I SA/Wa 1455/07

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Monika Nowicka (spr.) Sędziowie Asesor WSA Iwona Kosińska Asesor WSA Przemysław Żmich Protokolant Joanna Grzyb po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 12 grudnia 2007 r. sprawy ze skargi H. J., T. J., M. B. i G. B. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. nr [...] w przedmiocie podziału nieruchomości oddala skargę. Zaskarżonym postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., po rozpatrzeniu zażalenia M. i G. B. oraz H. i T. J., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa w związku z art. 144 kpa, utrzymało w mocy postanowienie Wójta Gminy L. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], sprostowane postanowieniem tegoż organu z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...], opiniujące negatywnie projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...] o powierzchni [...] ha, położonej w obrębie N., gmina L., uregulowanej w księdze wieczystej KW nr [...], stanowiącej współwłasność M. i G. B. oraz H. i T. J. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ powołał się na następujące ustalenia faktyczne i oceny prawne. Wnioskiem z dnia 28 marca 2007 r., M. i G. B. oraz H. i T. J. wystąpili do Wójta Gminy L. o dokonanie podziału stanowiącej ich współwłasność, wyżej opisanej nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Wnioskodawcy wskazali, iż zgodnie z § 36 miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. przyjętego Uchwałą Rady Gminy L. z dnia 30 września 2005 r. nr 261/XXXIV/2005 (Dz. Urz. Województwa Mazowieckiego z 2005 r., nr 265, poz. 8658) szerokość drogi do najwyżej sześciu działek może wynosić 6 m i taką drogę dojazdową do nowo wydzielonych działek planują. Nadmienili również, że dojazdy z ulicy [...] i wszystkich równoległych do niej ulic mają właśnie taką szerokość, natomiast budynki mieszkalne byłyby tylko po jednej stronie ulicy, gdyż z drugiej strony biegnie linia kolejowa. Wójt Gminy L. postanowieniem z dnia [...] kwietnia 2007 r. nr [...] zaopiniował negatywnie projekt podziału przedmiotowej nieruchomości. W uzasadnieniu wydanego postanowienia organ pierwszej instancji wskazał, że opisana wyżej nieruchomość zgodnie z ustaleniami ww. miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. przyjętego Uchwałą Rady Gminy L. z dnia 30 września 2005 r. nr 261/XXXIV/2005 położona jest w części na terenie usług i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej – symbol planu 8U/M – minimalna powierzchnia nowowydzielanych działek [...] m2, w części zaś na terenie przeznaczonym pod projektowaną drogę publiczną dojazdową oznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 20 KU G-D – szerokość w liniach rozgraniczających 10 m. Z § 38 cytowanej uchwały wynikało, że szerokość w liniach rozgraniczających ulic publicznych dojazdowych, oznaczonych symbolem KU G-D powinna wynosić 10 m, a wyjątkowo w miejscach oznaczonych na rysunku planu i w ustaleniach szczegółowych dopuszczono zmniejszenie tej szerokości. Z przedłożonego wstępnego projektu podziału przedmiotowej nieruchomości wynikało natomiast, że projektowana działka nr [...] wydzielona pod projektowaną drogę dojazdową oznaczoną w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 20 KU G-D została zaprojektowana na szerokość 6m. Skoro wiec ustalenia planu miejscowego dla wskazanego obszaru przewidywały szerokość drogi o funkcji publicznej o symbolu w planie 20 KU G-D o szerokości 10 m, a rysunek planu i ustalenia szczegółowe nie przewidywały zmniejszenia tej szerokości, ponadto ustalenia tego planu dotyczyły całej nieruchomości podlegającej podziałowi, to przedłożony wstępny projekt podziału nieruchomości nie był zgodny z ustaleniami miejscowego planu zawartymi w tekście uchwały oraz planu rysunku. Mając na uwadze powyższe ustalenia Wójt Gminy L. wydał postanowienie z dnia [...] kwietnia 2007 r. Od ww. postanowienia M. i G. B. oraz H. i T. J. wnieśli zażalenie do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. wskazując, że przyjęta w planie zagospodarowania przestrzennego szerokość drogi w liniach rozgraniczenia równa 10 m, jako dojazd do ewentualnie nowowydzielonych działek oraz określenie drogi jako gminnej nie ma uzasadnienia, bowiem droga ta kończy się ślepo. Ponadto położona jest w rozwidleniu linii kolejowej [...] i bocznicy prowadzącej do elektrociepłowni S. Zabudowa byłaby prowadzona tylko z jednej strony drogi, bowiem po drugiej stronie przebiega bocznica. Z uwagi na wyjątkowe położenie nieruchomości wobec treści § 38 ww. planu miejscowego strony wniosły o dopuszczenie istnienia drogi o szerokości mniejszej niż 10 m. Organ drugiej instancji powołując się na treść art. 93 ust. 1 pkt 1, 4 i 5 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 261, poz. 2603 ze zm.) stwierdził, że dzielona nieruchomość jest objęta ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Gminy L. zatwierdzonego uchwałą Rady Gminy L. z dnia 30 września 2005 r. nr 261/XXXIV/2005 w obszarze terenu usług zabudowy jednorodzinnej 8U/M przewidującej minimalną powierzchnię nowo wydzielonych działek [...] m2, oraz w części na terenie przeznaczonym pod drogę publiczną dojazdową, oznaczoną symbolem 20 K G-D o szerokości w liniach rozgraniczających 10 m. Ponadto ze znajdującego się w aktach sprawy rysunku wynikało, że nie jest dopuszczalne zmniejszenie szerokości drogi oznaczonej symbolem 20 KU G-D w obszarze działki nr [...]