I SA/Wa 1438/15

Starszy referendarz sądowy Justyna Wtulich Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie po rozpoznaniu w dniu 7 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy wniosku S. B. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi S. B., F. K. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej postanawia : przyznać S. B. prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wpłynął w dniu 10 września 2015 r. (data stempla biura podawczego) formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy, w którym wnioskodawczyni wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. W związku ze złożonym na nieaktualnym druku wnioskiem o przyznanie prawa pomocy przesłano wnioskodawczyni obowiązujący obecnie formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej PPF, stanowiący załącznik do Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 19 sierpnia 2015 r. (Dz.U z 2015 r. poz. 1257), celem jego wypełnienia, podpisania i odesłania do Sądu w terminie 7 dni, od dnia doręczenia, pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania (art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.). Jednocześnie poinformowano skarżącą, że zmianie uległ dotychczas obowiązujący w sądzie administracyjnym formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy PPF. W dniu 5 października 2015 r. (data stempla biura podawczego) do Sądu wpłynął aktualnie obowiązujący formularz wniosku o przyznanie prawa pomocy podpisany przez wnioskodawczynię. Z nadesłanych oświadczeń o stanie rodzinnym, majątkowym i uzyskiwanych dochodach wynika, że wnioskodawczyni jest osobą straszą ([...] lata) i schorowaną. Wnioskodawczyni oświadczyła, że samodzielnie prowadzi gospodarstwo domowe. Wskazała, że mieszka w domu syna na zasadach dożywotniego prawa do zamieszkiwania i posiada mieszkanie o powierzchni [...] m ². Innych nieruchomości, zasobów pieniężnych w tym oszczędności, papierów wartościowych i innych praw majątkowych wnioskodawczyni oświadczyła, że nie posiada. Wskazała, że utrzymuje się z dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Na potwierdzenie wysokości uzyskiwanego dochodu wnioskodawczyni dołączyła odcinek emerytury za miesiąc sierpień 2015 r. Podała, że ponosi opłaty związane z zajmowanym w domu u syna mieszkaniem tj. za energię elektryczną, gaz, wodę i wywóz śmieci w wysokości [...] zł. Dodała, że ponosi także koszty związane z zakupem leków w wysokości [...] zł, a pozostałą kwotę w wysokości [...] zł miesięcznie przeznacza na zakup żywności, środków czystości, czy niezbędnego obuwia i odzieży. W niniejszej sprawie zważono, co następuje : Przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. przewidują możliwość przyznania stronom postępowania prawa pomocy. Prawo pomocy może być przyznane stronie w zakresie całkowitym (art. 245 § 2 p.p.s.a) lub częściowym (art. 245 § 3 p.p.s.a.), przy czym jego przyznanie uzależnione jest od spełnienia przez stronę ustawowo przewidzianych przesłanek. Zgodnie z art. 246 § 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej następuje w zakresie całkowitym – gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania (pkt 1), a w zakresie częściowym – gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny (pkt 2). Podkreślić należy, że udzielenie stronie prawa pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym jest formą dofinansowania jej z budżetu państwa i przez to powinno się sprowadzać do przypadków, w których zdobycie przez stronę środków na sfinansowanie udziału w postępowaniu sądowym jest rzeczywiście, obiektywnie niemożliwe (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – Komentarz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka –Medek, wyd. Zakamycze 2005, s. 594). Oceniając sytuację finansową wnioskodawczyni uznano, że wykazała, iż znajduje się w sytuacji materialnej kwalifikującej ją do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego. Stwierdzono, że wnioskodawczyni samodzielnie prowadząc gospodarstwo domowe i utrzymując się z niewielkiego dochodu uzyskiwanego z tytułu emerytury nie jest w stanie przy ponoszonych miesięcznych wydatkach ponieść jakichkolwiek kosztów sądowych samodzielnie, jak również kosztów związanych z ustanowieniem radcy prawnego z wyboru. Uzyskiwany przez wnioskodawczynię dochód jest bowiem w całości przeznaczany na bieżące utrzymanie oraz koszty związane z utrzymaniem mieszkania i leczeniem. Z tego względu, przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy we wnioskowanym zakresie poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie radcy prawnego z urzędu. Mając na uwadze powyższe, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.