I SA/Wa 1448/08

WyrokWSA w Warszawie2009-02-25

Skład orzekający: Jolanta Rudnicka, Elżbieta Lenart, Mirosław Gdesz

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy postanowienie Ministra Skarbu Państwa o przekazaniu wniosku (mającego charakter odwołania) Wojewodzie jako organowi pierwszej instancji, wydane na podstawie art. 65 § 1 kpa, jest zgodne z prawem, gdy strona wniosła odwołanie do organu odwoławczego zamiast do organu, który wydał decyzję?
Ratio decidendi
Sąd podzielił stanowisko Ministra Skarbu Państwa, że postanowienie o przekazaniu wniosku (mającego charakter odwołania) Wojewodzie jako organowi pierwszej instancji, wydane na podstawie art. 65 § 1 kpa, jest zgodne z prawem. Zgodnie z art. 129 § 1 kpa, odwołanie wnosi się za pośrednictwem organu, który wydał decyzję. W związku z tym, strona powinna była skierować odwołanie do Wojewody, który jako organ pierwszej instancji był władny ocenić je pod kątem przesłanek z art. 132 kpa i ewentualnie wydać nową decyzję. Minister Skarbu Państwa prawidłowo rozpoznał sprawę pod względem formalnym, przekazując pismo do organu właściwego.
Stan faktyczny
Z. T. złożyła skargę na postanowienie Ministra Skarbu Państwa, które utrzymało w mocy własne postanowienie o przekazaniu Wojewodzie skargi Z. T. mającej charakter odwołania od decyzji Wojewody. Decyzją z dnia [...] maja 2008 r. Wojewoda odmówił Z. T. potwierdzenia prawa do rekompensaty. Skarżąca wniosła skargę do Premiera, która została przekazana do Ministra Skarbu Państwa. Minister przekazał skargę Wojewodzie jako organowi pierwszej instancji, uznając, że została wniesiona z naruszeniem trybu pośredniego. Z. T. wniosła skargę do WSA, kwestionując postanowienie Ministra.
Rozstrzygnięcie
Oddalono skargę na podstawie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Rudnicka Sędziowie WSA Elżbieta Lenart (spr.) asesor WSA Mirosław Gdesz Protokolant Małgorzata Kulińska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 25 lutego 2009 r. sprawy ze skargi Z. T. na postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie przekazania wniosku zgodnie z właściwością oddala skargę. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] przekazujące - zgodnie z właściwością - Wojewodzie [...] skargę Z. T. z dnia [...] czerwca 2008 r. mającą charakter odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007r. W toku postępowania ustalono następujący stan faktyczny. Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] maja 2008 r. nr [...], odmówił Z. T., J. W., S. B., S. M., Z. I., S. J. oraz K. J. potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej - powołując się na fakt, że prawo to zostało już zrealizowane. Pismem z dnia 2 czerwca 2008 r. Z. T. zwróciła się do Premiera Rzeczypospolitej Polskiej ze skargą dotycząca odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. W uzasadnieniu złożonej skargi Z. T. podniosła m.in., iż przedmiotowa decyzja Wojewody [...] jest krzywdząca i nieprecyzyjna, bowiem nie zawiera dokładnego wyliczenia zarówno wartości mienia pozostawionego poza granicami kraju, jak i wartości ziemi nadanej w ramach realizacji prawa do rekompensaty. Skarga ta została przekazana do Ministerstwa Skarbu Państwa. Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...] - działając na podstawie art. 65 § 1 w związku z art. 123 § 1 i art. 129 § 1 kpa - przekazał, zgodnie z właściwością, Wojewodzie [...] powyższą skargę Z. T. mającą charakter odwołania od decyzji Wojewody [...] z dnia [...] maja 2007r. Minister stwierdził, że stosownie do przepisu art. 234 pkt 1 kpa skarga złożona przez stronę w sprawie, w której toczy się postępowanie administracyjne, podlega rozpatrzeniu w toku postępowania, zgodnie z przepisami kodeksu. Oznacza to, że skarga wniesiona w związku z treścią decyzji organu pierwszej instancji - w terminie przewidzianym w ustawie do złożenia odwołania - podlega rozpatrzeniu jako odwołanie od tej decyzji. W dniu 2 lipca 2008 r. wpłynął do Ministerstwa Skarbu Państwa wniosek Z. T. o ponowne rozpatrzenie sprawy. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca podnosi, iż Wojewoda [...] dokonał błędnej interpretacji ustawy z dnia 8 lipca 2005 r. o realizacji prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. Ponadto zapisy tej ustawy są zawiłe i niejasne oraz krzywdzące dla osób, które już częściowo zrealizowały przysługujące im prawo do rekompensaty. Po rozpatrzeniu tego wniosku Minister Skarbu Państwa postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2008 roku nr [...] utrzymał w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 roku nr [...]