I SA/Wa 1381/10

Referendarz sądowy Lucyna Picho Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 29 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. L. o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi P. L. na uchwałę Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie regulaminu biblioteki i wypożyczalni publicznej postanawia: odmówić przyznania P. L. prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W związku ze złożoną do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargą na uchwałę Zarządu Województwa M. z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] skarżący P. L. nadesłał do Sądu urzędowy formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. W nadesłanych do Sądu urzędowych formularzach (k- 20 i k – 28) o przyznanie prawa pomocy P. L. ujawnił, że pozostaje sam w gospodarstwie domowym. Źródłem jego utrzymania jest dochód z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł. Uzasadniając wniosek skarżący wyjaśnił, że z uwagi na osiągane dochody nie jest w stanie ponieść kosztów opłaty bez uszczerbku dla własnego utrzymania. Rozpoznając wniosek na wstępie należy zaznaczyć, że stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przysługuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków, albo od opłat sądowych i wydatków, lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 245 § 1 i § 3 powołanej ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W ocenie referendarza sądowego przedstawiona przez P. L. sytuacja majątkowa nie daje podstaw do uwzględnienia złożonego wniosku o zwolnienie go od kosztów sądowych. Zauważyć należy, że przy ocenie zasadności wniosku o przyznanie prawa pomocy ustawodawca nakazuje stosowanie surowych kryteriów oceny. Strona domagając się uwzględnienia takiego wniosku w całości czy też w części musi wykazać, że znajduje się w wyjątkowo trudnej sytuacji, która w znaczący sposób odbiega od przeciętnej. Tylko zatem te osoby, które wykażą, iż ich sytuacja materialna jest ciężka mogą oczekiwać, że zostaną zwolnione z kosztów sądowych. Uwzględniając informacje wynikające ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku stwierdzić należy, że sytuacja majątkowa wnioskodawcy nie może być uznana za trudną. Skarżący co miesiąc ma do dyspozycji dochód w wysokości [...] zł. Przy takiej kwocie dochodu nawet przy uwzględnieniu wydatków związanych z codziennym utrzymaniem - w ocenie referendarza sądowego - jest w stanie samodzielnie opłacić koszty sądowe. Nie można zatem uznać, że została spełniona przesłanka o której mowa w art. 246 § 1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przedstawione wyżej stanowisko referendarz sądowy opiera również na tym, że na obecnym etapie postępowania zasadniczym składnikiem kosztów jest wpis od skargi, którego wysokość z uwagi na charakter decyzji wyniesie 200 zł (por. § 2 pkt 6 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpis o skargi w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z dnia 24 grudnia 2003 r., nr 221, poz. 2193). Kwestia poniesienia innych kosztów sądowych, np. opłat kancelaryjnych (m. in. opłat za wydanie kopii, czy odpisu dokumentu z akt sprawy – odpowiednio 2 lub 10 zł za każdą stronę dokumentu, opłaty za sporządzenie uzasadnienia wyroku -100 zł), czy wydatków (np. kosztów dojazdu do Sądu) nie jest obecnie znana, ponieważ łączna suma poniesionych w postępowaniu sądowym kosztów sądowych będzie zależna od przebiegu sprawy. Mając zatem na uwadze wysokość kosztów sądowych, które P. L. powinien ponieść w relacji do uzyskiwanych przez niego dochodów uznać należało, że zasadnym jest odmowa przyznania prawa pomocy na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.