedmiocie przyznania odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy Al. [...]. Niezakończenie w tym terminie postępowania oznacza, że żądanie skarżącej o nałożenie grzywny znajduje materialno-prawną podstawę w art. 154 § 1 ppsa. Przepis ten umożliwia wniesienie skargi wraz z żądaniem wymierzenia grzywny organowi, który nie wykonuje wyroku sądu, a więc pozostaje w bezczynności po wyroku sądu uwzględniającym skargę na bezczynność lub po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności. Omawiany przepis ma charakter nie tylko dyscyplinujący, ale i restrykcyjny. Ustawodawca wskazał bowiem wyraźnie, że wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy, ale już po wniesieniu skargi, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi (art. 154 § 3 ppsa). Mając na uwadze treść art. 154 § 6 ppsa wskazać należy, że przepis ten daje Sądowi możliwość miarkowania wysokości grzywny w szczególności w zależności od stopnia winy organu w niewykonaniu wyroku albo niewydaniu aktu lub niedokonaniu czynności. Ta zaś po części zależy także od skomplikowania nie tylko stanu faktycznego, ale także i prawnego sprawy. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że w realiach niniejszej sprawy wystarczającą grzywną - stanowiącą skutek niewykonania wyroku – będzie grzywna w wysokości 1.000 zł. Sąd stoi na stanowisku, że wymierzenie grzywny w takiej sytuacji nie tylko pełni funkcję represyjną, ale ma ono także funkcję prewencyjną i służy zapobieganiu naruszeniom prawa w przyszłości. Ustalając wysokość grzywny Sąd uwzględnił jednak fakt, że sprawa odszkodowań za tzw. grunty [...] jest bardzo skomplikowana pod względem historycznym, prawnym i finansowym. Mając powyższe na uwadze Sąd, działając na podstawie art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 ppsa, orzekł jak sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 ppsa.