I SA/Wa 1448/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Dargas po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. S. i E. T. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [..] z dnia [...] maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie wstępnego projektu podziału nieruchomości postanawia 1. umorzyć postępowanie sądowe, 2. zwrócić skarżącym solidarnie kwotę 100 (sto) złotych tytułem uiszczonego wpisu sądowego. Pismem z dnia 10 lipca 2012 r. B. S. i E. T. wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] maja 2012 r. nr [..] utrzymujące w mocy postanowienie Prezydenta miasta W. z dnia [...] października 2011 r. Nr [...] opiniujące pozytywnie wstępny projekt podziału nieruchomości położonej w W., przy ul. [...], ozn. w ewid. gruntów nr [...] w obrębie [...]. Pismem z dnia 9 stycznia 2013 r. skarżący poinformowali Sąd, że pismem z dnia 19 grudnia 2012 r. cofnęli ww. skargę z dnia 10 lipca 2012 roku, w związku z czym wnoszą o umorzenie postępowania sądowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr z 2012 r. poz. 270 – zwany dalej ppsa, skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd, chyba, że uzna je za niedopuszczalne z przyczyn wskazanych w tym przepisie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zdaniem Sądu cofnięcie skargi należy uznać za dopuszczalne. Wobec powyższego postępowanie sądowe należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 ppsa. Na marginesie wskazać jedynie należy, że w aktach sprawy brak jest pisma skarżących z dnia 19 grudnia 2012 r., które jak wskazują skarżący było cofnięciem skargi. Dlatego też Sądu uznał, że skuteczne oświadczenie skarżących o rezygnacji z prowadzenia niniejszej sprawy, zawarte zostało dopiero w piśmie z dnia 9 stycznia 2013 roku. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia. O kosztach orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 ppsa.