I SA/Wa 1461/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Emilia Lewandowska po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K.M. na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty postanawia 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu K.M. kwotę 200 (dwieście) złotych tytułem wpisu od skargi. K.M., pismem dnia 8 czerwca 2013 r., wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Ministra Skarbu Państwa z dnia [...] maja 2013 r., nr [...] w przedmiocie odmowy potwierdzenia prawa do rekompensaty. Zarządzeniem z dnia 8 sierpnia 2013 r. Przewodnicząca Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wezwała skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis zarządzenia doręczony został skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2013 r. Termin do jego wykonania upływał więc w dniu 19 sierpnia 2013 r. Wpis od skargi uiszczony zaś został w dniu 20 sierpnia 2013 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 230 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stały lub stosunkowy. Pismem takim jest między innymi skarga (art. 230 § 2). W myśl zaś art. 220 § 3 powołanej ustawy skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. Jak wynika z akt sprawy odpis zarządzenia z dnia 8 sierpnia 2013 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego doręczony został skarżącemu w dniu 12 sierpnia 2013 r. Termin do uiszczenia wpisu upływał więc w dniu 19 sierpnia 2013 r. Należny wpis sądowy skarżący uiścił zaś w dniu 20 sierpnia 2013 r., a więc z przekroczeniem wyznaczonego terminu. Skarga podlega więc odrzuceniu. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na mocy art. 220 § 3 i art. 232 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi postanowił jak w sentencji.