I SA/Wa 1459/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: - Sędzia WSA Przemysław Żmich po rozpoznaniu w dniu 2 października 2015 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku P. G. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi P. G. na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie reformy rolnej postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. P. G. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r., nr [...] w przedmiocie reformy rolnej. Decyzją tą Minister utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] października 2012 r., nr [...] stwierdzającą, że działka oznaczona aktualnie w ewidencji gruntów nr [...] o pow. [...] ha, położona w obrębie [...] i gm. [...] pow. [...] pochodząca z majątku ziemskiego [...] (część dawnej działki nr [...]) nie podlegała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit.e) dekretu PKWN z dnia 6 września 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej. W związku z przedmiotową skargą skarżący wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazał, że wyłożył nakłady na nieruchomość będącej przedmiotem niniejszego postępowania w wysokości co najmniej równej wartości tej nieruchomości. Koniecznym jest więc udzielenie skarżącemu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. W sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na nieruchomości znajduje się Dom [...] – Oddział [...] dla [...] chorych w [...], zatem abstrahując od rachunku ekonomicznego, najistotniejszym z faktów jest to, że na terenie przedmiotowej nieruchomości zamieszkują osoby starsze z upośledzeniem umysłowym, nad którymi przez całą dobę jest sprawowana opieka, w tym medyczna. Należy więc pamiętać, że straty poniesione przez skarżącego w wyniku wykonania nieprawomocnej decyzji nie zawsze będą mogły być zrekompensowane na drodze odszkodowawczej. Pozbawienia skarżącego niektórych uprawnień nie da się nigdy zrekompensować z powodu braku takiego odszkodowania, które można by uznać za niwelujące następstwa wykonania decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Zgodnie z art. 61 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej Ppsa), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, Sygn. akt I SA/Wa 1459/15 o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie wykonania. Strona zgłaszająca tego rodzaju wniosek powinna przy tym wykazać prawdopodobieństwo wystąpienia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wykonania aktu o wstrzymanie którego wnosi. Sąd rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu nie dokonuje bowiem oceny zasadności skargi. Przede wszystkim wskazać należy, że z treści powołanego przepisu wynika, że podstawową przesłanką wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji jest istniejące realne niebezpieczeństwo zaistnienia takiej szkody (majątkowej, a także niemajątkowej), która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Celem omawianej instytucji jest zatem ochrona strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody jeszcze przed zbadaniem przez sąd administracyjny legalności zaskarżonego aktu lub czynności. Badając całokształt okoliczności sprawy Sąd doszedł do przekonania, że składając wniosek o wstrzymanie wykonania kwestionowanej decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi skarżący w sposób wystarczający wykazał istnienie przesłanek przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonej decyzji. Podniesione przez stronę argumenty są zasadne. Decyzja o stwierdzeniu, że wskazana nieruchomość nie podpadała pod działanie przepisów art. 2 ust. 1 lit. e dekretu PKWN z dnia 6 wrzenia 1944 r. o przeprowadzeniu reformy rolnej zalicza się do aktów o charakterze deklaratoryjnym, które co do zasady nie podlegają wykonaniu, jednakże nie można pominąć następstw prawnych powstałych w wyniku wydania takiego aktu. Stwierdzenie, że oznaczone nieruchomości nie podpadały pod działanie przepisu art. 2 ust. 1 lit. e) dekretu PKWN, wywołuje skutek prawno-rzeczowy prowadzący do wykreślenia podmiotu publicznoprawnego z księgi wieczystej (o ile był on ujawniony). W konsekwencji powyższego spadkobiercy dawnych właścicieli będą mogli podjąć działania zmierzające do realizacji przysługujących im praw, np. działania zmierzające do zbycia nieruchomości czy jej obciążenia. To zaś oznacza, że istnieje realna możliwość spowodowania nieodwracalnych skutków prawnych oraz wyrządzenia znacznej szkody. Organ administracyjny działający w granicach swojej właściwości i kompetencji nie będzie miał przy tym żadnych możliwości prawnych zniweczenia Sygn. akt I SA/Wa 1459/15 skutków cywilnoprawnych, które mogą powstać w wyniku np. zawartej umowy sprzedaży. Zatem okoliczności te stanowią przesłankę pozytywną do uwzględnienia wniosków i wstrzymania wykonania decyzji Ministra Rolnictwa i Rozwoju Wsi z dnia [...] czerwca 2015 r. Ponadto na uwagę zasługuje, iż na przedmiotowej nieruchomości mieści się Dom [...] – Oddział [...] dla [...] chorych w [...], gdzie zamieszkują osoby starsze z [...], nad którymi przez całą dobę jest sprawowana opieka, w tym medyczna. Zatem z faktu tego wynika, że straty poniesione przez skarżącego w wyniku wykonania nieprawomocnej decyzji również i z tego powodu nie zawsze będą mogły być zrekompensowane na drodze odszkodowawczej. Sąd podkreśla jednocześnie, że wstrzymanie wykonania decyzji jest środkiem ochrony tymczasowej. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie dokonuje oceny zasadności skargi. Instytucja wstrzymania wykonania decyzji ma na celu tymczasową ochronę strony przed wystąpieniem nieodwracalnych skutków lub znacznej szkody przed zbadaniem prawidłowości kontrolowanego przez sąd administracyjny aktu. W ocenie Sądu, w sprawie zaszły przesłanki do zastosowania ochrony tymczasowej. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 Ppsa, orzekł jak w postanowieniu.