I SA/Wa 1396/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Iwona Kosińska po rozpoznaniu w dniu 5 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. B., M. S., K. Z., M. M., Z. P. i W. M. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia postanawia odrzucić skargę M. S., K. Z., M. M., Z. P. i W. M. W dniu 15 czerwca 2010 r. E. S. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w imieniu K. B., M. S., K. Z., M. M., Z. P. i W. M. skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności orzeczenia. Z pisma E. S. z dnia [...] lipca 2010 r. - będącym odpowiedzią na wezwanie Sądu do wskazania czy E. S. spełnia przesłanki wynikające z art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) do reprezentowania przed tutejszym sądem osób w imieniu których wniosła przedmiotową skargę – wynika, że spełnia ona przesłanki do bycia pełnomocnikiem jedynie w stosunku do K. B. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Sąd odrzuca skargę gdy wniesienie jej jest niedopuszczalne z innych przyczyn niż określone w § 1 pkt 1-5 tego artykułu. Przedmiotową skargę w imieniu M. S., K. Z., M. M., Z. P. i W. M. wniosła nie będąca uczestnikiem postępowania E. S., która jest dalszą krewną w/w osób. Zatem E. S. nie może działać przed tutejszym Sądem w imieniu wyżej wskazanych osób, gdyż nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 § 1 powołanej ustawy. Wobec powyższego Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.