. Droga, której przebieg zaplanowano w granicach nieruchomości stanowiącej własność M. i G. B. oraz H. i T. J. ma status drogi publicznej, co oznaczało, że nie mógł mieć w sprawie zastosowania § 38 pkt 2 uchwały z dnia 30 września 2005 r., bowiem dotyczy on dojazdów wewnętrznych. Skoro tak, to Kolegium uznało, że nie było możliwe zaakceptowanie przedstawionego przez strony projektu podziału i brak było prawnych możliwości dokonania odstępstwa od przyjętych ustaleniami planu miejscowego zasad zagospodarowania terenu z uwagi na położenie nieruchomości w sąsiedztwie linii kolejowej, i wobec powyższego postanowieniem z dnia [...] czerwca 2007 r., nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie Wójta Gminy L. z dnia [...] kwietnia 2007 r., nr [...] opiniujące negatywnie projekt podziału nieruchomości oznaczonej jako działka nr [...]. Od postanowienia Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia [...] czerwca 2007 r. H. i T. J. oraz M. i G. B. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie domagając się jego uchylenia. Skarżący zarzucili organom orzekającym w sprawie naruszenie § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. Nr 75, poz. 690 ze zm.), naruszenie art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 115) poprzez brak wskazania rodzaju drogi jak również dowodów świadczących o zaliczeniu jej do kategorii dróg publicznych, naruszenie art. 93, 94 i 95 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. nr 261, poz. 2603 ze zm.), oraz naruszenie art. 7, 10 i 77 kpa. W uzasadnieniu skargi strony podniosły, iż zgodnie z § 36 powołanego wyżej miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego szerokość drogi do najwyżej sześciu działek może wynosić 6 m i taką drogę dojazdową do nowo wydzielonych działek planują. Podkreślili, że dojazd do ulicy [...] i wszystkich równoległych do niej ulic mają taką właśnie szerokość, budynki mieszkalne byłyby tylko po jednej stronie ulicy, gdyż z drugiej strony biegnie linia kolejowa. Skarżący zauważyli, że w świetle § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie wystarcza droga o szerokości 6 m i nie ma wymogu 10 m. Ich zdaniem Kolegium nie powołało również dowodów wskazujących na zaliczenie drogi do kategorii dróg publicznych, jak również naruszyło zasadę czynnego udziału stron w prowadzonym postępowaniu, oraz art. 93, 94 i 95 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie. Odnosząc się bezpośrednio do zarzutów stron organ wyjaśnił, że przepis § 14 rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie nie mógł zostać naruszony bowiem nie stanowił materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia. Organ podkreślił, że brak jest również przesłanek do stwierdzenia naruszenia art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych, bo w kwestionowanym postanowieniu nie przesądzono o kategorii projektowanej drogi publicznej, a jedynie powołano okoliczność, iż w planie zagospodarowania przestrzennego projektowana droga dojazdowa do nieruchomości skarżących ma status drogi publicznej dojazdowej oznaczonej w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego symbolem 20 KU G-D o szerokości w liniach rozgraniczających 10 m. Kolegium zaznaczyło, że sprawa rozpatrywana była na podstawie materiału dowodowego zgromadzonego przez organ pierwszej instancji, który w postępowaniu drugoinstancyjnym nie był uzupełniany, dodając również, że stan faktyczny i prawny sprawy nie daje podstaw do stwierdzenia zaistnienia jakiejkolwiek z przesłanek wskazanych w przepisie art. 95 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami, co pozwalałoby na dokonanie podziału niezależnie od ustaleń planu miejscowego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje: Na wstępie zaznaczyć należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny sprawuje, w zakresie swojej właściwości kontrolę – pod względem zgodności z prawem – zaskarżonych aktów lub czynności organów administracji publicznej, przy czym kontrola Sądu sprowadza się do zbadania, czy organy administracyjne w toku rozpoznania sprawy nie naruszyły prawa w stopniu mogącym mieć wpływ na jej wynik. Skarga jako niezasadna podlega oddaleniu. Zgodnie z generalną regułą wyrażoną w art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami podziału można dokonać, jeżeli jest on zgodny z ustaleniami miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Oznacza to, że przy opiniowaniu projektu podziału