I SA/Wa 146/15

PostanowienieWSA w Warszawie2015-11-13

Skład orzekający: Małgorzata Boniecka-Płaczkowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy skarga wniesiona przez osobę zmarłą przed wydaniem decyzji administracyjnej, która następnie została utrzymana w mocy przez organ wyższego stopnia, podlega odrzuceniu z powodu braku zdolności sądowej?
Ratio decidendi
Skarga wniesiona przez osobę fizyczną, która zmarła przed wydaniem decyzji administracyjnej, podlega odrzuceniu z powodu braku zdolności sądowej. Zdolność sądowa jest atrybutem zdolności prawnej, a osoba fizyczna posiada ją od urodzenia do śmierci. Brak zdolności sądowej jest brakiem nieusuwalnym, stanowiącym podstawę do odrzucenia skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a.
Stan faktyczny
Skarżący M.P. wniósł skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa utrzymującą w mocy decyzję o umorzeniu postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty. Skargę w imieniu M.P. wniósł K.D., który następnie poinformował, że nie spełnia przesłanek do reprezentowania skarżącego. Wezwano M.P. do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, jednak przesyłka wróciła z adnotacją "adresat zmarł". Akt zgonu potwierdził, że M.P. zmarł przed wydaniem zaskarżonej decyzji.
Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Małgorzata Boniecka-Płaczkowska po rozpoznaniu w dniu 13 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym ze skargi M.P. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania w sprawie potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia: odrzucić skargę. Minister Skarbu Państwa decyzją z dnia [...] listopada 2014 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2014 r. nr [...] umarzającą postępowanie w sprawie wniosku M.P. o potwierdzenie prawa do rekompensaty z tytułu pozostawienia nieruchomości poza obecnymi granicami Rzeczypospolitej Polskiej w miejscowości [...], pow. [...], woj. [...]. Pismem z dnia 24 grudnia 2014 r. K.D. w imieniu M.P. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na powyższą decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] listopada 2014 r. Zarządzeniem z dnia 26 stycznia 2015 r. wezwano K.D. do udzielenia informacji, w terminie 7 dni, czy spełnia on przesłanki do reprezentowania skarżącego M.P. przed sądami administracyjnymi określonymi w art. 35 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) powoływana dalej jako: "p.p.s.a.". Jednocześnie został on pouczony o treści niniejszego przepisu. Pismem z dnia 10 lutego 2015 r. K.D. poinformował, że nie spełnia przesłanek określonych w art. 35 § 1 ww. ustawy. W związku z powyższym zarządzeniem z dnia 2 marca 2015 r. wezwano skarżącego M.P. do uzupełnienia braków formalnych skargi, w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia, poprzez podpisanie lub nadesłanie własnoręcznie podpisanego egzemplarza przedmiotowej skargi. Nieodebrana przesyłka zwierająca powyższe wezwanie wróciła do Sądu z adnotacją "adresat zmarł". Jak wynika ze znajdującego się w aktach sądowych odpisu zupełnego aktu zgonu nr [...] Urzędu Stanu Cywilnego [...] M.P. zmarł w dniu [...] listopada 2014 r., zatem jeszcze przed wydaniem przez Ministra Skarbu Państwa decyzji z dnia [...] listopada 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 46 § 1 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. W niniejszej sprawie skarga nie została opatrzona podpisem M.P. Jak wynika z akt sprawy, w chwili kierowania wezwania do podpisania skargi, a także w dacie jej składania oraz przed wydaniem decyzji przez Ministra Skarbu Państwa, M.P. już nie żył, zmarł bowiem w dniu [...] listopada 2014 r., co wynika z odpisu zupełnego aktu zgonu (karta 22 akt sądowych). W myśl art. 32 p.p.s.a. w postępowaniu w sprawie sądowoadministracyjnej stronami są skarżący oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. Według art. 25 § 1 p.p.s.a., osoba fizyczna, osoba prawna lub organ administracji publicznej mają zdolność występowania przed sądem administracyjnym jako strona (zdolność sądowa). Wyjaśnienia wymaga, że w rozumieniu powołanego przepisu zdolność sądowa to zdolność do występowania przed sądem administracyjnym jako strona, czyli zdolność do zajmowania pozycji podmiotu postępowania sądowoadministracyjnego. Konsekwencją powyższego jest wymóg zachowania zdolności prawnej i jej atrybutu – zdolności sądowej przez taki podmiot, bowiem z brakiem zdolności prawnej osoby fizycznej nierozerwalnie łączy się brak zdolności sądowej (procesowej), który jest brakiem nieusuwalnym. Zgodnie z art. 8 § 1 Kodeksu cywilnego, zdolność sądową mają osoby fizyczne, zaś osobą fizyczną jest człowiek od chwili urodzenia do chwili śmierci. Brak zdolności sądowej strony, ujawniony w chwili złożenia skargi do sądu administracyjnego lub nawet po jej wniesieniu stanowi podstawę do odrzucenia skargi, stosownie do art. 58 § 1 pkt 5 p.p.s.a. Z powyższych przyczyn Sąd z mocy wyżej wskazanego przepisu orzekł jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło