I SA/Wa 1425/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Joanna Skiba Sędziowie: WSA Bożena Marciniak WSA Anna Wesołowska (spr.) Protokolant specjalista Ewelina Dębna po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 4 listopada 2014 r. sprawy ze skargi M. W. w przedmiocie wymierzenia Prezydentowi W. grzywny w związku z niewykonaniem wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 16 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 466/13 1. wymierza Prezydentowi W. grzywnę w wysokości 500 (pięćset) złotych płatną w terminie jednego miesiąca od daty uprawomocnienia się niniejszego wyroku; 2. zasądza od Prezydenta W. na rzecz skarżącego M. W. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Skarżący, M. W., skargą z 7 kwietnia 2014 r. wystąpił do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie o wymierzenie grzywny Prezydentowi W., przewidzianej art. 154 § 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) - powoływanej dalej jako: "p.p.s.a.", w związku z niewykonaniem przez organ wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 października 2013 r., sygn. akt I SAB/Wa 466/13. Wyrokiem tym Sąd, w następstwie rozpoznania skargi Skarżącego, zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia 27 grudnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (d. [...]) hip. Nr [...] – [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta te wraz z odpisem prawomocnego wyroku doręczone zostały organowi w dniu 17 grudnia 2013 r. Wobec braku wydania rozstrzygnięcia w sprawie, mimo upływu terminu zakreślonego wyrokiem Sądu, pismem z 24 marca 2014 r. Skarżący wezwał Prezydenta W. do wykonania powyższego wyroku. Wezwanie to okazało się bezskuteczne. W konsekwencji w dniu 7 kwietnia 20104 r. Skarżący wniósł wskazaną na wstępie skargę, żądając wymierzenia organowi grzywny. Prezydent W. pismem z 7 maja 2014 r. poinformował Skarżącego, że z uwagi na dużą ilość spraw z zakresu odszkodowań nie było możliwe rozpatrzenie wniosku o odszkodowanie w terminie do dnia 17 lutego 2014 r. wyznaczonym przez WSA w Warszawie w wyroku z dnia 16 października 2013 r. Organ wyjaśnił, że z uwagi na bardzo dużą ilość sprawy oczekujących na zlecenie operatu szacunkowego nie zostało jeszcze zlecone wykonanie tegoż operatu, którego wykonanie jest niezbędne do zakończenia postępowania i wydania decyzji merytorycznej. Organ poinformował również, że sprawa zostanie zakończona do 30 września 2014 r. Następnie w odpowiedzi na skargę Prezydent W. wniósł o oddalenie skargi powołując się na treść pisma z 7 maja 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Skarga jest uzasadniona, co skutkować musi wymierzeniem Prezydentowi W. określonej w sentencji grzywny. Przedmiotowa skarga została złożona w trybie art. 154 § 1 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że w razie niewykonania wyroku uwzględniającego skargę na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania oraz w razie bezczynności organu lub przewlekłego prowadzenia postępowania po wyroku uchylającym lub stwierdzającym nieważność aktu lub czynności strona, po uprzednim pisemnym wezwaniu właściwego organu do wykonania wyroku lub załatwienia sprawy, może wnieść skargę w tym przedmiocie żądając wymierzenia temu organowi grzywny. Grzywnę, o której mowa w tym przepisie, stosownie do § 6 art. 154 p.p.s.a., wymierza się do wysokości dziesięciokrotnego przeciętnego wynagrodzenia miesięcznego w gospodarce narodowej w roku poprzednim, ogłoszonego przez Prezesa Głównego Urzędu Statystycznego, na podstawie odrębnych przepisów. W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 16 października 2013 r. sygn. akt I SAB/Wa 466/13 zobowiązał Prezydenta W. do wydania rozstrzygnięcia w sprawie z wniosku z dnia 27 grudnia 2012 r. o przyznanie odszkodowania za nieruchomość położoną w W. przy ul. [...] (d. [...]) hip. Nr [...] – [...] - w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy- w terminie dwóch miesięcy od daty doręczenia prawomocnego wyroku wraz z aktami sprawy. Akta sprawy wraz z prawomocnym wyrokiem Sądu wpłynęły do organu w dniu 17 grudnia 2013 r., a tym samym termin zakończenia postępowania wyznaczony ww. wyrokiem upłynął 17 lutego 2014 r. Okolicznością niesporną jest, że do dnia wydania niniejszego orzeczenia, mimo uprzedniego wezwania organu przez Skarżącego do wykonania wyroku, Prezydent W. nie rozstrzygnął sprawy objętej ww. wnioskiem. Skoro zatem Prezydent W. w terminie wyznaczonym wyrokiem Sądu z dnia 16 października 2013 r. sprawy nie załatwił - a wyrok ten zobowiązywał go nie tylko do jej rozstrzygnięcia, ale także do dokonania tego w określonym terminie - to wniosek o wymierzenie mu grzywny jest niewątpliwie w pełni uzasadniony. Zważyć bowiem należy, że niewykonywanie wyroków sądów - niezależnie od tego czy są to wyroki sądów administracyjnych (jak w niniejszej sprawie), czy sądów powszechnych - w demokratycznym państwie prawnym nie może być tolerowane. W szczególności nie można zaakceptować, czy też usprawiedliwiać sytuacji, gdy wyroki sądów nie są respektowane przez organy władzy publicznej. Taka sytuacja wszak prowadzić musi nieuchronnie do podważania zaufania jednostek do tych organów, jak też szerzej do samej władzy publicznej. Świadczy przy tym o braku poszanowania prawa przez organy, które same zobowiązane są do jego stosowania. W realiach niniejszej Sąd ocenił, iż wystarczająco represyjną jak też dyscyplinującą funkcję spełni grzywna w wysokości 500 złotych, która to kwota mieści się w wymiarze grzywny określonej w art. 154 § 6 p.p.s.a. i jest adekwatna z punktu widzenia wielkości przekroczenia terminu załatwienia sprawy wyznaczonego wyrokiem. W dacie wnoszenie skargi termin ten przekroczony został bowiem o miesiąc, a aktualnie zwłoka ta wynosi osiem miesięcy. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie at. 119 pkt 2 oraz art. 154 § 1 w zw. z art. 154 § 6 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji wyroku. O kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie art. 200 p.p.s.a.