I SA/Wa 1373/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Miernik Sędziowie: WSA Mirosław Gdesz (spr.) WSA Gabriela Nowak Protokolant starszy sekretarz sądowy Aleksandra Borkowska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 września 2014 r. sprawy ze skargi T. G. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności skargi na zaświadczenie 1. oddala skargę; 2. przyznaje ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na rzecz adwokata K. K., tytułem kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej z urzędu kwotę 295,20 (dwieście dziewięćdziesiąt pięć 20/100) złotych, w tym: tytułem opłaty kwotę 240 (dwieście czterdzieści) złotych, tytułem 23% podatku od towarów i usług kwotę 55,20 (pięćdziesiąt pięć 20/100) złotych. Pismem z dnia 20 stycznia T. G. wystąpiła do Prezydenta [...] o wydanie zaświadczenia o udzielonej przez ośrodek formie pomocy dla syna Ł. K. za miesiące październik, listopad i grudzień 2013 r. Prezydent [...] w zaświadczeniu z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...], zaświadczył, że Ł. K. w okresie od 1 października 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. nie pobrał żadnych świadczeń z pomocy społecznej. Pismem z dnia 31 stycznia 2014 r. T. G., wniosła "skargę" – zażalenie na to zaświadczenie na okoliczność fałszowania stanem faktycznym w treści tego zaświadczenia. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] po rozpatrzeniu sprawy ze skargi T. G. na przedmiotowe zaświadczenie postanowieniem z dnia [...] marca 2014 r., nr [...], stwierdziło niedopuszczalność "skargi" z dnia 31 stycznia 2014 r. W uzasadnieniu postanowienia Kolegium podało, że wydawanie zaświadczeń uregulowane zostało w dziale VII, w art. 217-220 Kpa. Postępowanie w sprawach zaświadczeń ma charakter uproszczony i odformalizowany. Zgodnie z art. 217 § 1 i 2 Kpa organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na wniosek osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia, a zaświadczenie wydaje się, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. Kolegium wskazało, że w myśl art. 219 Kpa odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z treści tego przepisu wynika, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia bądź na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o to zaświadczenie. Nie przysługuje ono zatem na wydane przez organ zaświadczenie. Jeżeli strona nie zgadza się z treścią wydanego przez organ zaświadczenia powinna złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia o określonej treści. Dopiero w przypadku wydania przez organ postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia takiej treści, będzie jej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia z uwagi na uproszczony charakter tego postępowania ustawodawca nie przewidział wydawania decyzji administracyjnych i środków zaskarżenia w postaci odwołania. Kolegium zauważyło, w pierwszym rzędzie miało obowiązek podjąć czynności w celu ustalenia, czy zażalenie jest dopuszczalne oraz czy zostało wniesione z zachowaniem terminu. Niedopuszczalność zażalenia (podobnie jak odwołania) może wynikać z przyczyn o charakterze przedmiotowym i podmiotowym. Niedopuszczalność zażalenia z przyczyn przedmiotowych obejmuje sytuacje braku przedmiotu zaskarżenia i wyłączenia przez przepisy prawne możliwości zaskarżenia czynności administracji publicznej w toku instancji. W ocenie Kolegium, taka sytuacja zaistniała w tej sprawie, gdyż zażalenie na wydane zaświadczenie nie przysługiwało. Art. 141 § 1 Kpa stanowi bowiem, że na wydane w toku postępowania postanowienia służy stronie zażalenie, gdy kodeks tak stanowi. W konkluzji Kolegium stwierdziło, że zażalenie - "skarga" T. G. na przedmiotowe zaświadczenie z dnia [...] stycznia 2014 r. było niedopuszczalne. Na powyższe postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] marca 2014 r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wniosła T. G., wnosząc o wydanie zaświadczenia za okres 1 października 2013 r. do 31 grudnia 2013 r. z właściwym adresem oraz o wskazanie norm prawnych na otrzymanie odszkodowania-zadośćuczynienie za poniesione szkody, straty zdrowia i czasu, naruszenie praw osoby/obywatela. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, podtrzymując swoje stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd w zakresie swojej właściwości ocenia zaskarżoną decyzję z punktu widzenia jej zgodności z prawem materialnym i przepisami postępowania administracyjnego według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dacie wydania tej decyzji. Dokonując takiej kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżonemu postanowieniu nie można zarzucić naruszenia prawa. W rozpoznawanej sprawie przedmiotem kontroli Sądu było postanowienie Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] z dnia [...] marca 2014 r., wydane na podstawie art. 134, stwierdzające niedopuszczalność zażalenia na zaświadczenie wydane skarżącej. Wydawanie zaświadczeń uregulowane zostało w dziale VII k.p.a. w art. 217-220 Kpa. Postępowanie w sprawach zaświadczeń, nie jest postępowaniem administracyjnym, jakiego dotyczy art. 1 pkt 1 k.p.a. Ma ono charakter uproszczony i odformalizowany. Organ administracji publicznej wydaje zaświadczenie na wniosek osoby ubiegającej się o wydanie zaświadczenia (art. 217 § 1 Kpa). Zgodnie z art. 217 § 2 Kpa zaświadczenie wydaje się, jeżeli: urzędowego potwierdzenia określonych faktów lub stanu prawnego wymaga przepis prawa, osoba ubiega się o zaświadczenie ze względu na swój interes prawny w urzędowym potwierdzeniu określonych faktów lub stanu prawnego. W rozpoznawanej sprawie skarżąca złożyła wniosek o wydanie zaświadczenia o udzielonej przez ośrodek formie pomocy dla syna Ł. K. za miesiące październik, listopad i grudzień 2013 r. Zasadnie organ Kolegium wskazało, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia bądź na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o to zaświadczenie. Nie przysługuje ono na wydane przez organ zaświadczenie. Zgodnie z art. 219 Kpa odmowa wydania zaświadczenia bądź zaświadczenia o treści żądanej przez osobę ubiegającą się o nie następuje w drodze postanowienia, na które służy zażalenie. Z treści tego przepisu wynika, że zażalenie przysługuje jedynie na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia bądź na postanowienie o odmowie wydania zaświadczenia o treści żądanej osobę ubiegającą się o to zaświadczenie. Nie przysługuje ono zatem na wydane przez organ zaświadczenie. Jeżeli strona nie zgadza się z treścią wydanego przez organ zaświadczenia powinna złożyć wniosek o wydanie zaświadczenia o określonej treści, i dopiero w przypadku wydania przez organ postanowienia o odmowie wydania zaświadczenia takiej treści, będzie jej przysługiwał środek zaskarżenia w postaci zażalenia. W postępowaniu o wydanie zaświadczenia z uwagi na uproszczony charakter tego postępowania ustawodawca nie przewidział wydawania decyzji administracyjnych i środków zaskarżenia w postaci odwołania. W ocenie Sądu, organ odwoławczy prawidłowo uznał niedopuszczalność zażalenia, skoro w postępowaniu o wydanie zaświadczenia przepisy nie przewidują możliwości wniesienia takiego środka zaskarżenia należało uznać wniesiony środek zaskarżenia jako niedopuszczalny. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 151, ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), orzekł jak sentencji wyroku. O kosztach nieopłaconej pomocy prawnej świadczonej z urzędu orzeczono na podstawie art. 250 powołanej ustawy.