I SA/Wa 1421/10

WyrokWSA w Warszawie2011-06-29

Skład orzekający: Emilia Lewandowska, Joanna Skiba, Marta Kołtun-Kulik

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy opłata adiacencka może zostać ustalona w wysokości wynikającej ze stawki procentowej obowiązującej w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna, jeśli stawka ta została obniżona przed dniem wydania decyzji ustalającej opłatę adiacencką?
Ratio decidendi
Sąd uznał, że opłata adiacencka nie może zostać ustalona w wysokości wyższej niż wynika to z przepisów obowiązujących w dniu wydania decyzji ustalającej opłatę, nawet jeśli decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna przed wejściem w życie przepisów obniżających stawkę. W przypadku, gdy podział nieruchomości został zatwierdzony ostatecznie po dniu 22 października 2007 r., konieczne było przyjęcie uchwały określającej wysokość opłaty w wysokości nie wyższej niż 30%. Wymierzenie opłaty w wyższej wysokości stanowi naruszenie art. 98a ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami.
Stan faktyczny
Sprawa dotyczyła opłaty adiacenckiej ustalonej decyzją Burmistrza Miasta i Gminy S., utrzymaną w mocy decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Opłata została ustalona w związku ze wzrostem wartości nieruchomości po jej podziale. Skarżący zarzucili naruszenie przepisów ustawy o gospodarce nieruchomościami, wskazując m.in. na stosowanie nieaktualnej uchwały rady gminy określającej stawkę opłaty oraz brak wzrostu wartości nieruchomości. Sąd rozpoznał skargę J.D. i K.D.
Rozstrzygnięcie
Uchylił zaskarżoną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2010 r., stwierdził, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu, oraz zasądził od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących solidarnie kwotę 1200 zł tytułem zwrotu wpisu sądowego.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska Sędziowie: WSA Joanna Skiba WSA Marta Kołtun-Kulik (spr.) Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 czerwca 2011 r. sprawy ze skargi J.D. i K.D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. nr [...] w przedmiocie opłaty adiacenckiej 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...]; 2. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu; 3. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. na rzecz skarżących J.D. i K.D. solidarnie kwotę 1200 (jeden tysiąc dwieście) złotych tytułem zwrotu wpisu sądowego. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. utrzymało w mocy decyzję Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] ustalającą opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej w S. w obrębie [...] , o pow. [...] ha, stanowiącej działki nr [...], powstałe wskutek podziału działki nr [...]. Zaskarżona decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. została wydana w następującym stanie faktycznym i prawnym sprawy. Burmistrz Miasta i Gminy S. decyzją z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] ustalił opłatę adiacencką w wysokości [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości wywołanego decyzją Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] października 2007 r., nr [...] o zatwierdzeniu projektu podziału działki nr [...] położonej w S. i zobowiązał do uiszczenia opłaty K. i J. D. Przedmiotowa decyzja podziałowa stała się ostateczna w dniu [...] października 2007 r. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia z dnia [...] stycznia 2010 r. organ wskazał, że w niniejszej sprawie zostały spełnione przesłanki ustalenia opłaty adiacenckiej, określone w art. 98a ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz.U. z 2004 r. Nr 261, poz. 2603 ze zm.), dalej ugn. Podział nieruchomości nr [...] został dokonany na wniosek właścicieli nieruchomości i zatwierdzony decyzją Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] października 2007 r., nr [...]. Wzrost wartości nieruchomości został potwierdzony w operacie szacunkowym z dnia [...] października 2009 r., sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego W.K. Rzeczoznawca majątkowy określił wartość nieruchomości przed dokonaniem podziału na kwotę [...] zł, zaś po dokonaniu podziału na kwotę [...] zł. A zatem podział spowodował wzrost wartości nieruchomości o kwotę [...] zł. Mając na uwadze, że zgodnie z uchwałą Rady Miejskiej w S. z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] wysokość opłaty adiacenckiej wynosi [...]