I SA/Wa 1440/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.B. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia: zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego J.B. kwotę 200 (słownie: dwieście) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. Wyrokiem z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1440/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uchylił decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] marca 2009 r., znak: [...] i orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu. W skardze z dnia [...] lipca 2009 r. na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...] J.B. wniósł m.in. o zasądzenie na jego rzecz zwrotu kosztów sądowych od organu. Ponadto w dniu 6 kwietnia 2010 r. na rozprawie J.B. zwrócił się o zasądzenie zwrotu kosztów postępowania oraz przedłożył samodzielnie sporządzony spis kosztów. W wyroku z dnia 6 maja 2010 r., sygn. akt I SA/Wa 1440/09 Sąd nie orzekł w kwestii zwrotu skarżącemu J.B. kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 224 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), jeżeli w toku postępowania sąd nie orzekł o obowiązku ponoszenia kosztów sądowych lub też orzeczeniem nie objął całej kwoty należnej z tego tytułu, postanowienie w tym przedmiocie wyda na posiedzeniu niejawnym wojewódzki sąd administracyjny. W myśl art. 200 wyżej cytowanej ustawy – w razie uwzględnienia skargi przez sąd I instancji przysługuje skarżącemu od organu zwrot kosztów postępowania niezbędnych do celowego dochodzenia praw. Wniosek o zasądzenie kosztów postępowania należy złożyć najpóźniej przed zamknięciem rozprawy bezpośrednio poprzedzającej wydanie orzeczenia, co wynika z art. 210 § 1 p.p.s.a. i skarżący wymóg ten spełnił. Do niezbędnych kosztów postępowania, zgodnie z art. 205 § 1 p.p.s.a., zalicza się poniesione przez stronę koszty sądowe, koszty przejazdów do sądu strony oraz równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie. Suma kosztów przejazdu i równowartość utraconego zarobku nie może przekraczać wynagrodzenia jednego adwokata lub radcy prawnego. Należy przy tym podnieść, że z przepisów odrębnych, których stosowanie w tej materii nakazuje § 3 komentowanego artykułu wynika, że odszkodowanie za utracony zarobek, a także zwrot kosztów podróży przysługuje stronie wówczas, gdy jej stawiennictwo w sądzie wynika z wezwania sądu (art. 2 i 3 w zw. z art. 13 dekretu z dnia 26 października 1950 r. o należnościach świadków, biegłych i stron w postępowaniu sądowym, Dz. U. Nr 49, poz. 445 z późn. zm.). Taką sytuację w postępowaniu sądowoadministracyjnym przewiduje art. 91 § 3 p.p.s.a. W niniejszej sprawie Sąd uwzględnił skargę na decyzję Ministra Infrastruktury z dnia [...] czerwca 2009 r., znak: [...], zatem zgodnie z wnioskiem należało zasądzić od Ministra Infrastruktury na rzecz skarżącego zwrot kosztów postępowania. Zdaniem Sądu na koszty te składa się jedynie wpis sądowy w kwocie 200 zł. Jeśli chodzi o pozostałe koszty poniesione przez stronę (koszty przejazdu, opłatę pocztową, dietę, równowartość zarobku utraconego wskutek stawiennictwa w sądzie) stwierdzić należy, że brak jest podstaw do ich zwrotu skarżącemu, bowiem stawiennictwo J.B. na rozprawie było nieobowiązkowe, o czym został powiadomiony zawiadomieniem z dnia 9 marca 2010 r. Mając powyższe na uwadze, Sąd na podstawie art. 200 i art. 205 § 1, w zw. z art. 224 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.