nieruchomości organ obowiązany jest ustalić przeznaczenie terenu określone w obowiązującym dla jej usytuowania miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego, i w tym kontekście ocenić czy projekt podziału realizuje to przeznaczenie, a także czy służy temu przeznaczeniu. Dodać również należy, że postanowienie wydane w trybie art. 93 ust. 4 powołanej ustawy jest etapem postępowania o zatwierdzenie podziału nieruchomości. W niniejszej sprawie bezspornym jest, że stanowiąca współwłasność skarżących działka nr [...] o powierzchni [...] ha, położona w obrębie N., gmina L., uregulowana w księdze wieczystej KW nr [...], w dacie wydania zaskarżonych postanowień objęta była miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego Gminy L. przyjętym Uchwałą Rady Gminy L. z dnia 30 września 2005 r. nr 261/XXXIV/2005. W planie tym przedmiotowa nieruchomość znajdowała się w dwóch obszarach - w części na terenie usług i zabudowy mieszkaniowej jednorodzinnej oznaczonej symbolem 8 U/M, - w części na terenie przeznaczonym pod projektowaną drogę publiczną dojazdową oznaczoną symbolem 20 KU G-D. W § 38 pkt 1 ww. planu zapisano, iż dla tras układu ulicznego wyznaczonego na rysunku planu liniami rozgraniczającymi plan miejscowy ustala szerokość w liniach rozgraniczających ulic publicznych dojazdowych, oznaczonych symbolem 20 KU G-D powinna wynosić 10 m, a wyjątkowo, w miejscach oznaczonych na rysunku planu i w ustaleniach szczegółowych dopuszcza się zmniejszenie tej szerokości; w pkt 2 wskazano natomiast, że szerokość w liniach rozgraniczających projektowanych dojazdów wewnętrznych (nie publicznych) nie oznaczonych w rysunku planu, powinna wynosić 10 m, a dla dojazdów do najwyżej 6 działek przeznaczonych pod zabudowę mieszkaniową jednorodzinną – minimum 6m. Zaznaczyć należy, że art. 14 ust. 8 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. nr 80, poz. 717 ze zm.) nadał planom zagospodarowania przestrzennego charakter prawa miejscowego. W związku z tym organ administracji przy dokonywaniu jakiekolwiek czynności w stosunku do nieruchomości położonych w granicach planu ma obowiązek uwzględnić jej przeznaczenie w planie. Zatem rozpatrując wniosek o podział działki nr [...] Wójt Gminy L. był nie tylko uprawniony, ale przed wszystkim zobowiązany do ustalenia przeznaczenia w planie działki nr [...], aby wykluczyć możliwość naruszenia zamieszczonych tam zapisów w związku z wnioskiem o jej podział. Skoro, czego nie kwestionują również skarżący, działka - w jej spornej części - znajdowała się w obszarze przeznaczonym pod projektowaną drogę publiczną oznaczonym symbolem 20 KU G-D to jej szerokość powinna wynosić 10 m. I dlatego zarówno Wójt Gminy L., jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. nie miały podstaw do zaakceptowania projektu podziału nieruchomości w kształcie zaproponowanym przez H. i T. J. oraz M. i G. B., w którym szerokość drogi miała wynosić jedynie 6m. Odnosząc się do zarzutów stron, że przy opiniowaniu projektu podziału działki Wójt Gminy L. i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. naruszyły § 14 Rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002 r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz. Nr 75, poz. 690 ze zm.), naruszenie art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz. U. Nr 19, poz. 115) uznać należało, że takie naruszenie nie miało miejsca, bowiem jak trafnie ujęto to w odpowiedzi na skargę pierwszy z powołanych wyżej przepisów nie mógł zostać naruszony bowiem nie stanowił materialnoprawnej podstawy rozstrzygnięcia, natomiast co do art. 1 ustawy z dnia 21 marca 1985 r. o drogach publicznych w wydanych postanowieniach Wójt Gminy L. oraz Kolegium nie przesądziły o kategorii projektowanej drogi publicznej, a jedynie powołały okoliczność, iż w planie zagospodarowania przestrzennego projektowana droga dojazdowa do nieruchomości skarżących ma status drogi publicznej. Reasumując, zarówno Wójt Gminy L. prowadząc postępowanie w pierwszej instancji jak i Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. orzekając w trybie zażaleniowym nie dopuściły się istotnych naruszeń mających zastosowanie w sprawie przepisów prawa materialnego oraz przepisów kodeksu postępowania administracyjnego, które uzasadniałyby uchylenie wydanych przez nich postanowień. Sąd pragnie również zauważyć, że dla oceny zasadności niniejszej skargi nie miał znaczenia zarzut skarżących zgłoszony na rozprawie, gdzie oświadczyli oni, że z informacji uzyskanej w Gminie przed uchwaleniem planu, powzięli wiadomość, iż przedmiotowa droga nie będzie miała w planie charakteru drogi publicznej. Zarzut ten dotyczył bowiem samej procedury (trybu) uchwalania planu zagospodarowania przestrzennego, tak więc jego ocena wykraczałaby poza zakres kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu. Biorąc powyższe pod uwagę Sąd – z mocy przepisu art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – orzekł jak w sentencji.