I SA/Wa 1435/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska Sędziowie: WSA Agnieszka Miernik (spr.) WSA Agnieszka Jędrzejewska-Jaroszewicz Protokolant referent Monika Bodzan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 lutego 2012 r. sprawy ze skargi E. P. i R. M. na postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania zażaleniowego oddala skargę. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. nr [...] umorzył postępowanie w sprawie zażalenia E. P. i R. M. na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. nr [...] w przedmiocie przekazania zgodnie z właściwością Ministrowi Infrastruktury wniosku o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...]. Postanowienie wydane zostało w następującym stanie faktycznym i prawnym: Starosta Powiatu [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2001 r. nr [...] orzekł o zwrocie części nieruchomości położonej w Z. przy ul. [...], oznaczonej po podziale nr [...], o pow. [...] m2 zabudowanej budynkiem mieszkalnym, na rzecz W. S. w 1/2 części, E. K. w 1/6 części, J. P. w 1/6 części i A. D. w 1/6 części. Powyższa decyzja utrzymana została w mocy decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. nr [...]. Następnie wyrokiem z dnia 15 października 2001 r., sygn. akt II SA/Ka 1558/01 Naczelny Sąd Administracyjny [...] oddalił skargę R. M. od powyższej decyzji. Decyzją z dnia [...] kwietnia 2002 r. nr [...], po rozpatrzeniu wniosku R. M., Wojewoda [...] odmówił wznowienia postępowania w przedmiocie zwrotu przedmiotowej nieruchomości, wskazując na brak przymiotu strony po stronie wnioskodawcy. Powyższa decyzja utrzymana została w mocy decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r., nr [...]. Następnie prawomocnym wyrokiem z dnia 3 sierpnia 2004 r., sygn. akt I SA 3014/02 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił skargę R. M. od powyższej decyzji. Wnioskiem z dnia 17 stycznia 2004 r. E. P. i R. M. ponownie wystąpili o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. Postanowieniem z dnia [...] stycznia 2004 r. nr [...] Minister Infrastruktury wniosek powyższy przekazał zgodnie z właściwością Wojewodzie [...]. Podanie o wznowienie postępowania ponowiono następnie pismami z dnia 5 lipca 2004 r., 7 kwietnia 2006 r., 10 czerwca 2006 r. i 3 grudnia 2009 r. Pismem z dnia 15 czerwca 2010 r. [...] Urząd Wojewódzki w [...] poinformował wnioskodawców, że wobec nieuzupełnienia przez nich ww. wniosku i niewskazanie przesłanek wznowienia, zgodnie z wezwaniem zawartym w piśmie z dnia 18 lutego 2010 r., wniosek ten pozostaje bez rozpoznania. Pismem z dnia 17 sierpnia 2010 r. wnioskodawcy wystąpili do Ministra Infrastruktury z zażaleniem na niezałatwenie w terminie przez Wojewodę sprawy o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2010 r. nr [...] Minister Infrastruktury wyznaczył organowi termin 2 miesięcy na załatwienie sprawy. W związku z powyższym Wojewoda [...] pismem z dnia 24 stycznia 2011 r. wezwał wnioskodawców do uzupełnienie wniosku o wznowienie postępowania m. in. poprzez udowodnienie złożenia go w ustawowym terminie, jak również wskazanie nowych okoliczności faktycznych lub dowodów istotnych dla sprawy, istniejących w dniu wydania kwestionowanej decyzji, a nieznanych organowi. Odpowiedzi na powyższe wezwanie udzielono w piśmie z dnia 1 lutego 2011 r. Pismem z dnia 22 lutego 2011 r. organ ponownie wezwał wnioskodawców o wskazanie, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku o wznowienie postępowania bez rozpoznania, dokładnej daty, w której dowiedzieli się oni o ostatecznej decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2001 r. utrzymującej w mocy decyzję Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r. W odpowiedzi na powyższe pismem z dnia 28 lutego 2011 r. E. P. i R. M. poinformowali, że ich żądanie wznowienia postępowania dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. odmawiającej wznowienia postępowania w przedmiocie zwrotu nieruchomości, nie zaś decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 r. W związku z powyższymi wyjaśnieniami, Wojewoda [...] postanowieniem z dnia [...] marca 2011 r. przekazał według właściwości wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., do Ministra Infrastruktury. Postanowieniem z dnia [...] czerwca 2011 r. Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji umorzył postępowanie w sprawie zażalenia E. P. i R. M. na powyższe postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. W uzasadnieniu wskazał, że zgodnie z treścią art. 65 § 1 kpa, w brzmieniu ustalonym ustawą z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2011 r. Nr 6, poz. 18), powoływana dalej jako "ustawa nowelizacyjna", obowiązującą od dnia 11 kwietnia 2011 r., jeżeli organ administracji publicznej, do którego wniesiono podanie, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Z powyższego wynika, że w razie zaistnienia ww. okoliczności, czynność przekazania podania do organu właściwego następuje w formie zwykłego pisma, na które nie przysługuje środek zaskarżenia. W niniejszej sprawie zażalenie skarżących na postanowienie z dnia [...] marca 2011 r. wniesione zostało już po wejściu w życie ustawy nowelizacyjnej, która to ustawa nie zawiera przepisów przejściowych. Tym samym w sprawach