I SA/Wa 1411/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska Sędziowie WSA Emilia Lewandowska WSA Joanna Skiba (spr.) Protokolant Jolanta Dominiak po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi H. S.A. z siedzibą w S. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy wyrażenia zgody na przeniesienie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości oddala skargę. Decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] Minister Skarbu Państwa utrzymał w mocy własną decyzję z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] odmawiającą wyrażenia zgody w sprawie wniosku spółki "H." S.A. z siedzibą w S. o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz spółki "K." Sp. z o.o. z siedzibą w P., prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w granicach Portu [...] w S. przy ul.[...], oznaczonej ewidencyjnie jako działki nr [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha wraz z prawem własności budynków i budowli posadowionych na ww. nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w S. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], w celu zwolnienia spółki "H." S.A. ze zobowiązania wobec "K." Sp. z o.o. W uzasadnieniu organ przedstawił następujący stan faktyczny i prawny sprawy: "H." S.A. z siedzibą w S. wystąpiła do Ministra Skarbu Państwa o wyrażenie zgody na przeniesienie na rzecz spółki "K." Sp. z o.o. z siedzibą w P., prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, stanowiącej własność Skarbu Państwa, położonej w granicach Portu [...] w S. przy ul.[...], oznaczonej ewidencyjnie jako działki nr [...], [...], [...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha wraz z prawem własności budynków i budowli posadowionych na ww. nieruchomości, dla której Sąd Rejonowy w S. prowadzi księgę wieczystą KW nr [...], w celu zwolnienia spółki "H." S.A. ze zobowiązania wobec "K." Sp. z o.o. Pismem z dnia 26 czerwca 2007 r. zwrócono się do H. S.A. z prośbą o uzupełnienie wniosku m.in. poprzez przedłożenie udokumentowanej informacji odnośnie sposobu ustalenia przez strony wartości przedmiotu rozporządzenia. W dniu 16 lipca 2007 r. wpłynęło do organu naczelnego pismo Spółki, w którym poinformowano, iż H. nie ma formalnego obowiązku sporządzania wyceny nieruchomości na potrzeby dysponowania nimi, podała, że negocjując kwestie zbycia nieruchomości Spółka bazowała na wycenie z dnia 30 kwietnia 2005 r. Postanowieniem z dnia [...] września 2007 r. Minister Gospodarki Morskiej pozytywnie zaopiniował wniosek spółki H. S.A. z siedzibą w S.. Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, iż Urząd [...] w S. również pozytywnie zaopiniował przedmiotowy wniosek. Organ wskazał, że zgodnie z art. 156 ust. 3 i 4 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, operat szacunkowy może być wykorzystywany do celu, dla którego został sporządzony przez okres 12 miesięcy od daty jego sporządzenia, wycena z dnia 30 kwietnia 2005 r., z uwagi na okres jaki upłynął od momentu jej sporządzenia a dniem złożenia przez Spółkę wniosku, została przekazana do analizy. W jej wyniku organ stwierdził poważne zastrzeżenia do ww. wyceny. W świetle powyższego w dniu [...] maja 2008 r. Minister Skarbu Państwa decyzją nr [...] odmówił wyrażenia zgody na przeniesienie na rzecz spółki "K [...]" Sp. z o.o. z siedzibą w P., prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej, położonej w granicach Portu [...] w S. przy ul. [...], oznaczonej ewidencyjnie jako działki nr [...], [...],[...] i [...] o łącznej powierzchni [...] ha wraz z prawem własności budynków i budowli posadowionych na ww. nieruchomości. Odmowa wyrażenia zgody nastąpiła z uwagi na poważne zastrzeżenia do wyceny z dnia 30 kwietnia 2005 r. Minister Skarbu Państwa wskazał na wynikający z ustawy obowiązek ochrony mienia Skarbu Państwa, a ustalenia dokonane w toku postępowania mogą wskazywać na zaniżenia wartości przedmiotowej nieruchomości. Skarb Państwa jako właściciel nieruchomości jest obowiązany przestrzegać zasady bezpieczeństwa obrotu, a więc niedopuszczania do sytuacji, która w przyszłości mogłaby spowodować kwestionowanie tytułu nabycia nieruchomości. Takie zachowanie się Skarbu Państwa jest podyktowane ochroną ważnego interesu publicznego jakim jest w konkretnej sprawie ochrona wspomnianej powyżej zasady bezpieczeństwa obrotu prawnego. W dniu 9 czerwca 2008 r. wpłynął do Ministerstwa Skarbu Państwa wniosek spółki "H." S.A. o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] Rozpoznając ponownie sprawę organ wskazał, iż zgodnie z art. 3 ust. 4 pkt 4 ustawy o portach i przystaniach morskich do wniosku dołącza się również inne dokumenty potwierdzające dane i informacje wynikające z wniosku. W przedmiotowej sprawie niezbędne było zapoznanie się z aktualną wyceną nieruchomości. Wnioskodawca nie przedstawił aktualnej wyceny ww. nieruchomości, natomiast wycena z dnia 30 kwietnia 2005 r., do której zgłoszono liczne zastrzeżenia, nie może być dokumentem służącym Ministrowi Skarbu Państwa przy podejmowaniu decyzji wyrażającej zgodę na rozporządzanie mieniem o znacznej wartości. Skargę na powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosła H. S.A. w S. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji w całości. Zaskarżonej decyzji zarzucono naruszenie art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich poprzez błędną jego wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na przyjęciu, iż do wniosku o wyrażenie zgody na przeniesienie użytkowania wieczystego niezbędne jest dołączenie wyceny czy operatu szacunkowego. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jako nieuzasadniona podlega oddaleniu. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji pod względem jej zgodności z prawem stwierdzić należało, że w sprawie niniejszej nie zostało wykazane, aby kwestionowana przez stronę skarżącą decyzja naruszała przepisy prawa materialnego lub procesowego w sposób, o którym mowa w art. 145 § 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Tylko zaś w takim przypadku możliwe byłoby uchylenie zaskarżonej decyzji, stwierdzenie jej nieważności lub stwierdzenie, że decyzja została wydana z naruszeniem prawa. Przedmiotowe postępowanie prowadzone było na podstawie art. 3 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich, który w art. 3 określa, że zgody ministra właściwego do spraw Skarbu Państwa, udzielonej w drodze decyzji administracyjnej, wydanej w porozumieniu z ministrem właściwym do spraw gospodarki morskiej, wymaga: 1) przeniesienie własności, użytkowania wieczystego albo oddanie w użytkowanie wieczyste, 2) oddanie w użytkowanie, dzierżawę, najem albo na podstawie innej umowy uprawniającej do korzystania lub pobierania pożytków przez okres powyżej 10 lat - nieruchomości stanowiących własność Skarbu Państwa, jednostki samorządu terytorialnego albo podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską, położonych w granicach portów i przystani morskich. 2. Wszczęcie postępowania o wyrażenie zgody, o której mowa w ust. 1, następuje na wniosek podmiotu, który zamierza rozporządzić nieruchomością w zakresie posiadanego prawa. 3. Wniosek, o którym mowa w ust. 2, powinien określać: 1) podmiot, na rzecz którego nastąpi rozporządzenie nieruchomością, 2) przedmiot umowy, w sposób umożliwiający identyfikację nieruchomości, 3) uzasadnienie zamierzonej czynności prawnej, w tym informację dotyczącą dotychczasowego i przewidywanego sposobu zagospodarowania nieruchomości. 