I SA/Wa 1437/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Dariusz Chaciński po rozpoznaniu w dniu 14 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. B. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia: odrzucić skargę. Pismem z dnia 11 czerwca 2010 r. J. B. wniósł za pośrednictwem organu skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2010 r. nr [...] odmawiającą potwierdzenia prawa do rekompensaty za nieruchomości pozostawione przez [...] ze strony J. B. z domu D. w miejscowościach położonych na terenach [...], tj. poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej. Zarządzeniem z dnia 2 sierpnia 2010 r. skarżący J. B. wezwany został do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie siedmiu dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez uiszczenie wpisu od skargi w kwocie 200 zł. Wezwanie powyższe, wraz ze stosownym pouczeniem o konsekwencjach jego niewykonania, zostało skutecznie doręczone skarżącemu w dniu 16 sierpnia 2010 r. Zatem siedmiodniowy termin do dokonania powyższej czynności bezskutecznie upłynął w dniu 23 sierpnia 2010 r. i pomimo tego skarżący nie wykonał wezwania Sądu. Jednakże w odpowiedzi na powyższe wezwanie, skarżący w dniu 24 sierpnia 2010 r. – a więc dzień po upływie zakreślonego terminu do uiszczenia wpisu należnego od skargi – złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od wpisu sądowego. Zarządzeniem referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 18 października 2010 r. pozostawiono bez rozpoznania wniosek o przyznanie prawa pomocy wobec niezłożenia go na urzędowym formularzu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z treścią art. 230 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały; pismem takim jest między innymi skarga. Stosownie do art. 220 § 1 powołanej ustawy, sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata, zaś art. 220 § 3 tej ustawy stanowi, że skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Podnieść należy, iż prawidłowego wykonania wezwania Sądu z dnia 2 sierpnia 2010 r. nie stanowi nadany w polskim urzędzie pocztowym dopiero w dniu 24 sierpnia 2010 r. wniosek o zwolnienie od wpisu sądowego, bowiem czynność ta dokonana została z przekroczeniem ustawowego terminu zakreślonego do uiszczenia należnego wpisu, a w świetle art. 85 powołanej ustawy czynność w postępowaniu sądowym podjęta przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jak wynika z akt sprawy, wnoszący skargę nie wykonał wezwania Sądu i nie uiścił w wyznaczonym terminie należnego wpisu od skargi, co potwierdza znajdująca się w aktach sprawy adnotacja Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z której wynika, iż w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy. Z powyższych względów, w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.