I SA/Wa 1453/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Lenart (spr.) Sędziowie WSA Dariusz Chaciński WSA Marta Kołtun-Kulik Protokolant referent stażysta Dorota Gaj po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 30 marca 2011 r. sprawy ze skargi A. w W. na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie doprowadzenia zabytku do jak najlepszego stanu postanawia umorzyć postępowanie sądowe. Pismem z dnia 4 czerwca 2010 r. A. S.A. w W. wniosła skargę na decyzję Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję [...] Konserwatora Zabytków z dnia [...] lipca 2009 r., nr [...], zobowiązującej ww. do doprowadzenia zabytku - strefy ochrony konserwatorskiej [...] w W. - do jak najlepszego stanu, poprzez usunięcie z terenu działek nr [...], nr [...] i nr [...], z obrębu [...], trzech wolnostojących nośników reklamowych z logo firmy [...]. Pismem z dnia 29 marca 2011 r. skarżąca cofnęła ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje. Stosownie do treści art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Zgodnie zaś z art. 161 § 1 pkt 1 powołanej ustawy, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę, Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania. W niniejszej sprawie skarżący cofnął skargę pismem z dnia 29 marca 2011 r., a Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 60 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji postanowienia.