I SA/Wa 1396/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA – Małgorzata Boniecka – Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 9 września 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.I. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia umorzyć postępowanie sądowe. W dniu 18 sierpnia 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynęła skarga S.I. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. W piśmie skierowanym do Sądu z dnia 11 lipca 2016 r. skarżąca zawarła zwrot, iż "rezygnuje z usługi rozpatrzenia sprawy". Zarządzeniem z dnia 20 lipca 2016 r. Sąd wezwał skarżącą do wyjaśnienia, czy w wyżej wskazanym piśmie cofnęła skargę, czy też nie. Pismem z 2 września 2016 r. skarżąca wyjaśniła, że cofa skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, zważył co następuje : Przepis art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 t.j.) dalej P.p.s.a. wskazuje, iż skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże Sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie z treścią art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Sąd uznając, że w sprawie nie zachodzą wskazane wyżej okoliczności dotyczące niedopuszczalności cofnięcia skargi, będąc związany tym cofnięciem, na podstawie art. 60 w związku z art. 161 § 1 pkt 1 P.p.s.a umorzył postępowanie.