4. Do wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) umowę przedwstępną, 2) dokumenty potwierdzające tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości, 3) opinię podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską, dotyczącą przedmiotu umowy, o której mowa w pkt 1, w przypadku gdy wnioskodawcą jest inny podmiot niż podmiot zarządzający portem lub przystanią morską, 4) inne dokumenty potwierdzające dane i informacje wynikające z wniosku. 5. W przypadku umów o oddanie w użytkowanie, dzierżawę, najem albo na podstawie innej umowy uprawniającej do korzystania lub pobierania pożytków przez okres powyżej 10 lat dołączona do wniosku umowa przedwstępna powinna określać w szczególności zasady rozliczeń nakładów poniesionych na nieruchomość oraz warunki rozwiązania przyrzeczonej umowy przed upływem terminu, na który zostanie zawarta. 6. Odmowa udzielenia zgody, o której mowa w ust. 1, może nastąpić ze względu na zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa, lub ze względu na inny ważny interes publiczny. 7. Umowy zawarte z naruszeniem obowiązku uzyskania zgody, o której mowa w ust. 1, są nieważne. Z przepisu tego wynika, że podstawą do odmowy wyrażenia zgody na przeniesienie prawa użytkowania wieczystego jest zagrożenie obronności lub bezpieczeństwa państwa lub inny ważny interes publiczny. Rozważając zarzuty podniesione przez skarżącą Spółkę nie można podzielić poglądu, że decyzja Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] lipca 2008 r. narusza w sposób opisany w skardze przepis art. 3 ust. 4 ustawy z dnia 20 grudnia 1996 r. o portach i przystaniach morskich, który stanowi, że do o wniosku, o którym mowa w ust. 2, dołącza się: 1) umowę przedwstępną, 2) dokumenty potwierdzające tytuł prawny wnioskodawcy do nieruchomości, 3) opinię podmiotu zarządzającego portem lub przystanią morską, dotyczącą przedmiotu umowy, o której mowa w pkt 1, w przypadku gdy wnioskodawcą jest inny podmiot niż podmiot zarządzający portem lub przystanią morską, 4) inne dokumenty potwierdzające dane i informacje wynikające z wniosku. Uznanie, że opisane szczegółowo w decyzji okoliczności dotyczące zastrzeżeń do wyceny z dnia 30 kwietnia 2005 r. prawa użytkowania wieczystego nieruchomości gruntowej położonej w S. stanowiącej własność Skarbu Państwa, oznaczone geodezyjnie jako działki nr [...], [...], [...] i [...] wraz z prawem własności budynków i budowli posadowionych na ww. nieruchomości stanowią ważny interes publiczny jakim jest w tym przypadku ochrona zasady bezpieczeństwa prawnego nie budzi wątpliwości w uzasadnione zostało to w obszernej argumentacji przedstawionej przez Ministra na poparcie zajętego stanowiska . Brak jest przesłanek, by w świetle tej argumentacji, znajdującej odzwierciedlenie w materiale dokumentacyjnym sprawy, można było uznać za uzasadniony zarzut niewłaściwego zastosowania powołanego przepisu. Zgodzić należy się z Ministrem Skarbu Państwa, że skoro zbycie przedmiotowej nieruchomości ma na celu zwolnienie H. S.A. ze zobowiązań wobec spółki "K." Sp. z o.o. . Zatem prawidłowa ustalenie wartości zbywanej nieruchomości ma wpływ na bezpieczeństwo obrotu. Podnieść trzeba, że zgodnie z art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 4 września 1997 r. o działach administracji rządowej (Dz. U. z 2003 r. Nr 159, poz. 1548 ze zm.) dział Skarb Państwa, który należy do właściwości Ministra Skarbu Państwa, obejmuje sprawy dotyczące gospodarowania mieniem Skarbu Państwa, w tym komercjalizacji i prywatyzacji przedsiębiorstw państwowych oraz narodowych funduszy inwestycyjnych i ich prywatyzacji, jak również ochrony interesów Skarbu Państwa. Zaskarżona decyzja nie przekracza granic tej ochrony. Nie stwierdzono również, by w sprawie naruszone zostały pozostałe wskazane w skardze przepisy prawa materialnego. Z przedstawionych względów oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.