I SA/Wa 1420/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bożena Marciniak po rozpoznaniu w dniu 11 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. P. i S. P. o wstrzymanie wykonania postanowienia Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...] w sprawie ze skargi A. P.i S. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie projektu podziału nieruchomości postanawia: odmówić wstrzymania wykonania postanowienia Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...]. A. P. i S. P. (dalej: skarżący) wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] sierpnia 2016 r., nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie Wójta Gminy S. z dnia [...] maja 2016 r. nr [...], wydane w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości. W swojej skardze skarżący wnieśli również o wstrzymanie wykonania postanowienia I instancji. Podnieśli, że wstrzymanie powyższego aktu jest niezbędne, ponieważ istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., dalej: p.p.s.a.) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub zawieszenia czynności, sąd na wniosek skarżącego może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W niniejszej sprawie skarga została wniesiona na postanowienie wydane w przedmiocie pozytywnego zaopiniowania wstępnego projektu podziału nieruchomości. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z ugruntowanym orzecznictwem sądów administracyjnych, aprobowanym również przez doktrynę, wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania (vide: postanowienie NSA z dnia 5 maja 2005 r., I OZ 371/2005, LexPolonica nr 402363). Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem w nim zawartym. Problem wykonania aktów administracyjnych dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot staje się do czegoś zobowiązany, a drugi uprawniony (vide: T. Woś, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydawnictwo Prawnicze LexisNexis, Warszawa 2005, s. 295-296). Z powyższego wynika, iż nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania i w związku z tym nie każdy wymaga wykonania. Wstrzymanie wykonania dotyczy tylko takich sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Dokonując oceny powyższego wniosku przez pryzmat przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. - po pierwsze wskazać należy, że uprzednio wymienionych skutków ponad wszelką wątpliwość nie wywołuje zaskarżone postanowienie opiniujące podział nieruchomości (por. wyrok NSA z 20 lutego 2009 r., I OSK 1729/07, orzeczenia.nsa.gov.pl). Zaskarżony akt nie wywołuje żadnych skutków materialnoprawnych, lecz jedynie procesowe. Nie może być zatem mowy o jego wykonalności, a w konsekwencji o wstrzymaniu jego wykonania. W związku z powyższym, na podstawie art. 61 § 3 i 5 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.