wszczętych pod rządami starych przepisów, a załatwianych w momencie obowiązywania przepisów znowelizowanych, należy stosować przepisy w brzmieniu obowiązującym w dniu wydania orzeczenia. Organ wskazał, że gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ wydaje decyzję o jego umorzeniu. W związku z powyższym w niniejszej sprawie postępowanie zażaleniowe należało umorzyć. Od powyższego postanowienia skargę, uzupełnioną pismami z dnia 14 sierpnia 2011 r., 3 września 2011 r., 14 stycznia 2012 r. oraz 15 lutego 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wnieśli E. P. i R. M., wnosząc o jego uchylenie lub stwierdzenie nieważności, zarzucając naruszenie art. 7, 9, 77, 80, 139 i 156 § 1 pkt 1 kpa. W uzasadnieniu skargi wskazali, że Wojewoda [...], pomimo wyznaczenia mu przez Ministra Infrastruktury w dniu [...] grudnia 2010 r. dwumiesięcznego terminu załatwienia sprawy, zamiast wydać stosowną decyzję, przekazał wniosek skarżących z powrotem do Ministra Infrastruktury. Skarżący wskazali ponadto, że ich pismo z dnia 28 lutego 2011 r. wskazujące, że żądanie wznowienia postępowania dotyczy decyzji Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., nie zaś decyzji z dnia [...] kwietnia 2001 r. nie było żadnym nowym wnioskiem. Skarżącym jest bowiem obojętne, które z powyższych postępowań zostanie wznowione, bowiem ich głównym celem jest uzyskanie statusu strony w postępowaniu zakończonym decyzją Starosty Powiatu [...] z dnia [...] stycznia 2001 r., czego im się odmawia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał w całości stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sąd administracyjny sprawuje kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, co oznacza, że w zakresie dokonywanej kontroli Sąd zobowiązany jest zbadać, czy organy administracji orzekając w sprawie nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Dokonując takiej kontroli Sąd uznał, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, bowiem zaskarżone postanowienie odpowiada prawu. Przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie jest postanowienie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] czerwca 2011 r. umarzające, na podstawie art. 105 § 1 w zw. z art. 144 kpa, postępowanie w sprawie zażalenia skarżących na postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] marca 2011 r. przekazujące według właściwości na podstawie art. 65 § 1 kpa Ministrowi Infrastruktury wniosek o wznowienie postępowania zakończonego decyzją Prezesa Urzędu Mieszkalnictwa i Rozwoju Miast z dnia [...] października 2002 r. utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r. o odmowie wznowienia postępowania w sprawie zwrotu nieruchomości położonej w Z. W ocenie Sądu rozstrzygnięcie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji nie narusza prawa. Jak słusznie bowiem wskazał organ, po wydaniu przez Wojewodę [...] postanowienia z dnia [...] marca 2011 r., a przed wniesieniem przez skarżących zażalenia z dnia 23 kwietnia 2011 r. i wydaniem zaskarżonego postanowienia, na podstawie art. 1 pkt 12 ustawy z dnia 3 grudnia 2010 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zmieniony został art. 65 § 1 kpa, który stanowił podstawę wydania kwestionowanego zażaleniem postanowienia Wojewody [...]. Obecnie przepis ten stanowi, że jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego, zawiadamiając jednocześnie o tym wnoszącego podanie. Zawiadomienie o przekazaniu powinno zawierać uzasadnienie. A zatem od dnia 11 kwietnia 2011 r., tj. od dnia wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej, w takim przypadku stronie nie przysługuje zażalenie. Podkreślić również należy, iż ustawa nowelizacyjna nie wprowadziła przepisów przejściowych. W związku z tym organ II instancji, z mocy prawa zobligowany był rozpoznać sprawę w oparciu o przepisy obowiązujące w dacie orzekania. Skoro więc w dacie tej zgodnie z obowiązującym obecnie brzmieniem art. 65 § 1 kpa nie przysługiwało już zażalenie od postanowienia przekazującego pismo według właściwości innemu organowi, Minister Spraw Wewnętrznych i Administracji właściwie orzekł o umorzeniu postępowania w sprawie wniesionego zażalenia, uznając je za bezprzedmiotowe. W związku z powyższym dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy bez znaczenia jest podnoszona przez skarżących okoliczność, że Wojewoda [...] niewłaściwie zakwalifikował ich pismo z dnia 28 lutego 2011 r., jako żądanie wznowienia postępowania zakończonego decyzją Wojewody [...] z dnia [...] kwietnia 2002 r., nie zaś decyzją z dnia [...] kwietnia 2001 r. Skoro bowiem wniosek skarżących przekazano do rozpoznania według właściwości Ministrowi Infrastruktury, a od dnia 11 kwietnia 2011 r. (tj. od dnia wejścia w życie ustawy nowelizacyjnej) nie ma możliwości zaskarżenia takiej decyzji organu, ocena zebranej w niniejszej sprawie dokumentacji, w tym także ww. pisma z dnia 28 lutego 2011 r., należeć będzie już do organu, któremu przekazano ten wniosek do merytorycznego rozpoznania. Sąd nie mógł również odnieść się do kwestii przewlekłości postępowania prowadzonego przez Wojewodę [...], ponieważ kwestia ta stanowi przedmiot odrębnego postępowania sądowoadministracyjnego. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r. poz. 270), orzekł jak w sentencji.