I SA/Wa 1390/11

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 24 października 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku K. S. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi K. S. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, którego wyznaczy Okręgowa Rada Adwokacka w [...]. Wyrokiem z dnia 23 kwietnia 2014 r. sygn. I SA/Wa 1390/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę K. S. i J. M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] kwietnia 2011 r. w przedmiocie podziału nieruchomości. Wraz z zażaleniem na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 września 2014 r. odmawiające K. S. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy, uzasadniając swój wniosek brakiem środków finansowych na opłacenie pełnomocnika w celu sporządzenia przez niego skargi kasacyjnej od ww. orzeczenia Sądu I instancji. W wypełnionym formularzu PPF wnioskodawczyni podała, że jest osobą samotną i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Środki utrzymania czerpie z dochodu z wynajmu [...]. Dochód ten określiła na kwotę [...] zł. Z oświadczenia wynika, że składająca wniosek zamieszkuje w mieszkaniu o pow. [...] m². Posiada jednocześnie udziały w innej nieruchomości objęte jednak zabezpieczeniem z tytułu dochodzonego roszczenia. Skarżąca wskazała, że pokrywa jedynie opłaty dotyczące rachunków za energię [...] i korzystanie z [...]. Z powodu braku środków nie opłaca kosztów korzystania z lokalu mieszkalnego, co skutkuje zaległościami wobec wspólnoty mieszkaniowej. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Stosownie do art. 246 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wynikające ze złożonego oświadczenia informacje dotyczące sytuacji materialnej skarżącej oraz wysokości uzyskiwanych przez nią bieżących dochodów dają podstawę do uznania, że składająca wniosek powinna zostać objęta zakresem zastosowania wymienionego przepisu art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a., albowiem nie jest w stanie w oparciu o własne możliwości finansowe ponieść kosztów postępowania, w szczególności sporządzić skargi kasacyjnej w warunkach obowiązującego przymusu adwokacko-radcowskiego (art. 175 § 1 p.p.s.a.). Ocena powyższa uwzględnia wysokość uzyskiwanych przez stronę środków, ich charakter, a także trudności w bieżącym regulowaniu ciążących na skarżącej zobowiązań wynikających z bieżącego utrzymania. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.