I SA/Wa 1394/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku Gminy Miasta [...] o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi Gminy Miasta [...] na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Pismem z dnia 23 maja 2013 r. Gmina Miasta [...] wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Transportu, Budownictwa i Gospodarki Morskiej z dnia [...] kwietnia 2013 r., nr [...], wydaną w przedmiocie ustalenia odszkodowania za nieruchomość. Jednocześnie skarżąca wystąpiła z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji uzasadniając, że obowiązek wykonania orzeczenia naraża budżet gminy na obowiązek zapłacenia nienależnego odszkodowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie przez sąd administracyjny wykonania aktu lub czynności określony został w art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) i ma on charakter zamknięty. Stosownie do treści tego przepisu po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem ze wskazanego powyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Wstrzymanie wykonania decyzji ma zatem charakter wyjątkowy, a obowiązek wykazania, że zachodzą przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji obciąża stronę. W orzecznictwie przyjmuje się, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagradzana przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W szczególności będzie to miało miejsce w takich wypadkach, gdy grozi utrata przedmiotu świadczenia, który w skutek swych właściwości nie może być zastąpiony innym przedmiotem, a jego wartość pieniężna nie przedstawiałaby znaczenia dla skarżącego, lub gdyby zachodziło niebezpieczeństwo poniesienia starty na życiu i zdrowiu (vide postanowienie NSA z dnia 15 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 127/04 oraz z dnia 20 grudnia 2004 r., sygn. akt GZ 138/04 - Lex Polonica nr 375764). Sąd uznał, że w niniejszej sprawie taka sytuacja nie ma miejsca, bowiem odszkodowanie jest świadczeniem pieniężnym, które może zostać w każdym czasie zwrócone i wyegzekwowane, przez co będzie możliwe przywrócenie stanu poprzedniego przez jego zwrot. Ponadto skarżąca nie wykazała w jaki sposób wypłata odszkodowania wpłynie na jej sytuację finansową. Odnosząc się natomiast do zarzutu strony dotyczącego ryzyka wypłaty nienależnego odszkodowania stwierdzić należy, że odnosi się on nie tyle do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji - ile stanowi zarzut dotyczący bezpośrednio zaskarżonej decyzji. Jego rozpatrzenie nastąpi na etapie merytorycznego rozpoznania skargi, a odnoszenie się do niego na obecnym etapie postępowania uznać należy za przedwczesne. Mając powyższe na uwadze Sąd stwierdził, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.