I SA/Wa 1442/06

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Asesor WSA Joanna Skiba po rozpoznaniu w dniu 3 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym skargi J.J. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 402/05 oddalającym skargę J.J. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania postanawia odrzucić skargę o wznowienie postępowania sądowego Wojewódzki Sąd Administracyjnego w Warszawie wyrokiem z dnia 3 lutego 2006 r., sygn. akt I SA/Wa 402/05 oddalił skargę J.J. na postanowienie Ministra Infrastruktury z dnia [...] stycznia 2005 r., nr [...] w przedmiocie uchylenie postanowienia o zawieszeniu postępowania. Wyrok ten uprawomocnił się bez jego zaskarżenia do wyższej instancji w dniu 7 marca 2006 roku. W dniu 8 kwietnia 2006 r. J.J. wniosła pismo, które po jego sprecyzowaniu pismem z dnia 15 maja 2006 roku, należało uznać za skargę o wznowienie postępowania zakończonego powyższym prawomocnym orzeczeniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 lutego 2006r., sygn. akt I SA/Wa 402/05. W uzasadnieniu skargi o wznowienie postępowania, skarżąca wskazała, że wnosi o rozpoznanie sprawy dotyczącej otrzymania odszkodowania za pozostawione mienie za granicą w miejscowościach N. i M. od początku . Przedstawiła również historię i sytuację materialną swojej rodziny oraz szacunki dotyczące mienia pozostawionego za granicą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. dalej określana ppsa ) w dziale VII przewiduje możliwość wznowienia postępowania sądowego, które zakończone zostało prawomocnym orzeczeniem sądu (wyrokiem bądź postanowieniem), kończącym postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej. Zastosowanie tego nadzwyczajnego środka prawnego, skierowanego przeciwko prawomocnemu orzeczeniu, może nastąpić wyłącznie z powodów ściśle określonych w ustawie. Przepisy dotyczące wznowienia postępowania zawarte są w art. 270-285 powołanej ustawy. Skarga o wznowienie powinna odpowiadać wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 ppsa). Podanie podstawy wznowienia powinno zawierać powołanie i wyraźne określenie, które z podstaw wymienionych w art. 271-273 powołanej ustawy uzasadniają wznowienie postępowania w sprawie. Natomiast uzasadnienie podstawy wznowienia powinno zawierać w szczególności powołanie okoliczności powodujących istnienie wskazanej podstawy wznowienia, a w przypadku podstaw restytucyjnych, również określenie, jaki wpływ mają te okoliczności na rozstrzygnięcie sprawy. Zgodnie z art. 280 § 1 powołanej ustawy sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Niespełnienie choćby jednego z wymienionych warunków powoduje niemożność merytorycznego rozpoznania sprawy, a w konsekwencji odrzucenie skargi o wznowienie postępowania. Sąd dokonuje powyższej oceny na podstawie twierdzeń przytoczonych w skardze o wznowienie postępowania. W związku z czym wnoszący skargę o wznowienie postępowania zobowiązany jest wykazać w niej przesłanki dopuszczalności wznowienia. Skarżąca J.J. we wniesionej przez siebie skardze o wznowienie postępowania nie wskazała podstawy wznowienia i jej uzasadnienia, jak również nie wskazała okoliczności stwierdzających zachowanie terminu do wniesienia tej skargi, nie uzupełniła tych braków skargi również po wezwaniu do ich uzupełnienia zarządzeniem z dnia 11 września 2006 roku. Z tych względów, Sąd na podstawie art. 280 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.