% wzrostu wartości nieruchomości, opłatę tę organ ustalił w kwocie [...] zł. W uzasadnieniu organ I instancji podkreślił ponadto, że wyboru właściwego podejścia oraz metody i techniki szacowania nieruchomości dokonuje rzeczoznawca majątkowy. W przedmiotowej sprawie, przy dokonywaniu określenia wartości rynkowej nieruchomości dla potrzeb ustalenia opłaty adiacenckiej, biegły zastosował podejście porównawcze i metodę porównania parami, analizując ceny gruntów niezabudowanych na rynku lokalnym, w miejscowościach położonych w sąsiedztwie S., przy uwzględnieniu stanu przedmiotowej nieruchomości na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Odwołanie od decyzji Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] stycznia 2010 r., nr [...] wnieśli K. i J.D. W treści odwołania strony wskazały, że decyzję podjęto w oparciu o przepis art. 98a ust. 1 ugn w starym brzmieniu, przez co nie uwzględniono obniżenia maksymalnej stawki procentowej opłaty adiacenckiej do [...]%. Nadto odwołujący się podnieśli, że w sprawie nie doszło do wzrostu wartości nieruchomości, a sporządzony operat szacunkowy w żaden sposób nie dowiódł tej okoliczności. W piśmie z dnia [...] lutego 2010 r., przekazującym Samorządowemu Kolegium Odwoławczemu w W. zgodnie z art. 133 Kpa w/w odwołanie wraz z aktami sprawy, Burmistrz Miasta i Gminy S. wniósł o uchylenie własnej decyzji w części dotyczącej wysokości opłaty adiacenckiej i orzeczenie w tym zakresie co do istoty sprawy, tj. ustalenie opłaty w wysokości [...] zł (tj. w wysokości [...]% wzrostu wartości nieruchomości, zgodnie z nowelizacją ustawy o gospodarce nieruchomościami obowiązującą od 22 października 2007 r.). Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] utrzymało w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ stwierdził, że sporządzony przez rzeczoznawcę majątkowego W.K. operat szacunkowy wskazał na wzrost wartości nieruchomości w wyniku podziału o kwotę [...] zł. W dacie dokonania podziału nieruchomości obowiązywała uchwała Rady Miasta S. z dnia [...] stycznia 2005 r. Nr [...] w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej. Organ wskazał, że przedmiotowa uchwała została uchylona w związku z wejściem w życie uchwały nr [...] Rady Miejskiej w S. z dnia [...] listopada 2007 r., podjętej wobec zmiany brzmienia przepisu art. 98a ugn. Wiązało się to bowiem z ograniczeniem maksymalnej stawki procentowej opłaty adiacenckiej do wysokości [...]% wzrostu wartości nieruchomości. Niemniej jednak, jako że wysokość opłaty ustalana jest zgodnie ze stawką obowiązującą w dniu, w którym decyzja zatwierdzająca podział stała się ostateczna, Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podzieliło pogląd organu I instancji, który za podstawę rozstrzygnięcia przyjął nieobowiązującą obecnie uchwałę Rady Miejskiej S. z 2005 r. i określoną w niej stawkę opłaty adiacenckiej w wysokości [...]% wzrostu wartości nieruchomości. W kontekście zarzutów dotyczących sporządzonego operatu szacunkowego organ powołał treść przepisu art. 157 ust. 1 ugn, z którego wynika, że oceny prawidłowości sporządzenia operatu dokonuje organizacja zawodowa rzeczoznawców majątkowych. W kontekście zaś powiadomienia stron o możliwości zapoznania się ze sporządzonym operatem szacunkowym organ stwierdził, że skarżący mieli możliwość jego zakwestionowania w sposób przewidziany w art. 157 ust. 1, z powołaniem się na argumenty przedstawione na etapie postępowania odwoławczego. Skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r. wnieśli K. i J.D. zarzucając jej naruszenie art. 98a ugn oraz art. 77 Kpa. W uzasadnieniu skarżący wskazali, że organ II instancji pominął treść pisma Burmistrza Miasta i Gminy S. z dnia [...] lutego 2010 r. w części dotyczącej ustalenia opłaty w wysokości [...] zł, a więc w wysokości [...]% wzrostu wartości nieruchomości. Ponadto – zdaniem skarżących – pismo Burmistrza miało znamiona decyzji wydanej w trybie art. 155 Kpa, do czego Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. się nie ustosunkowało. