I SA/Wa 1370/17

Starszy referendarz sądowy – Justyna Wtulich-Gruszczyńska Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 13 lipca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku adwokata J. M. o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w sprawie ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] czerwca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego postanawia przyznać ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata J. M. kwotę 120 (sto dwadzieścia) złotych oraz kwotę 27,60 (dwadzieścia siedem 60/100) złotych, stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług za sporządzenie i wniesienia opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej, łącznie kwotę 147,60 (sto czterdzieści siedem 60/100) złotych. Postanowieniem z 11 grudnia 2017 r. referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie przyznał skarżącemu prawo pomocy poprzez ustanowienie adwokata. Okręgowa Rada Adwokacka w [...] pismem z 19 stycznia 2018 r. poinformowała o wyznaczeniu adwokata J. M. pełnomocnikiem z urzędu dla strony skarżącej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 10 kwietnia 2018 r. oddalił skargę A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z [...] czerwca 2017 r., nr [...]. Postanowieniem starszego referendarza sądowego z 13 kwietnia 2018 r. przyznano na rzecz adwokata J. M. tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu w postępowaniu przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji kwotę 295,20 zł. W dniu 7 czerwca 2018 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynęła sporządzona przez pełnomocnika opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd wyroku z 10 kwietnia 2018 r. Jednocześnie pełnomocnik wniósł o zasądzenie kosztów zastępstwa adwokackiego z tytułu pomocy prawnej udzielonej z urzędu, z uwzględnieniem podatku od towarów i usług. Jednocześnie oświadczył, że koszty te nie zostały opłacone ani w całości, ani w części. W niniejszej sprawie zważono, co następuje: Zgodnie z treścią art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.), powoływanej dalej jako P.p.s.a. wyznaczony adwokat, radca prawny, doradca podatkowy albo rzecznik patentowy otrzymuje wynagrodzenie odpowiednio według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności adwokatów, radców prawnych, doradców podatkowych albo rzeczników patentowych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Szczegółowe zasady ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata ustanowionego z urzędu reguluje obecnie rozporządzenie Ministra Sprawiedliwości z dnia 3 października 2016r. w sprawie ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez adwokata z urzędu (Dz. U. z 2016 r., poz. 1714), które weszło w życie z dniem 2 listopada 2016 r. W niniejszej sprawie, opinia o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej została sporządzona w dniu 6 czerwca 2018 r. i wpłynęła do Sądu w dniu 7 czerwca 2018 r. (data stempla biura podawczego). Z uwagi na to, że postępowanie sądowe w drugiej instancji zainicjowane wniesioną opinią o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej zostało wszczęte po wejściu w życie ww. rozporządzenia zastosowanie w sprawie będą miały przepisy ww. rozporządzenia. Przepis § 21 ust. 1 pkt 2 lit. b) rozporządzenia stanowi, że za sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej albo za sporządzenie opinii o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej stawka wynosi - 50 % opłaty określonej w pkt 1, a jeżeli w drugiej instancji sprawy nie prowadził ten sam adwokat – 75 % tej opłaty, w obu przypadkach nie mniej niż 120 zł. Zgodnie z § 21 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia opłaty w postępowaniu przed sądami administracyjnymi w pierwszej instancji w sprawie, której przedmiotem zaskarżenia nie jest należność pieniężna ani decyzja, czy też postanowienie Urzędu Patentowego - wynoszą 240 zł. Stosownie do § 4 ust. 3 ww. rozporządzenia opłatę, o której mowa w ust. 1 i 2, podwyższa się o kwotę podatku od towarów i usług wyliczoną według stawki podatku obowiązującej dla tego rodzaju czynności, na podstawie przepisów o podatku od towaru i usług. Obecnie stawka ta wynosi 23 %. W niniejszej sprawie w ramach pomocy prawnej udzielonej stronie skarżącej w drugiej instancji pełnomocnik sporządził i wniósł opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej od wydanego przez Sąd w dniu 10 kwietnia 2018 r. wyroku. Zasadne jest zatem przyznanie pełnomocnikowi z urzędu wynagrodzenia w wysokości 50 % opłaty określonej w § 21 ust. 1 pkt 1 lit c) rozporządzenia, czyli opłatę w wysokości 120 zł. Na mocy § 4 ust. 3 rozporządzenia, ustalona opłata ulega podwyższeniu o obowiązującą stawkę podatku od towarów i usług (23 %). W sumie adwokatowi J. M. należy się wynagrodzenie w wysokości 120 zł oraz kwota 27,60 zł stanowiącą 23 % podatku od towarów i usług – łącznie kwota 147,60 zł. Z powyższych względów, w oparciu o powołane wyżej przepisy oraz art. 258 § 2 pkt 8 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji.