I SA/Wa 1385/10
WyrokWSA w Warszawie2010-12-15
Skład orzekający: Iwona Owsińska-Gwiazda, Bogdan Wolski, Mirosław Gdesz
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy organ administracji publicznej prawidłowo podjął zawieszone postępowanie administracyjne, jeśli zagadnienie wstępne, które stanowiło podstawę zawieszenia, zostało ostatecznie rozstrzygnięte decyzją administracyjną, która nie została uchylona przez sąd administracyjny?Ratio decidendi
Organ administracji publicznej prawidłowo podjął zawieszone postępowanie, ponieważ zagadnienie wstępne, stanowiące podstawę zawieszenia, zostało ostatecznie rozstrzygnięte decyzją Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej, która nie została uchylona przez sąd administracyjny. Ostateczna decyzja w sprawie zagadnienia wstępnego, wydana przez organ administracji, spełnia wymogi art. 97 § 1 pkt 4 k.p.a., umożliwiając podjęcie zawieszonego postępowania.Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Ministra Infrastruktury, które utrzymało w mocy postanowienie Wojewody o podjęciu zawieszonego postępowania administracyjnego. Postępowanie zostało zawieszone z uwagi na toczące się postępowanie przed Krajową Komisją Uwłaszczeniową dotyczące nabycia nieruchomości. Skarżący zarzucał naruszenie przepisów k.p.a. poprzez błędne uznanie, że zagadnienie wstępne zostało rozstrzygnięte i że zaistniały przesłanki do podjęcia zawieszonego postępowania.Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Owsińska-Gwiazda (spr.) Sędziowie: WSA Bogdan Wolski WSA Mirosław Gdesz Protokolant Zbigniew Dzierzęcki po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie podjęcia postępowania oddala skargę.
Minister Infrastruktury postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2010r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 w związku z art. 144 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071, ze zm.) – dalej "kpa", po rozpatrzeniu zażalenia Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na postanowienie Wojewody [...] z [...] grudnia 2009r.utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie.
U podstaw podjętego w tej sprawie rozstrzygnięcia legły następujące ustalenia.
Wnioskiem z dnia 25 sierpnia 2008r. Burmistrz Miasta L. wystąpił do Wojewody [...] o wznowienie postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] kwietnia 2008r. stwierdzającego ustanowienie z mocy prawa na rzecz Generalnej Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad trwałego zarządu na nieruchomości przeznaczonej pod budowę autostrady [...] od węzła [...] położonej w obrębie [...], gmina L. powiat [...], oznaczonej jako działki nr [...] o pow. [...] ha i nr [...] o pow. [...] ha w części dot. działki nr [...] o pow. [...] ha ze względu na fakt, ze strona bez własnej winy nie brała udziału w toczącym się postępowaniu. Gmina [...] wnioskiem z dnia 9 lipca 2008 r. wystąpiła do Sadu Rejonowego w W. o ujawnienie jej w księdze wieczystej jako właściciela w/w nieruchomości na podstawie decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2008 r., którą zostało stwierdzone nabycie tych nieruchomości z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez gminę[...] . Postanowieniem z dnia [...] września 2008 r. Wojewody [...] wznowiono postępowanie w sprawie zakończonej decyzją z [...] kwietnia 2008 r. potwierdzająca ustanowienie na rzecz Generalnej Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad trwałego zarządu na przedmiotowej nieruchomości. Następnie na podstawie art. 97 § 1 pkt 4 kpa postanowieniem z [...] stycznia 2009 r. Wojewoda [...] zawiesił wznowione postępowanie, a postanowieniem z dnia [...] grudnia 2009 r. podjął zawieszone postępowanie.
Generalny Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad w swym zażaleniu wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i podniósł, że decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej nie rozstrzygnęła zagadnienia wstępnego w sprawie uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r., nadto wydanie zaskarżonego postanowienia nastąpiło przed upływem terminu do złożenia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego od decyzji Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] listopada 2009r.
Utrzymując w mocy zaskarżone postanowienie Minister Infrastruktury podniósł w szczególności, iż w sprawie niniejszej kwestię wstępną stanowiła sprawa wznowienia postępowania zakończonego ostateczną decyzją Wojewody [...] z [...] czerwca 2008 r. stwierdzającą nabycie w/w nieruchomości z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez gminę L. Krajowa Komisja Uwłaszczeniowa decyzją z dnia [...] listopada 2009r. utrzymała w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] sierpnia 2009r. orzekającą o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji Wojewody [...] z [...] czerwca 2008r. Decyzja Wojewody [...] została wydana po uchyleniu przez KKU decyzją z [...] marca 2009 r. decyzji Wojewody [...] z [...] stycznia 2009r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z [...] czerwca 2008 r. Decyzja KKU z [...] listopada 2009 r. wydana przez organ II instancji jest ostateczna, korzysta z zasady trwałości decyzji administracyjnej, zatem zagadnienie wstępne zostało ostatecznie rozstrzygnięte a kontrola orzeczeń administracyjnych dokonywana w postępowaniu sądowoadministracyjnym nie stanowi zagadnienia wstępnego.
Generalny Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad - dalej skarżący, wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższe postanowienie Ministra Infrastruktury zarzucając naruszenie przepisów procesowych: art. 97 § 1 pkt 4 kpa poprzez uznanie, iż nastąpiło rozstrzygniecie zagadnienia wstępnego, art. 97 § 2 kpa poprzez błędne uznanie, iż zaistniały przesłanki do podjęcia zawieszonego z urzędu postępowania, art. 6, 7, 10 §1, 73 § 1, 77§ 1 kpa poprzez błędne ustalenie stanu faktycznego oraz pominięcie skarżącego w zapoznaniu się z aktami w toku postępowania i domagając się uchylenia zaskarżonego i poprzedzającego je postanowienia Wojewody [...] oraz zasądzenia kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi przedstawiono przebieg postępowania i wskazano, że decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] listopada 2009 r. stała się przedmiotem skargi do tut. Sądu i zawisła przed tym Sadem pod sygnaturą I SA/Wa 177/10. Skarżący widzi bezpośredni związek przyczynowy pomiędzy rozstrzygnięciem jego skargi na w/w decyzję a postępowaniem prowadzonym przez Wojewodę [...] wznowionym postanowieniem tegoż organu z [...] grudnia 2008 r.
W odpowiedzi na skargę Minister Infrastruktury wniósł o jej oddalenie i podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 1 §1 ustawy z 25 lipca 2002 r.- Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sady administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrole administracji publicznej pod względem zgodności z prawem. Oznacza to, ze wykonywana kontrola polega na weryfikacji decyzji organu administracji publicznej z punktu widzenia obowiązującego prawa materialnego i procesowego.
Ponadto sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną – art. 134 §1 ustawy z 20 sierpnia 2002 r.- Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270) dalej p.p.s.a.
Rozpoznając sprawę z punktu widzenia wskazanych wyżej kryteriów skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Jak wynika z akt sprawy niniejszej w dniu [...] grudnia 2009 r. czyli w dacie wydania przez Wojewodę [...] postanowienia o podjęciu postępowania zawieszonego z urzędu postanowieniem z [...] stycznia 2009 r. w obrocie prawnym funkcjonowała już decyzja Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] listopada 2009 r. utrzymująca w mocy decyzję Wojewody [...] z [...] czerwca 2008 r. W związku z tym uznać należy, że ustąpiła przyczyna zawieszenia postępowania w rozumieniu art. 97 §2 kpa i prawidłowo postępowanie to zostało podjęte przez Wojewodę [...]. Jak wynika bowiem z treści postanowienia z [...] stycznia 2009 r. przyczyną zawieszenia postępowania było toczące się przed Krajową Komisją Uwłaszczeniową postępowanie w sprawie odwołania Generalnego Dyrektora Dróg krajowych i Autostrad od decyzji Wojewody [...] z [...] sierpnia 2009 r. odmawiającej wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. stwierdzająca nabycie z mocy prawa z dniem 27 maja 1990 r. przez gminę L. prawa własności nieruchomości gruntowej na której decyzją z [...] kwietnia 2008 r. potwierdzono ustanowienie z mocy prawa na rzecz skarżącego trwały zarząd na tej nieruchomości. Słusznie zatem przyjmują organy, iż dla oceny podstaw podjęcia zawieszonego postępowania administracyjnego istotne jest rozstrzygniecie zagadnienia wstępnego o którym mowa w art. 97 § 1 pkt 4 kpa. Gdy zagadnienie wstępne należy do właściwości organu administracji publicznej w rozumieniu Kodeksu postępowania administracyjnego trwały charakter posiada już decyzja ostateczna – art.16 § 1 kpa – por. wyrok NSA z 14 lutego 2001 r. III SA 3226/99, niepubl., wyrok WSA w Bydgoszczy z 8 stycznia 2009 r. II SA/Bd 252/08 , Lex nr 519771.
W świetle powyższego zarzuty skarżącego o naruszeniu art. 97 § 1 pkt 4 i § 2 kpa nie zasługują na uwzględnienie.
Marginesowo stwierdzić należy, iż postanowieniem z 2 marca 2010 r. Wojewódzki Sad Administracyjny w Warszawie w sprawie sygnatura akt I SA/Wa 177/10 odrzucił skargę Generalnego Dyrektora Dróg Krajowych i Autostrad na decyzję Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z [...] listopada 2009 r. Postanowienie to uprawomocniło się z dniem 10 kwietnia 2010 r.
Nie są też w ocenie Sądu zasadne pozostałe zarzuty ze skargi dotyczące błędnie ustalonego stanu faktycznego oraz pominięcia skarżącego w zapoznaniu się z aktami w toku postępowania. Skarżący nie wskazał nawet na czym polegać miał zarzucany błąd co czyni zarzut gołosłownym. Nie wykazał również jaki wpływ miało uchybienie polegające na pominięcie skarżącego w zapoznaniu się z aktami w toku postępowania na wynik sprawy niniejszej.
Z tych przyczyn Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. , Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.
-----------------------
4
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło