I SA/Wa 1437/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Sobielarska po rozpoznaniu w dniu 7 sierpnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. O. na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...] w przedmiocie odpowiedzi na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa postanawia: odrzucić skargę. J. O. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Pismem tym organ udzielił skarżącemu odpowiedzi na wezwanie z dnia 30 grudnia 2013 r. do usunięcia naruszenia prawa. Przedmiotem wezwania strona uczyniła brak otrzymania pomocy finansowej. W skardze J. O. podniósł, że pismo z dnia 15 stycznia 2014 r. "nie zawiera informacji, czego dotyczy wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. (...) należy je uznać jako brak wykonania wezwania". W odpowiedzi na skargę organ wniósł o oddalenie skargi, jako bezzasadnej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skarga jest niedopuszczalna. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1269 ze zm.), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem, działań lub zaniechań organów administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne, ma charakter ograniczony, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej: p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 p.p.s.a.). Przedmiotem skargi J. O. jest pismo Wójta Gminy R. z dnia [...] stycznia 2014 r., nr [...]. Z treści zaskarżonego pisma wynika, że stanowi ono odpowiedź organu administracji publicznej, skierowaną do skarżącego, w związku ze złożonym w dniu 30 grudnia 2013 r. wezwaniem do usunięcia naruszenia prawa polegającym na nieotrzymaniu pomocy finansowej w postaci zasiłku celowego i okresowego (decyzje Wójta Gminy R. z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...] oraz z dnia [...] grudnia 2013 r., nr [...]). Organ wyjaśnił, że na decyzje odmawiające przyznania świadczeń pieniężnych skarżący wniósł odwołania, które zostały przekazane do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...]. W ocenie Sądu zaskarżone pismo z dnia 15 stycznia 2014 r. nie stanowi władczego działania organu dotyczącego nałożenia obowiązków lub uprawnień wynikających z przepisów prawa, ma natomiast jedynie charakter informacyjny. Nie może zatem zostać uznane za decyzję, o której mowa w art. 104 Kpa, czy postanowienie wydane w toku postępowania administracyjnego. Analiza zamkniętego katalogu aktów i czynności, na które przysługuje skarga do sądu administracyjnego prowadzi do wniosku, że zaskarżone przez skarżącego pismo nie należy do żadnej kategorii spraw, które mieszczą się w kognicji sądu administracyjnego. W świetle powyższych rozważań należy uznać, iż przedmiotowa skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 p.p.s.a.