I SA/Wa 1415/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Sędziowie WSA Marta Kołtun-Kulik WSA Emilia Lewandowska (spr.) Protokolant starszy referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 listopada 2016 r. sprawy ze skargi W. T. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia [...] sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku opiekuńczego oddala skargę. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P., decyzją z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymało w mocy decyzję Wójta Gminy S. z dnia [...] czerwca 2016 r., nr [...], o odmowie przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego W. T. na matkę Z. T. Z ustaleń organu wynika, że Z. T. ma orzeczony znaczy stopień niepełnosprawności orzeczeniem z dnia [...] maja 2016 r. Bezsporne jest również, że W. T. sprawuje nad nią opiekę i prowadzi z nią wspólne gospodarstwo domowe. W. T. jest właścicielem gospodarstwa rolnego o powierzchni 8,573 ha przeliczeniowych i w dniu 2 czerwca 2016 r. oświadczył, że nie zrezygnowała w z pracy w gospodarstwie rolnym. Łączny dochód 2-osobowej rodziny Skarżącego wynosił w 2014 r. [...] zł, na który składa się [...] zł z gospodarstwa rolnego oraz [...] zł – emerytura Z. T. Tym samym miesięczny dochód na osobę w rodzinie wyniósł [...] zł. Oznacza to, że dochód rodziny w przeliczeniu na osobę przekracza kryterium dochodowe o kwotę [...] zł. Wobec tego nie zostały spełnione łącznie wszystkie przesłanki określone w art. 16a ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych, gdyż Skarżący nie zaprzestał pracy w gospodarstwie rolnym i dochód rodziny przekracza kryterium dochodowe uprawniające do tego świadczenia co, w ocenie organu, uzasadnia odmowę przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego. W skardze na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. W. T. zarzucił: 1. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 7, 77 par. 1 i 80 kpa poprzez powzięcie przez organ administracji ustaleń w sprawie w oparciu o niekompletny materiał dowodowy, który dodatkowo nie został rozważony w sposób wszechstronny, lecz tendencyjny, 2. naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 8 kpa i art. 9 kpa poprzez prowadzenie postępowania w sposób niewzbudzający zaufania obywatela do organu, w tym w szczególności zaniechanie poinformowania go o okolicznościach faktycznych i prawnych mogących mieć wpływ na ustalenie jego prawa do pobierania specjalnego zasiłku opiekuńczego. Wobec powyższych zarzutów Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w P. wniosło o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest nieuzasadniona. Przesłanki przyznania specjalnego zasiłku opiekuńczego są określone w art. 16a ust. 1 i 2 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2015 r., poz. 114 ze zm.). Przesłanki określone w tym przepisie muszą być spełnione łącznie, co oznacza, że brak spełnienia przez wnioskującego o to świadczenie jednej z przesłanek uniemożliwia przyznanie świadczenia i skutkuje wydaniem decyzji odmownej. W rozpoznawanej sprawie organ uznał, że W. T., który wniósł o przyznanie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad matką Z. T., nie spełnia dwóch przesłanek, a mianowicie nie zaprzestał on pracy w gospodarstwie rolnym oraz dochód rodziny przekracza kryterium dochodowe uprawniające do świadczenia. Ocena ta organu jest prawidłowa i znajduje potwierdzenie w materiale dowodowym. W trakcie rodzinnego wywiadu środowiskowego przeprowadzonego w dniu 16 czerwca 2016 r. dla potrzeb przedmiotowego postępowania, Skarżący podał, że miejscem jego pracy jest gospodarstwo rolne o pow. 16,86 ha, a przeliczeniowych 8,58 ha, i dochód z tego gospodarstwa jest źródłem jego utrzymania. Także w oświadczeniu stanowiącym załącznik do wniosku o ustalenie prawa do tego zasiłku, W. T. oświadczył, że prowadzi nadal gospodarstwo rolne i nie może z tego zrezygnować. Okoliczność tą potwierdził także w odwołaniu od decyzji organu I instancji, w którym wskazał, gospodarstwo rolne jest głównym i jedynym źródłem jego dochodu i utrzymania. Nie można więc uznać, że W. T. zrezygnował z pracy zarobkowej we własnym gospodarstwie rolny w celu sprawowania stałej opieki nad matką Z. T. skoro oświadczył, że prowadzi własne gospodarstwo rolne. Nie spełnia więc przesłanki określonej w art. 16a ust. 1 i 2 ustawy o świadczeniach rodzinnych. Już tylko ta okoliczność jest wystarczająca do odmowy przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Poza tym w przypadku Skarżącego niespełniona jest również przesłanka wskazana w art. 16a ust. 2 powołanej ustawy, a mianowicie dochód w rodzinie Skarżącego, w przeliczeniu na osobę, przekracza kryterium dochodowe określone w art. 5 ust. 2 powołanej ustawy, a które wynosi 764 zł na osobę. Jak to zostało obliczone przez organ dochód ten w rodzinie Skarżącego wynosi [...] zł na osobę, Na dochód ten składa się dochód Skarżącego z gospodarstwa rolnego w wysokości [...] zł oraz emerytura Z. T. w kwocie [...] zł za 2014 r. Zasadnie więc organ odmówił przyznania prawa do specjalnego zasiłku opiekuńczego. Zgodna z prawem decyzja uzasadnia oddalenie skargi, gdyż zarzuty naruszenia wskazanych w niej przepisów nie znajdują potwierdzenia. Z powyższych względów, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.) orzekł jak w sentencji wyroku.