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i w obszernym uzasadnieniu podtrzymał w całości stanowisko zaprezentowane w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] kwietnia 2010 r., nr [...] stanowi art. 98a ust. 1-3 ugn. Zgodnie z ust. 1 art. 98a jeżeli w wyniku podziału nieruchomości dokonanego na wniosek właściciela lub użytkownika wieczystego, który wniósł opłaty roczne za cały okres użytkowania tego prawa, wzrośnie jej wartość, wójt, burmistrz albo prezydent miasta może ustalić z tego tytułu, w drodze decyzji, opłatę adiacencką. Wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej ustala rada gminy, w drodze uchwały, w wysokości nie większej niż [...] % różnicy wartości nieruchomości. Ustalenie opłaty adiacenckiej może nastąpić w terminie 3 lat od dnia, w którym decyzja zatwierdzająca podział nieruchomości stała się ostateczna albo orzeczenie o podziale stało się prawomocne. Wartość nieruchomości przed podziałem i po podziale określa się według cen na dzień wydania decyzji o ustaleniu opłaty adiacenckiej. Jednakże art. 98a ust. 1a ugn nakazuje stosować uchwałę obowiązującą w dniu, kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna. Dla przedmiotowej sprawy kluczowe znaczenie ma zatem fakt, że ustawa z dnia 24 sierpnia 2007 r. o zmianie ustawy o gospodarce nieruchomościami oraz o zmianie niektórych innych ustaw (Dz.U. Nr 173, poz. 1218) obowiązująca od dnia 22 października 2007 r. wprowadziła, poprzez art. 1 pkt 38 lit. a), zmianę zezwalając radzie gminy na ustalenie stawki procentowej opłaty adiacenckiej w wysokości nie większej niż [...] % różnicy wartości nieruchomości. Jednocześnie ustawodawca obniżając wysokość stawki procentowej opłaty adiacenckiej, ustalił zasady jej naliczania w stosunku do nieruchomości, których podziału dokonano przed wejściem w życie obniżonej stawki. Mając powyższe na uwadze przesłankami warunkującymi dopuszczalność obciążenia opłatą adiacencką są: – obowiązywanie uchwały określającej stawkę opłaty adiacenckiej w dniu, kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna; – wzrost wartości nieruchomości wywołany decyzją o podziale, o ile decyzja ta została wydana na wniosek właściciela (użytkownika wieczystego, który wniósł opłaty roczne za cały okres trwania prawa), a podział nie był dokonany na podstawie art. 95 ugn tj. niezależnie od ustaleń planu miejscowego; – wydanie decyzji ustalającej opłatę w terminie 3 lat, od dnia kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna. Przechodząc do oceny pierwszej przesłanki wskazać należy, że w dniu kiedy decyzja o podziale stała się ostateczna obowiązywała uchwała Rady Miasta S. z dnia [...] stycznia 2005 r., Nr [...] w sprawie ustalenia stawki procentowej opłaty adiacenckiej z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. Uchwała ta określała stawkę opłaty w wysokości [...] %. Z racji specyfiki przedmiotowej sprawy związanej ze zmianą zasad pobierania opłat adiacenckich z dniem 22 października 2007 r. stwierdzić należy, że jakkolwiek decyzja o zatwierdzeniu projektu podziału stała się ostateczna w dniu [...] października 2007 r. i w tej dacie skonkretyzował się obowiązek uiszczenia opłaty adiacenckiej to pomimo, że wciąż obowiązywała uchwała określająca wysokość opłaty adiacenckiej w wysokości [...]% , po 22 października 2007 r. nie mógł powstać obowiązek poniesienia opłaty w wysokości wyższej niż [...]% ponieważ byłoby to niezgodne z art. 98a ust. 1 ugn. Dla skutecznego pobierania opłat adiacenckich w odniesieniu do nieruchomości, których podział został zatwierdzony ostatecznie po dniu 22 października 2007 r. konieczne było przyjęcie uchwały określającej wysokość opłaty w wysokości nie wyższej niż [...]%. Gmina S. taką uchwałę podjęła dopiero w listopadzie 2007 r. – niemniej już od dnia wejścia w życie nowelizacji art. 98a ust. 1 ugn, tj. od dnia 22 października 2007 r., brak było możliwości prawnych do ustalenia przez organ opłaty adiacenckiej w wysokości [...]%. W związku z powyższym należy uznać, że wymierzenie opłaty w wysokości [...]% stanowi naruszenie art. 98a ust. 1 ugn i z tego względu decyzje obu instancji, jako wydane z naruszeniem prawa, podlegają uchyleniu. Zdaniem Sądu, w przedmiotowej sprawie organ pierwszej instancji powinien obecnie umorzyć postępowanie w sprawie ustalenia opłaty. Mając powyższe na względzie Sąd, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzekł jak w sentencji wyroku. O zwrocie kosztów postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w/w ustawy.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 27.07.2026. · Źródło