I SA/Wa 1453/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 18 kwietnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku S.K., R.K., B.K., B.D., P.D., J.A., W.A. i I.R. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S.K., R.K., B.K., B.D., P.D., J.A., W.A. i I.R. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej postanawia przywrócić termin do wniesienia skargi. S.K., działając w imieniu własnym oraz w imieniu R.K., B.K., B.D., P.D., J.A., W.A. i I.R., wystąpiła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r., nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji administracyjnej. W uzasadnieniu wniosku S.K. wskazała, że nie otrzymała decyzji z dnia [...] lutego 2007 r., bowiem przebywała wówczas w szpitalu. Strona zaznaczyła, że jest osobą schorowaną (inwalidztwo I grupy od 1995 r.) i stan jej zdrowia nie pozwala na samodzielną egzystencję. Podniosła, że wymaga opieki innych osób (decyzją z dnia [...] czerwca 2005 r. przyznano jej prawo do codziennych usług pielęgnacyjnych w wymiarze 44 godzin miesięcznie). Wskazała ponadto, że nie zawsze jest w stanie, nawet o lasce, poruszać się po mieszkaniu. Liczne schorzenia, nawarstwiające się i uniemożliwiające jej normalne funkcjonowanie spowodowały, że nie odebrała w terminie zaskarżonej decyzji. W ocenie skarżącej wskazane okoliczności świadczą nie o zaniedbaniu, lecz o braku jej winy. S.K. zaznaczyła także, że ma trudną sytuację materialną, co doprowadza ją do częstej depresji. Do wniosku dołączona została kopia karty informacyjnej, z której wynika, że w okresie od dnia 6 marca 2007 r. do dnia 26 marca 2007 r. S.K. przebywała w szpitalu. Wojewódzki Sąd Administracji w Warszawie postanowieniem z dnia 23 października 2007 r., sygn. akt I SA/Wa 1453/07 odmówił S.K., R.K., B.K., B.D., P.D., J.A. i W.A. przywrócenia terminu do wniesienia skargi podnosząc, że w sprawie doszło do naruszenia art. 87 § 4 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Zdaniem Sądu wnosząc wniosek o przywrócenie terminu nie dokonano równocześnie z wnioskiem czynności, której należało dokonać w terminie. Sąd odrzucił jednocześnie wniosek I.R. wskazując, że jest on niedopuszczalny, gdyż I.R. nie była wymieniona jako strona zaskarżonej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. W ocenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skoro I.R. nie została doręczona decyzja, to nie rozpoczął jeszcze biegu termin do wniesienia skargi do sądu, a przez to również termin do złożenia przez nią wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 25 stycznia 2008 r., sygn. akt I OZ 1007/07 uchylił przedmiotowe postanowienie z dnia 23 października 2007 r. i przekazał sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu postanowienia Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że niedopełnienie obowiązku wynikającego z przepisu art. 87 § 4 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi należy traktować jako brak formalny, podlegający usunięciu na wezwanie sądu w ramach postępowania naprawczego określonego w art. 49 § 1 powołanej ustawy. Z akt sprawy wynika, że wnioskodawczyni jeszcze przez wezwaniem Sądu złożyła skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W., a zatem uznać należało, iż dopełniła czynności w terminie. Zdaniem sądu drugiej instancji wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi winien zostać rozpoznany co do meritum. Naczelny Sąd Administracyjny uznał ponadto, że S.K. mogła działać w imieniu I.R. i dopuszczalne było złożenie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi również w jej imieniu. Z akt sprawy wynika bowiem, że I.R. jest wnuczką byłych właścicieli nieruchomości i dziedziczy przez głowę swojej matki G.G.. Sąd zauważył jednocześnie, że w postępowaniu incydentalnym z wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi Sąd nie jest władny badać, czy I.R. ma legitymację strony, ale w przypadku przywrócenia wnioskodawczyni terminu do wniesienia skargi nastąpi możliwość rozpatrzenia jej również w imieniu I.R., która udzielając pełnomocnictwa S.K. do wniesienia skargi, wyraziła wolę uczestniczenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 86 i art. 87 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchybiony termin należy przywrócić, jeżeli zostaną spełnione łącznie następujące przesłanki: strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu, dokonując jednocześnie czynności, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu, a uchybienie powoduje dla strony ujemne skutki w zakresie postępowania sądowego. Brak winy po stronie podmiotu dokonującego lub zamierzającego dokonać określonej czynności procesowej stanowi konieczną, a jednocześnie podstawową przesłankę przywrócenia terminu. Przy ocenie braku winy przyjmuje się obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy, przy uwzględnieniu uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem. O braku winy w uchybieniu terminu można zaś mówić wówczas, gdy strona (lub jej pełnomocnik) nie mogła usunąć zaistniałej przeszkody nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku. W rozpoznawanej sprawie - w ocenie Sądu - wykazano brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] lutego 2007 r. Z złączonej do wniosku o przywrócenie terminu kopii karty informacyjnej wynika, że S.K. – działająca w sprawie jako skarżąca oraz jako pełnomocnik R.K., B.K., B.D., P.D., J.A., W.A. i I.R. w okresie, w którym nastąpiło doręczenie zastępcze decyzji z dnia [...] lutego 2007 r. w trybie art. 44 kpa przebywała w szpitalu. Okoliczność powyższa stanowi wystarczającą przesłankę uprawdopodobniającą brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi i zasadne jest uwzględnienie złożonego w tym przedmiocie wniosku. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 86 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.