I SA/Wa 1368/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Jolanta Dargas (spr.) po rozpoznaniu w dniu 28 października 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. B. na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 487/17 postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 9 lipca 2025 r. E. B. (dalej jako ,,skarżąca") reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika r.pr. A. F. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na niewykonanie przez Prezydenta Miasta Stołecznego Warszawy wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lutego 2018 r., sygn. akt I SAB/Wa 487/17. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie pismem z dnia 28 sierpnia 2025 r., w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I z dnia 27 sierpnia 2025 r., wezwał skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 złotych, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Powyższe zarządzenie doręczone zostało pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 września 2025 r. (ZPO k.31 akt sądowych). Zarządzeniem z 5 września 2025 r. wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia – poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem do sądu skargi, skarżąca występowała do organu po dniu 22 kwietnia 2020 r. z wezwaniem do wykonania wyroku w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., a w razie złożenia takiego wezwania zobowiązano do jego nadesłania wraz z potwierdzeniem nadania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 26 września 2025 r. (ZPO k. 32 akt sądowych). Do dnia dzisiejszego nie uzupełniono braków formalnych skargi ani nie uiszczono wpisu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Podstawą wniesienia skargi w niniejszej sprawie jest art. 154 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 z późn. zm.), dalej jako ,,p.p.s.a." stanowiący w § 1, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Z przytoczonego przepisu wynika, że istnieją dwie przesłanki, które muszą być spełnione łącznie, aby sąd mógł wymierzyć organowi grzywnę. W pierwszej kolejności po stronie organu musi istnieć stan niewykonania wyroku uwzględniającego skargę, po drugie strona przed wniesieniem skargi musi wezwać właściwy organ do wykonania tego wyroku. Spełnienie drugiej z wymienionych przesłanek jest warunkiem dopuszczalności wniesienia skargi. Oznacza to, że jeżeli strona nie skierowała do właściwego organu pisemnego wezwania do wykonania wyroku, skarga taka podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 6 października 2011 r., sygn. akt I OSK 1208/11). Ze zgromadzonego w rozpoznawanej sprawie materiału dowodowego wynika, że wskazana przesłanka - warunkująca dopuszczalność skargi - nie została w niniejszej sprawie przez skarżącą spełniona. Analiza akt wskazuje bowiem, że skarżąca przed wniesieniem niniejszej skargi nie występowała do organu z pisemnym wezwaniem do wykonania wyroku z 1 lutego 2018 r. sygn. akt I SAB/Wa 487/17. Podkreślić należy, że ww. skarga jest kolejną skargą skarżącej w przedmiotowej kwestii. Za wyczerpanie trybu do wniesienia skargi, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. nie można uznać pism z 19 lipca 2018 r. i 15 lipca 2019 r., które zostały załączone do skargi, albowiem warunkowały one dopuszczalność skarg w sprawach o sygn. I SA/Wa 1707/18 i I SA/Wa 1967/19. Każda bowiem skarga na niewykonanie przez organ wyroku, powinna być poprzedzona odrębnym wezwaniem do jego wykonania, o którym mowa w art. 154 § 1 p.p.s.a. Tymczasem z analizy akt wynika, że przed wniesieniem obecnie rozpoznawanej skargi z 9 lipca 2025 r. skarżąca nie wystąpiła z nowym wezwaniem w ww. trybie. Mając powyższe na uwadze, wezwano pełnomocnika skarżącej do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez wskazanie, czy przed wniesieniem do sądu skargi, skarżąca występowała do organu po dniu 22 kwietnia 2020 r. (ostatni wyrok o sygn. I SA/Wa 1967/19 z 22 kwietnia 2020 r. w przedmiocie niewykonania wyroku z 1 lutego 2018 r., sygn. I SAB/Wa 487/17) z wezwaniem do wykonania wyroku w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a., a w razie złożenia takiego wezwania zobowiązano do jego nadesłania wraz z potwierdzeniem nadania. Przesyłka zawierająca powyższe wezwanie została doręczona pełnomocnikowi w dniu 26 września 2025 r., a zatem 7-dniowy termin upływał 3 października 2025 r. Dodatkowo tut. Sąd wskazuje, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy, zarządzenie wzywające do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł pod rygorem jej odrzucenia i zakreślonym 7-dniowym terminem zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 15 września 2025 r. (k. 31 akt sadowych), a zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności przez skarżącą upłynął w dniu 22 września 2025 r. Po sprawdzeniu w rejestrze opłat sądowych ustalono, że do dnia 7 października 2025 r. nie uiszczono kwoty należnej z tytułu wpisu sądowego od skargi (adnotacja k. 1 akt sądowych). Z powyższych względów, Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. oraz art. 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.