I SA/Wa 1450/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Emilia Lewandowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Daniela Kozłowska Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Ewa Nieora po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. sprawy ze skargi E. P. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia i odszkodowania oddala skargę. Wojewoda [...], decyzją z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...], utrzymał w mocy decyzje Starosty P. z dnia [...] listopada 2007 r. nr [...] w przedmiocie wywłaszczenia na rzecz województwa [...] prawa własności niezabudowanej nieruchomości położonej w K., stanowiącej działkę ewidencyjną nr [...] z przeznaczeniem na przebudowę drogi wojewódzkiej nr [...] – ulicy [...]. Z ustaleń organu odwoławczego wynika, że objęta wywłaszczeniem nieruchomość jest własnością E. P. i jest uregulowana w księdze wieczystej KW [...]. Nieruchomość ta znajduje się w liniach rozgraniczających terenu lokalizacji inwestycji celu publicznego, tj. przebudowy drogi wojewódzkiej nr [...], zgodnie z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego terenów wsi B., zatwierdzonym uchwałą Rady Miejskiej K. z dnia [...] czerwca 1998 r. Nr [...], opublikowaną w Dzienniku Urzędowym Województwa Mazowieckiego Nr 42 poz. 138 z dnia 4 sierpnia 1998 r. Rokowania prowadzone przez Zarząd Województwa [...] z właścicielką przedmiotowej nieruchomości nie doprowadziły do przeniesienia prawa własności nieruchomości w drodze zawarcia stosownej umowy cywilno – prawnej. W związku z powyższym, zasadnym było odjęcie prawa własności, w trybie wydania decyzji administracyjnej. Zgodnie z przepisem art. 112 ust.3 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy. Zgodnie z art. 128 ust. 1 ustawy o gospodarce nieruchomościami, wywłaszczenie własności nieruchomości, użytkowania wieczystego lub innego prawa rzeczowego następuje za odszkodowaniem na rzecz osoby wywłaszczonej, odpowiadającym wartości tych praw. Natomiast wysokość odszkodowania ustala się według stanu i wartości wywłaszczonej nieruchomości w dniu wydania decyzji o wywłaszczeniu, przy czym ustalenie wysokości odszkodowania następuje po uzyskaniu opinii rzeczoznawcy majątkowego, określonej wartości nieruchomości (art. 130 ust.1 i 2 ustawy o gospodarce nieruchomościami). Odszkodowanie za wywłaszczoną nieruchomość zostało ustalone w oparciu o jej wartość ustaloną w operacie szacunkowym sporządzonym przez rzeczoznawcę majątkowego w dniu [...] lipca 2007 r., w kwocie [...] zł. Strona miała prawo do zapoznania się z treścią operatu w trakcie postępowania wywłaszczeniowego – jako dowodem w sprawie i skorzystała z przysługującego jej uprawnienia do składania uwag i zastrzeżeń do operatu w trakcie rozprawy administracyjnej, przeprowadzonej w dniu [...] września 2007 r. E. P., nie złożyła zastrzeżeń odnośnie wysokości ustalonego przez rzeczoznawcę majątkowego odszkodowania z tytułu wywłaszczenia, natomiast ponownie wniosła o to, by pozostała część nieruchomości stanowiła działkę budowlaną. To żądanie właścicielki pozostaje poza zakresem niniejszego postępowania, zaś wszelkie wnioski dotyczące zapisów miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego powinny być rozpatrywane przez organ je uchwalający, tj. Radę Gminy K. W skardze na decyzje Wojewody [...] E. P. podniosła, że zaskarżona decyzja jest dla niej bardzo krzywdząca. W ocenie skarżącej pozostała po wywłaszczeniu nieruchomość nie stanowi działki budowlanej i jest to powodem odmowy pozwolenia na budowę pawilony wystawowego o co się ubiega. W konsekwencji skargi domaga się aby na pozostałej po wywłaszczeniu działce nr [...] była możliwość zabudowy. Odnośnie wysokości odszkodowania za wywłaszczoną nieruchomość skarżąca oświadczyła, że nie wnosi zastrzeżeń. W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W dniu 15 stycznia 2009 r. do Sądu wpłynęło pismo od skarżącej E. P., w którym zmodyfikowała żądania skargi. Podała, że uzyskała pozwolenie na budowę pawilonu na działce nr [...]. Natomiast domaga się by do tej działki został jej zapewniony wjazd z drogi [...]. Na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. skarżąca wyjaśniła, że droga [...] jest własnością P. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga jest bezzasadna. Stosownie do ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej (art. 1§1), a kryterium tej kontroli to zgodność z prawem zaskarżonego aktu organu administracyjnego (art.1§2). Kontrolując, w powyższym kontekście zaskarżoną decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lipca 2008 r. Sąd uznał, że jest ona zgodna z prawem. Organ uzasadnił konieczność wywłaszczenia przedmiotowej nieruchomości i wynika z tego uzasadnienie, że wywłaszczenie jest konieczne gdyż zachodzą do tego przesłanki określone w art. 112 ust. 3 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (tekst jedn. Dz. U. z 2004 r., Nr 261, poz. 2603 ze zm.) który stanowi, że wywłaszczenie nieruchomości może być dokonane, jeżeli cele publiczne nie mogą być zrealizowane w inny sposób niż przez pozbawienie albo ograniczenie praw do nieruchomości, a prawa te nie mogą być nabyte w drodze umowy. Przebieg postępowania wywłaszczeniowego zgodny jest z obowiązującymi w tym zakresie przepisami ustawy o gospodarce nieruchomościami. Została także ustalona wysokość odszkodowania za wywłaszczenie własności nieruchomości. Wysokość odszkodowania nie jest przez stronę kwestionowana. Ostatecznie skarżąca nie zgadza się z wywłaszczeniem, gdyż nie uwzględnia ona wjazdu na jej działkę nr [...] w K. i domaga się zapewnienia tego wjazdu z drogi oznaczonej [...]. Takie stanowisko skarżąca wyraziła w piśmie, które do Sądu wpłynęło 15 stycznia 2009 r. (k-29) i podtrzymała na rozprawie w dniu 29 stycznia 2009 r. Żądanie ustanowienia wjazdu na działkę stanowiącą własność skarżącej nie może być uwzględniona w postępowaniu wywłaszczeniowym dotyczącym nieruchomości objętej zaskarżoną decyzją, gdyż przekracza zakres takiego postępowania. Jakie rozstrzygnięcie ma zawierać decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości stanowi art. 119 ust.1 pkt 1-7 ustawy o gospodarce nieruchomościami. Przepis ten nie przewiduje aby decyzja o wywłaszczeniu nieruchomości rozstrzygała żądanie skarżącej w zakresie wjazdu na jej nieruchomość. Z powyższych względów Sąd na zasadzie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji wyroku.