. Minister uznał, że zgodnie z art. 129 § 1 kpa - "Odwołanie wnosi się do właściwego organu odwoławczego za pośrednictwem organu, który wydał decyzję". Przepis ten ustanawia zasadę pośredniego trybu wnoszenia odwołania. Oznacza to, że w niniejszej sprawie odwołanie Z. T. zostało wniesione bez zachowania trybu pośredniego, bowiem wpłynęło do Ministra Skarbu Państwa, tj. organu odwoławczego. Zgodnie z powołanym wyżej przepisem, Z. T. winna skierować odwołanie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, czyli do Wojewody [...]. Organ I instancji jest bowiem władny ocenić to odwołanie pod kątem przesłanek przewidzianych w art. 132 kpa i w tym zakresie może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Mając powyższe na względzie, Minister Skarbu Państwa przekazał przedmiotowe pismo Z. T. z dnia [...] czerwca 2008 r. Wojewodzie [...] - jako organowi I instancji, Na to postanowienie Z. T. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Podniosła w niej, że tym postanowieniem Minister Skarbu Państwa odmówił jej, jako stronie, potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP - utrzymując tym samym w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] maja 2008 r. W odpowiedzi na skargę Minister Skarbu Państwa wniósł o jej oddalenie z uwagi na całkowitą bezzasadność. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości, przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Oznacza to, że kontrola sądowo - administracyjna sprowadza się do zbadania, czy organy wydając zaskarżone postanowienie nie naruszyły przepisów prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Ocena dokonywana jest według stanu faktycznego i prawnego na dzień wydania postanowienia, na podstawie materiału dowodowego zebranego w toku postępowania administracyjnego. Rozpoznając sprawę w ramach wskazanych kryteriów stwierdzić należy, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem kontroli sądu jest postanowienie Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] sierpnia 2008 roku utrzymujące w mocy własne postanowienie z dnia [...] czerwca 2008 roku przekazujące - zgodnie z właściwością - Wojewodzie [...] odwołanie Z. T. z dnia [...] czerwca 2008 r. Postanowienie to zostało wydane na podstawie przepisu art. 65 § 1 kpa - zgodnie z którym, jeżeli organ administracji publicznej, do którego podanie wniesiono, jest niewłaściwy w sprawie, niezwłocznie przekazuje je do organu właściwego w drodze postanowienia, na które służy zażalenie Minister Skarbu Państwa orzekający w niniejszej sprawie uznał, a Sąd w całości podzielił jego stanowisko i argumentację, że zgodnie z przepisem art. 129 § 1 kpa Z.T. winna skierować odwołanie do organu, który wydał zaskarżoną decyzję, czyli do Wojewody [...]. Organ I instancji jest bowiem władny ocenić to odwołanie pod kątem przesłanek przewidzianych w art. 132 kpa i w tym zakresie może wydać nową decyzję, w której uchyli lub zmieni zaskarżoną decyzję. Zatem w pełni zasadne było przekazanie pisma Z. T. Wojewodzie [...] jako organowi I instancji. Mając powyższe na uwadze stwierdzić należy, że zaskarżone postanowienie oraz postanowienie je poprzedzające są zgodne z prawem, a Minister Skarbu Państwa dopełnił wszelkich wymogów proceduralnych niezbędnych do rozpoznania wniosku - wnikliwie i wszechstronnie rozpatrzył stan faktyczny sprawy, szczegółowo wyjaśnił motywy, jakimi się kierował przy rozstrzyganiu sprawy i uzasadnił przekonująco swoje postanowienia. Sąd pragnie zwrócić uwagę na - niezwykle istotny w niniejszej sprawie fakt - że Z. T. we wszystkich swoich pismach - odwołaniu z dnia 2 czerwca 2008 r. oraz w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - nigdy nie kwestionowała zasadności wydanych postanowień pod względem merytorycznym. Treść jej pism jest podobna - opisuje ona krzywdę swojej rodziny związaną z odmową potwierdzenia prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami RP. Natomiast pisma jej nie zawierają żadnych merytorycznych zarzutów odnośnie treści postanowień - co może świadczyć o niezrozumieniu przez skarżącą istoty sprawy. Minister Skarbu Państwa orzekający w niniejszej sprawie nie zajmował się merytorycznym rozpoznaniem jej odwołania z dnia 2 czerwca 2008 r., lecz rozpoznawał sprawę pod względem formalnym - który organ jest właściwy do rozpoznania tego odwołania. Biorąc powyższe pod uwagę, sąd oddalił skargę na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.).

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło