I SA/Wa 1453/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy z wniosku A. S.A. w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sygn. akt. I SA/Wa 1453/10 P O S T A N O W I E N I E Dnia 21 października 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart po rozpoznaniu w dniu 21 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. S.A. w W. o zawieszenie postępowania sądowego w sprawie ze skargi A. S.A. w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...] w przedmiocie doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia: oddalić wniosek o zawieszenie postępowania sądowego. Pismem z dnia 11 października 2010 r. A S.A. w W. wniosła o wstrzymanie wykonania decyzji Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...]), wydanej w przedmiocie zobowiązania do doprowadzenia zabytku – strefy ochrony konserwatorskiej "[...]" w W. do jak najlepszego stanu poprzez usunięcie [...] wolnostojących nośników reklamowych, na podstawie art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) Wniosek swój uzasadniła tym, że wykonanie decyzji spowoduje niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, jak również wyrządzenia znacznej szkody. Demontaż obiektu reklamowego, a następnie jego montaż będzie wymagać ponownego przeprowadzenia czasochłonnej procedury administracyjnej, jak również podjęcie działań faktycznych związanych z ponowną budową tego obiektu. Wnioskodawca utraci nie tylko pieniądze, ale też czas potrzebny do załatwienia wszystkich formalności. Wykonanie zatem obowiązku nałożonego zaskarżoną decyzją wywoła trudne do odwrócenia skutki. Dodała, że demontaż a następnie ponowna budowa nośnika reklamowego jest niezwykle kosztowna. Skarżąca podniosła, że utracone zostaną korzyści, które spółka czerpie z prowadzonej działalności reklamowej. Dodała, że przed Ministrem Kultury i Dziedzictwa Narodowego toczy się postępowanie administracyjne dotyczące stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta W. z dnia [...] września 1980, nr [...], którą wpisano do rejestru zabytków Miasta W. strefę ochrony konserwatorskiej (układ ulic i zabudowę) "[...]" w granicach określonych w załączniku do decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zatem z wskazanego powyżej przepisu wynika, że strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powinna określić, na jaką szkodę lub trudne do odwrócenia skutki może ją narazić wykonanie zaskarżonej decyzji. Wskazać przy tym należy, że niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W uzasadnieniu skargi, w której zawarty został powyższy wniosek, skarżąca podniosła, że wstrzymanie spowoduje szkodę i trudne do odwrócenia skutki w związku z koniecznością demontażu nośników reklamowych, a w przypadku uchylenia decyzji ponownego ich montażu. Spowoduje to stratę finansową związaną z kosztami prac oraz utraconymi korzyściami w związku z brakiem możliwości wynajmu tych powierzchni reklamowych. Narazi także skarżącą na czasochłonną procedurę administracyjną związaną z ponowną budową obiektu. Sąd uznał, że strona skarżąca nie wykazała na czym polega niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków, bowiem wskazana przez stronę szkoda może zostać naprawiona. Strona skarżąca prowadzi działalność w dziedzinie wynajmowania powierzchni reklamowych, zatem zajmuje się lub zleca innym podmiotom budowę i usuwanie konstrukcji niezbędnych do ekspozycji reklam. Ponadto obiekty, których dotyczy zaskarżona decyzja, posadowione są w strefie ochrony konserwatorskiej - zatem strona skarżąca, jako podmiot specjalizujący się w prowadzeniu tej działalności, winien liczyć się z koniecznością ewentualnego ich demontażu. Podniesione zatem przez spółkę okoliczności są niezasadne, bowiem nie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącej znacznej szkody, a tym bardziej spowodowania trudnych do odwrócenia skutków – skoro skarżąca zajmuje się umieszczaniem i wynajmowaniem powierzchni reklamowych to trudno uznać, że ich zdemontowanie i budowa wywoła trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę. Ponadto szkoda ta może zostać naprawiona. Sąd zauważa, że w niniejszej sprawie nie ma znaczenia okoliczność, iż decyzja o wpisaniu terenu do rejestru zabytków jest aktualnie przedmiotem kontroli w trybie art. 156 kpa, bowiem pozostaje ona w obrocie prawnym. Dopóki zatem nie zostanie z niego wycofana jej skutki Sąd musi wziąć pod uwagę z urzędu. Mając powyższe na uwadze Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie znajduje uzasadnienia, w związku z tym na podstawie art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.