I SA/Wa 1406/11

Referendarz sądowy Grzegorz Antas Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 31 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku J. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 100 zł w sprawie ze skargi J. B. na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania administracyjnego postanawia: odmówić przyznania prawa pomocy Wraz ze skargą na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 2010 r. w przedmiocie zawieszenia administracyjnego postępowania odwoławczego J. B. złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł. W uzasadnieniu wniosku oraz w oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach, sporządzonym na urzędowym formularzu PPF, wnioskodawca podał, że nie posiada środków finansowych pozwalających mu ponieść pełne koszty sądowe prowadzonej sprawy. Skarżący wyjaśnił, że prowadzi gospodarstwo domowe samodzielnie. Źródłem utrzymania jest świadczenie rentowe w wysokości [...] zł oraz środki pochodzące ze sprzedaży mleka w wysokości [...] zł miesięcznie. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący był leczony w związku ze złym stanem zdrowia [...] i z tego tytułu poniósł szkody majątkowe wynikające z nieobecności w gospodarstwie rolnym. Skutkuje to zwiększeniem wydatków skarżącego o charakterze doraźnym (zakup środków produkcji, wypożyczanie maszyn rolniczych). Wnioskodawca wskazał, że uzyskuje niskie plony zbóż, jak też niską dochodowość w produkcji mleka. Wnioskodawca posiada grunty rolne o powierzchni [...] ha (w tym [...] ha dzierżawione od gminy), las o powierzchni [...] ha, dom o powierzchni [...] m², a także [...] maszyn rolniczych o wartości szacunkowej około [...] zł. Wnioskodawca nie posiada zgromadzonych oszczędności ani przedmiotów wartościowych. Z uzasadnienia wniosku wynika, że skarżący posiada zadłużenie z tytułu zaległego podatku rolnego, nieuiszczonej opłaty legalizacyjnej dotyczącej samowoli budowlanej oraz kosztów pełnomocnika w sprawie toczącej się przed ETPCz. Rozpoznając wniosek o przyznanie prawa pomocy zważyć należało, co następuje: Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym jest możliwe wówczas, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Oceniając wyrażony powyżej warunek zasadności przyznania prawa pomocy w kontekście przedstawionego we wniosku żądania stwierdzić należy, że nie może zostać ono uwzględnione. Uwzględnić bowiem trzeba, że złożony przez skarżącego wniosek dotyczy zwolnienia od kosztów sądowych ponad kwotę 100 zł, podczas gdy zobowiązanie finansowe, jakie ciąży na skarżącym w związku z wniesieniem skargi na postanowienie Krajowej Komisji Uwłaszczeniowej z dnia [...] maja 2010 r. nie przekracza tejże kwoty. Ma to związek z faktem, że zgodnie z § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193 ze zm.) wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, egzekucyjnym i zabezpieczającym wynosi 100 zł. Oznacza to, że deklarowana sytuacja materialna wnioskodawcy, pozwalająca skarżącemu na partycypowanie w kosztach sądowych w kwocie nie wyższej niż 100 zł odpowiada obciążeniu, jakie w toczącej się sprawie wyznaczone zostało przepisami określającymi wysokość kosztów sądowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Konieczność uiszczenia innych opłat sądowych może być rozważana w rozpoznawanej sprawie jedynie hipotetycznie. W świetle złożonego przez skarżącego oświadczenia możliwość partycypowania w kosztach prowadzonego postępowania sądowego na etapie po wydaniu wyroku przez Sąd I instancji nie może być traktowana jako wyłączona z tego zasadniczego powodu, że konieczność uiszczenia opłat sądowych odnosi się do kwot, których wysokość nie przekracza kwoty jaką skarżący jest w stanie, według swojej wiedzy, samodzielnie pokryć, odnajdując potrzebne środki w uzyskiwanych na bieżąco dochodach bądź posiadanych oszczędnościach (opłata kancelaryjna oraz wpis od skargi kasacyjnej wynoszą 100 zł). Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. w związku z art. 258 § 2 pkt 7, orzeczono jak w sentencji postanowienia.